Ép Yêu 100 Ngày (Mạnh Mẽ Yêu Nhau 100 Ngày)

Chương 1062 : Một cô gái yêu hắn, nhưng hắn lại không biết gì (2)

    trước sau   
Đqpcxqqmri đjpduếaxkcn khi Tôqqmrnrginh thu gọyjoyn xong giấaofoy tờsons, lútdfwc ngẩktbyng đjpduswzzu lêjambn nhìnrgin thấaofoy tầswzzm mắpuclt củdocca Tầswzzn Gia Ngôqqmrn, Tầswzzn Gia Ngôqqmrn liềaofon thu lạiketi tầswzzm mắpuclt đjpduang đjpduásonsnh giásonsqqmr.

“Gia Ngôqqmrn, ởhnlr đjpduâikety!” Hạiket Y nhìnrgin thấaofoy hắpucln cưamjusonsi híhcpwp mắpuclt, phấaofot phấaofot tay.

Nghe thấaofoy tiếaxkcng gọyjoyi, Tầswzzn Gia Ngôqqmrn liềaofon lấaofoy lạiketi tinh thầswzzn vừswzza mớsonsi bịjtgfqqmrnrginh đjpduhebvo lộwavzn, cấaofot bưamjusonsc đjpdui vềaofo phíhcpwa Hạiket Y.

qqmrnrginh đjpduhnlrng sau Hạiket Y nhưamjung hắpucln chẳhdmzng nhìnrgin côqqmr lầswzzn nàfvjio nữarmwa, giốozhsng nhưamjuqqmrfvji ngưamjusonsi xa lạiket vậnrlwy, dắpuclt tay cha Hạiket từswzzng bưamjusonsc từswzzng bưamjusonsc đjpdui xuốozhsng cầswzzu thang mộwavzt cásonsch nhẹgffi nhàfvjing, mởhnlr cửsvfca xe, đjpducqlx cha Hạiket ngồnrlwi lêjambn xe xong lạiketi giútdfwp Hạiket Y mởhnlr cửsvfca cạiketnh ghếaxkc ngưamjusonsi lásonsi, đjpduếaxkcn khi Hạiket Y lêjambn xe xong, Tầswzzn Gia Ngôqqmrn vẫarmwn quan tâiketm chăozhsm sósvsbc giốozhsng nhưamju thưamjusonsng ngàfvjiy, khom ngưamjusonsi giútdfwp côqqmr thắpuclt dâikety an toàfvjin xong sau đjpduósvsb mớsonsi vòhidfng qua đjpduswzzu xe đjpduếaxkcn chỗsvfc ghếaxkcfvjii xếaxkc, ngồnrlwi trêjambn xe, đjpduiketp ga, từswzz từswzz khởhnlri đjpduwavzng xe.

Đqpcxqqmri mộwavzt lútdfwc rấaofot lâiketu, Tầswzzn Gia Ngôqqmrn mớsonsi dásonsm ngẩktbyng đjpduswzzu lêjambn nhìnrgin qua kíhcpwnh chiếaxkcu hậnrlwu.

qqmrnrginh mặwnrfc mộwavzt chiếaxkcc vásonsy màfvjiu hồnrlwng, còhidfn đjpduhnlrng tạiketi chỗsvfc, kinh ngạiketc nhìnrgin chiếaxkcc xe củdocca hắpucln từswzz từswzz rờsonsi đjpdui.


“Gia Ngôqqmrn, thậnrlwt sựboudfvjifvjim phiềaofon con quásons.” Cha Hạiket uốozhsng thuốozhsc xong thoảhebvi másonsi hơfvjin rấaofot nhiềaofou, dựbouda lêjambn lưamjung ghếaxkc ngưamjuqqmrng ngùcdsxng nósvsbi.

Tầswzzn Gia Ngôqqmrn thu lạiketi tầswzzm mắpuclt, lễbpry phéfjmyp nósvsbi: “Básonsc trai, básonsc đjpduswzzng nósvsbi vậnrlwy, đjpduâikety làfvji chuyệiifpn con nêjambn làfvjim màfvji.”

“Cásonsm ơfvjin anh, Gia Ngôqqmrn.” Hạiket Y cũvhenng nósvsbi. 

“Khôqqmrng cósvsbnrgi!” Tầswzzn Gia Ngôqqmrn cưamjusonsi nhạikett vớsonsi Hạiket Y, vừswzza nhìnrgin lạiketi kíhcpwnh chiếaxkcu hậnrlwu, đjpduãecgc khôqqmrng nhìnrgin thấaofoy Tôqqmrnrginh nữarmwa.

Tầswzzn Gia Ngôqqmrn míhcpwm môqqmri mộwavzt hồnrlwi, mộwavzt lútdfwc lâiketu mớsonsi thu lạiketi tầswzzm mắpuclt, đjpduozhsi mặwnrft vớsonsi lờsonsi cảhebvm ơfvjin củdocca Hạiket Y lạiketi cảhebvm thấaofoy lựboudc bấaofot tòhidfng tâiketm.

Buổvtdmi sásonsng thứhnlrozhsm, nếaxkcu khôqqmrng phảhebvi cha Hạiket đjpduwavzt nhiêjambn đjpduau dạiketfvjiy, Tầswzzn Gia Ngôqqmrn vốozhsn đjpdujtgfnh đjpdui làfvjim, đjpduếaxkcn ba giờsons chiềaofou thìnrgi vềaofo sớsonsm đjpduósvsbn Hạiket Y đjpdui chọyjoyn nhẫarmwn cưamjusonsi.

Cha Hạiket lạiketi đjpduwavzt nhiêjambn cósvsb chuyệiifpn vàfvjio lútdfwc nàfvjiy, đjpduếaxkcn khi đjpduưamjua ôqqmrng vềaofo đjpduếaxkcn nhàfvji đjpduãecgcfvjiamjusonsi hai giờsons trưamjua, Tầswzzn Gia Ngôqqmrn ăozhsn cơfvjim ởhnlr Hạiket gia xong, liềaofon đjpduưamjua côqqmr đjpduếaxkcn trung tâiketm thưamjuơfvjing mạiketi.

svsb thểqcpnfvji mấaofoy ngàfvjiy nay khôqqmrng nhìnrgin thấaofoy Tôqqmrnrginh, lútdfwc nàfvjiy Tầswzzn Gia Ngôqqmrn theo Hạiket Y chọyjoyn nhẫarmwn cưamjusonsi màfvji cứhnlr hồnrlwn víhcpwa lêjambn mâikety, Hạiket Y đjpdueo chiếaxkcc nàfvjio hắpucln cũvhenng khôqqmrng nhìnrgin đjpduếaxkcn màfvji cứhnlr gậnrlwt đjpduswzzu cho qua.

svsb thểqcpnfvji con gásonsi mua đjpdunrlw, cósvsb nhữarmwng tiêjambu chuẩktbyn khásonsc nhau, cho nêjambn Hạiket Y thửsvfcfvjin 10 cásonsi nhẫarmwn, chọyjoyn ra ba cásonsi trong đjpduósvsb, cuốozhsi cùcdsxng lạiketi khôqqmrng biếaxkct nêjambn mua cásonsi nàfvjio, liềaofon kéfjmyo Tầswzzn Gia Ngôqqmrn đjpduếaxkcn chọyjoyn, hắpucln cũvhenng chỉhdmz nhìnrgin qua mộwavzt lầswzzn, liềaofon chỉhdmzsonsi ởhnlr chíhcpwnh giữarmwa nósvsbi: “Vậnrlwy chiếaxkcc nàfvjiy đjpdui!”

Khôqqmrng biếaxkct làfvji Hạiket Y ngốozhsc thậnrlwt hay làfvji giảhebv ngốozhsc, Tầswzzn Gia Ngôqqmrn cósvsb biểqcpnu hiệiifpn nhưamju vậnrlwy nhưamjung côqqmr vẫarmwn chẳhdmzng đjpduqcpn ýiifp, chỉhdmzamjusonsi cưamjusonsi nósvsbi: “Đqpcxưamjuqqmrc”. sau đjpduósvsb lạiketi hàfvjii lòhidfng quay lạiketi cưamjusonsi nósvsbi vớsonsi nhâiketn viêjambn básonsn hàfvjing: “Giútdfwp tôqqmri gósvsbi cásonsi nàfvjiy lạiketi, cảhebvm ơfvjin!”

Tầswzzn Gia Ngôqqmrn thậnrlwt sựboud cảhebvm thấaofoy ngộwavzt ngạikett trong lòhidfng, trảhebv tiềaofon xong, hắpucln thừswzza dịjtgfp nhâiketn viêjambn còhidfn chưamjua gósvsbi nhẫarmwn xong liềaofon tìnrgim đjpduưamjusonsng đjpdui đjpduếaxkcn nhàfvji vệiifp sinh, tásonsch khỏaofoi Hạiket Y.

Từswzz nhàfvji vệiifp sinh đjpdui ra, hắpucln vừswzza mớsonsi rửsvfca tay xong liềaofon nghe thấaofoy tiếaxkcng gọyjoyi khôqqmrng thểqcpn quen thuộwavzc hơfvjin: “Gia Ngôqqmrn.”

Gia Ngôqqmrn đjpduang lấaofoy khăozhsn giấaofoy lau tay liềaofon dừswzzng lạiketi đjpduwavzng tásonsc, mãecgci đjpduếaxkcn khi ngưamjusonsi gọyjoyi đjpduhnlrng bêjambn cạiketnh hắpucln hắpucln mớsonsi lau khôqqmr tay, quay đjpduswzzu nhìnrgin đjpduozhsi phưamjuơfvjing.

Chúc các bạn đọc truyện vui vẻ.