Vô Thượng Luân Hồi

Chương 1196 : Chương 1196

    trước sau   


Cuốlevbi cùxkdmng Triệwtsru Bâhmrkn cũhmrkng lêuwvfn võatpy đtwhaàggsai.

Khôlevbng phảdgbki ai kháamstc, hàggsao quang lúxjbdc nàggsay củjvtaa hắefmin còjccsn chójslji mắefmit hơneein cảdgbk Sởgedylevbrskeơneeing.

Thậejqlt hếxkdmt cáamstch, ởgedy đtwhaâhmrky cójslj bao nhiêuwvfu ngưrskedoazi, chỉgalwjslj hắefmin chójslji mắefmit nhấxkdmt.

amstng đtwhaiệwtsru rấxkdmt nổvakyi bậejqlt, dấxkdmu châhmrkn in trêuwvfn đtwhabjteo bàggsao cũhmrkng rấxkdmt nổvakyi bậejqlt, từtjkjng dấxkdmu châhmrkn nhỏfirk nhắefmin xinh xắefmin vừtjkja nhìbihdn đtwhaãppny biếxkdmt làggsa dấxkdmu châhmrkn củjvtaa nữgalw tửikxh.

“Lãppnyo phu bấxkdmm đtwhalevbt ngójsljn tay tígrrdnh thửikxh, bịtjkjhmrkn Yêuwvfn đtwhaáamstnh đtwhaxkdmy”.


Ngôlevb Huyềakvfn Thôlevbng vuốlevbt vuốlevbt chòjccsm râhmrku, sao lạbjtei đtwhaáamstnh đtwhajpdy đtwhawtsr đtwhaếxkdmn mứluolc nàggsay nhỉgalw.

“Đxouyau khôlevbng?”, Mụxjbdc Thanh Hàggsan ngoáamsti đtwhatqzvu nhìbihdn Triệwtsru Bâhmrkn.

“Khôlevbng đtwhaau”, Triệwtsru Bâhmrkn lạbjtei quệwtsrt máamstu mũhmrki.

“Thếxkdmggsay màggsajccsn khôlevbng đtwhaau?”
“Tỷlyyq biếxkdmt màggsajccsn hỏfirki hảdgbk”, Triệwtsru Bâhmrkn phảdgbki báamstm vàggsao Mụxjbdc Thanh Hàggsan mớvuoei đtwhaluolng vữgalwng đtwhaưrskeuwvfc.


“Rúxjbdt thăjedim”.

Ngôlevb Huyềakvfn Thôlevbng hắefming giọynpxng, khiếxkdmn áamstnh mắefmit củjvtaa mọynpxi ngưrskedoazi đtwhavaky dồjpdyn vềakvfuwvfn nàggsay.

“Thiêuwvfn linh linh đtwhatjkja linh linh, đtwhatdza ta rúxjbdt trúxjbdng Cơneei Ngâhmrkn”.

Cứluol hễppny gặhmrkp lúxjbdc rúxjbdt thăjedim thìbihd kiểtdzau gìbihdhmrkng cójslj ngưrskedoazi lầtqzvm bầtqzvm khấxkdmn váamsti.

Triệwtsru Bâhmrkn liếxkdmc mắefmit nhìbihdn mấxkdmy têuwvfn kia, thầtqzvm nghĩxshblevbm nay ta rấxkdmt nójsljng nảdgbky nhéqzoi, tốlevbt nhấxkdmt đtwhatjkjng đtwhaxjbdng phảdgbki ta.

jedim mưrskeơneeii tưrske thẻjediggsai bằfmqvng ngọynpxc đtwhaưrskeuwvfc rúxjbdt xong, treo hếxkdmt lêuwvfn tưrskedoazng.

“Xong rồjpdyi, phen nàggsay toi rồjpdyi”.

rske Khôlevbng Kiếxkdmm Nam nhếxkdmch miệwtsrng chặhmrkc lưrskexmjqi, gặhmrkp phảdgbki Tiểtdzau Vôlevb Niệwtsrm rồjpdyi.

“Hôlevbm qua ngưrskeơneeii còjccsn nójslji sẽghmd trúxjbdt giậejqln cho ta màggsa”, Mộvuoe Chiêuwvfu Tuyếxkdmt liếxkdmc xéqzoio Kiếxkdmm Nam.



“Cáamsti đtwhatqzvu trọynpxc củjvtaa hắefmin bójsljng quáamst, chójslji mắefmit”, câhmrku trảdgbk lờdoazi củjvtaa Kiếxkdmm Nam rấxkdmt mớvuoei mẻjedi.

“Dùxkdmng hếxkdmt vậejqln may rồjpdyi àggsa?”
Mụxjbdc Thanh Hàggsan nhìbihdn thẻjediggsai bằfmqvng ngọynpxc củjvtaa đtwhalevbi phưrskeơneeing, khẽghmd lầtqzvm bầtqzvm.

Khôlevbng tráamstch nàggsang ta nhưrske vậejqly, bởgedyi vìbihd lầtqzvn nàggsay nàggsang ta sắefmip phảdgbki đtwhalevbi đtwhatqzvu vớvuoei châhmrkn thểtdza Thiêuwvfn Linh.

ggsang ta tựefmi nhậejqln mìbihdnh khôlevbng đtwhaxkdmu lạbjtei Liễppnyu Nhưrske Nguyệwtsrt.

Triệwtsru Bâhmrkn khôlevbng nhìbihdn, chốlevbng tay vàggsao thắefmit lưrskeng tậejqlp tễppnynh xuốlevbng đtwhaàggsai.

Vẫdlrnn làggsahmrku nójslji đtwhaójslj, chỉgalw cầtqzvn khôlevbng phảdgbki Sởgedylevbrskeơneeing thìbihd ai cũhmrkng đtwhaưrskeuwvfc.

Hắefmin khôlevbng quay vềakvf chỗetjd ngồjpdyi củjvtaa đtwhagalwnh Tửikxh Trúxjbdc màggsa tớvuoei bêuwvfn phígrrda lãppnyo Trầtqzvn Huyềakvfn, đtwhatdza tráamstnh bịtjkj đtwhaejqlp thêuwvfm trậejqln nữgalwa.

“Tạbjtei sao sưrske muộvuoei lạbjtei đtwhaáamstnh ngưrskeơneeii”.

ppnyo Trầtqzvn Huyềakvfn vừtjkja đtwhaếxkdmm bạbjtec vừtjkja hờdoaz hữgalwng hỏfirki.

“Hôlevbm nay sưrske phụxjbd… cójsljhmrkm trạbjteng khôlevbng vui vẻjedi lắefmim”, Triệwtsru Bâhmrkn hígrrdt mộvuoet hơneeii thậejqlt sâhmrku.






Chúc các bạn đọc truyện vui vẻ.