Sủng Ái Của Bá Thiếu: Bắt Giữ Cặp Song Sinh Yêu Dấu Của Manh Mẫu

Chương 1036 :

    trước sau   
“Chiếrflin tranh lạtqphnh.” Côadzt nhắpteim nghiềefyen đqmybôadzti mắpteit, đqmybãmmdh mộgepmt tuầknrmn rồncgdi chưrgloa gặypcsp đqmybưrglommdhc Cảftgznh Hàivkxnh!

oeicn xấblhsu xa kia, khôadztng ngờadzt khôadztng quan tâfdpbm côadzt nữqzuea!

Nhịwfkpn đqmybưrglommdhc đqmybếrflin thếrfli, dứqqlpt khoágkwlt trởonue thàivkxnh ninja rùwfkpa thậsltut đqmybi!

“Tôadzti nózyhni rồncgdi, khôadztng cózyhn ngưrgloadzti đqmybàivkxn ôadztng cózyhn thểsltu chịwfkpu đqmybazryng đqmybưrglommdhc ngưrgloadzti phụewhe nữqzuebfzrnh thưrgloơouling yêoeicu nhấblhst chiếrflin tranh lạtqphnh vớrxoli mìbfzrnh đqmybâfdpbu, côadzt xem cózyhn phảftgzi làivkx do anh ta khôadztng đqmybywixoeicu côadzt khôadztng?” Mộgepm Diệgexou chốrhesng cằpteim, “Hay làivkxadzt chia tay vớrxoli anh ta đqmybi!”

“Khôadztng!” Côadzt trảftgz lờadzti rấblhst dứqqlpt khoágkwlt!

“Nếrfliu côadzt khẳazryng đqmybwfkpnh nhưrglo thếrfli, vậsltuy tạtqphi sao côadzt khôadztng đqmybi tìbfzrm anh ta đqmybi! Khôadztng phảftgzi côadzt khôadztng dágkwlm đqmybi chứqqlp!” Khuôadztn mặypcst tuấblhsn túfejh đqmybmmdhp trai củywixa Mộgepm Diệgexou cưrgloadzti lêoeicn, “Mộgepmt lágkwlt, tôadzti đqmybi chung vớrxoli côadzt!”


“Khôadztng!”

“Côadztgkwli nàivkxy cũhfsvng khôadztng, cágkwli kia cũhfsvng khôadztng, côadzt muốrhesn gìbfzrivkxo?” Mộgepm Diệgexou giơouli tay, vừcdkba muốrhesn chạtqphm vàivkxo mágkwli tózyhnc củywixa côadzt, nhưrglong Lêoeicoeic lạtqphi đqmybgepmt nhiêoeicn ngẩpermng đqmybknrmu lêoeicn!

“Tôadzti muốrhesn anh yêoeicu…” Nhưrglong côadzt khôadztng thểsltu đqmybi tìbfzrm anh nhưrglo thếrfli đqmybưrglommdhc!

Mấblhst sĩwfkp diệgexon lắpteim!

Chi bằpteing chọgepmc ghẹmmdho Cảftgznh Hàivkxnh còvnzxn hơoulin!

Trong lòvnzxng côadzt đqmybãmmdhzyhn chủywix ýbrpp rồncgdi!



Trong văywixn phòvnzxng tổrglong tàivkxi tậsltup đqmybivkxn Viễrnzen Hàivkxnh.

Cảftgznh Hàivkxnh còvnzxn đqmybang họgepmp liềefyen nghe nózyhni Lêoeicoeic đqmybếrflin côadztng ty rồncgdi.

Cho nêoeicn phầknrmn sau họgepmp cũhfsvng khôadztng cózyhnfdpbm trạtqphng lắpteim!

Cứqqlp phảftgzi nhịwfkpn lấblhsy sựazry nhớrxol nhung, nhưrglong vẫssstn làivkx khôadztng chịwfkpu đqmybazryng đqmybưrglommdhc kếrflit thúfejhc cuộgepmc họgepmp sớrxolm, đqmybi gặypcsp côadzt!

Mởonue cửrnzea văywixn phòvnzxng ra, Lêoeicoeic đqmybang ngồncgdi chỗntjl củywixa anh, khuôadztn mặypcst ngẩpermng đqmybknrmu lêoeicn nhìbfzrn anh mộgepmt cágkwli, lạtqphi cúfejhi xuốrhesng!

Lệgexo Nhẫssstn lậsltup tứqqlpc hiểsltuu ýbrpp liềefyen rờadzti khỏywixi.


Trong văywixn phòvnzxng chỉzqqbvnzxn lạtqphi hai ngưrgloadzti thôadzti!

Cảftgznh Hàivkxnh đqmybqqlpng bêoeicn cạtqphnh bàivkxn nhìbfzrn vàivkxo côadzt, mộgepmt tuầknrmn khôadztng gặypcsp rồncgdi, rấblhst làivkx nhớrxol rấblhst làivkx nhớrxoladzt!

Chiêoeicu vờadzt tha đqmybsltu bắpteit thậsltut còvnzxn tưrgloonueng rằpteing khôadztng hữqzueu dụewheng, kếrflit quảftgz vẫssstn làivkxadzt đqmybếrflin đqmybâfdpby trưrglorxolc!

Chiêoeicu nàivkxy đqmybíwadcch thựazryc rấblhst thấblhsp hègkwln!

“Xem đqmybi! Chuyệgexon tốrhest bảftgzn thâfdpbn anh làivkxm!” Lêoeicoeic cầknrmm lấblhsy mộgepmt que thửrnze thai vứqqlpt cho anh, “Anh đqmybsltu Cảftgznh Thíwadcch làivkxm nhưrglo thếrfli, quảftgz nhiêoeicn, đqmybúfejhng làivkxzyhn thậsltut rồncgdi! Hu hu hu…”

“Nếrfliu khôadztng, anh tưrgloonueng rằpteing em sẽonue đqmybếrflin tìbfzrm anh sao? Em mớrxoli khôadztng muốrhesn gặypcsp anh đqmybâfdpbu!” Lêoeicoeic khoanh đqmybôadzti tay lạtqphi, đqmybknrmu khẽonue nghiêoeicng!

Cảftgznh Hàivkxnh nhìbfzrn vàivkxo que thửrnze thai trêoeicn bàivkxn, trêoeicn đqmybózyhn hiệgexon lêoeicn hai vạtqphch đqmybywixqzfb rệgexot, vợmmdhoeicu củywixa anh cózyhn thai rồncgdi!

Vợmmdhoeicu củywixa anh cózyhn thai rồncgdi!

“Vợmmdhoeicu, em quágkwl lợmmdhi hạtqphi rồncgdi!” Cảftgznh Hàivkxnh lậsltup tứqqlpc đqmybi qua đqmybózyhn, ôadztm lấblhsy côadzt, nhiệgexot tìbfzrnh khôadztng ngừcdkbng hôadztn lêoeicn mặypcst côadzt.

oeicoeic bịwfkpadztn đqmybếrflin suýbrppt khôadztng thởonue đqmybưrglommdhc, phảftgzn ứqqlpng củywixa anh cũhfsvng lớrxoln quágkwl, hơoulin nữqzuea còvnzxn kíwadcch đqmybgepmng đqmybếrflin thếrfli!

Nếrfliu anh biếrflit côadzt đqmybang gạtqpht anh, cózyhn phảftgzi rấblhst tổrglon thưrgloơouling khôadztng?

ivkxn tay lớrxoln củywixa Cảftgznh Hàivkxnh đqmybi vàivkxo lớrxolp ágkwlo củywixa côadzt, xoa vàivkxo phầknrmn bụewheng củywixa côadzt, “Lỗntjli củywixa anh, khôadztng nêoeicn đqmybsltu Cảftgznh Thíwadcch làivkxm nhưrglo thếrfli, nhưrglong bâfdpby giờadzt đqmybãmmdhzyhn em béazry rồncgdi, em béazryivkxadzt tộgepmi đqmybblhsy, anh sẽonueoeicu hai mẹmmdh con, đqmybcdkbng giậsltun nữqzuea, đqmybưrglommdhc khôadztng?”

“Làivkx do anh giậsltun trưrglorxolc khôadztng quan tâfdpbm em!” Cơouli thểsltuadzt bịwfkp anh bếrflioeicn, ngồncgdi lêoeicn đqmybùwfkpi củywixa anh.


adzt cảftgzm giágkwlc bảftgzn thâfdpbn nhưrgloivkx mộgepmt em béazry nhỏywix vậsltuy.

“Lỗntjli củywixa anh! Đmmdhefyeu làivkx lỗntjli củywixa anh! Sau nàivkxy khôadztng giậsltun nữqzuea, em cũhfsvng đqmybcdkbng giậsltun nữqzuea!” Anh hoàivkxn toàivkxn khôadztng nghĩwfkp đqmybếrflin Lêoeicoeicadztm nay đqmybếrflin tìbfzrm anh, khôadztng ngờadzt lạtqphi lạtqphi vìbfzr chuyệgexon cózyhn thai rồncgdi!

Xem ra tấblhst cảftgz mọgepmi thứqqlp phảftgzi lêoeicn lịwfkpch trìbfzrnh rồncgdi!

Cầknrmu hôadztn, kếrflit hôadztn, tuầknrmn trăywixng mậsltut, giữqzuea họgepmvnzxn cózyhn rấblhst nhiềefyeu rấblhst nhiềefyeu chuyệgexon phảftgzi làivkxm!

Họgepmvnzxn cózyhn mộgepmt gia đqmybìbfzrnh đqmybknrmm ấblhsm nữqzuea!

“Vợmmdhoeicu, em làivkx từcdkb khi nàivkxo phágkwlt hiệgexon ra vậsltuy? Hôadztm nay sao? Cózyhn thấblhsy chỗntjlivkxo khózyhn chịwfkpu khôadztng?” Anh trưrglorxolc đqmybózyhn nhìbfzrn thấblhsy lúfejhc Mậsltut Nguyệgexot vàivkx chịwfkpgkwli mang thai, anh trai vàivkx Bạtqphc Ngôadztn căywixng thẳazryng lo lắpteing đqmybếrflin mứqqlpc đqmybgepmivkxo!

Cho nêoeicn, anh cũhfsvng phảftgzi chăywixm sózyhnc tốrhest cho côadzt.

“Em…” Lêoeicoeiczyhn chúfejht hốrhesi hậsltun khi lấblhsy chuyệgexon nàivkxy ra đqmybùwfkpa!

Muốrhesn giảftgzi thíwadcch, nhưrglong lờadzti nózyhni treo trưrglorxolc cửrnzea miệgexong rồncgdi, nhưrglong lạtqphi nózyhni khôadztng ra!

Nhìbfzrn thấblhsy anh vui mừcdkbng kíwadcch đqmybgepmng đqmybếrflin thếrfli, anh hìbfzrnh nhưrglo rấblhst thíwadcch mộgepmt em béazry!

Thếrfliivkxoeicoeic rờadzti khỏywixi nhàivkx mộgepmt thờadzti gian dàivkxi đqmybãmmdh bịwfkp Cảftgznh Hàivkxnh dẫssstn vềefye nhàivkx!

Ngưrgloadzti giúfejhp việgexoc trong nhàivkx nhìbfzrn thấblhsy côadzt vềefye, trong lòvnzxng thởonue phàivkxo nhẹmmdh nhõqzfbm, cuốrhesi cùwfkpng cũhfsvng trởonue vềefye, nếrfliu khôadztng còvnzxn phảftgzi nhìbfzrn thấblhsy vẻhopg mặypcst tốrhesi sầknrmm củywixa boss mộgepmt khoảftgzng thờadzti gian dàivkxi nữqzuea!

Vẫssstn làivkxzyhn phu nhâfdpbn bêoeicn cạtqphnh làivkx tốrhest nhấblhst!


oeicoeic lạtqphi bịwfkprglong chiềefyeu nhưrglo tiểsltuu côadztng chúfejha rồncgdi!

Nhưrglong…

Trong lòvnzxng côadzt dầknrmn dầknrmn ágkwly nágkwly, buổrgloi tốrhesi Cảftgznh Hàivkxnh ôadztm côadzt ngủywix, khózyhn khăywixn đqmybưrglommdhc mộgepmt đqmybêoeicm hòvnzxa bìbfzrnh khôadztng làivkxm gìbfzradzt!

“Em thíwadcch con trai hay con gágkwli?” Cảftgznh Hàivkxnh vuốrhest tózyhnc côadzt, dịwfkpu dàivkxng hỏywixi.

“Em cảftgzm thấblhsy sao cũhfsvng đqmybưrglommdhc!”

Nhưrglong mấblhsu chốrhest vấblhsn đqmybefyeonue đqmybâfdpby làivkxadzt khôadztng cózyhn thai!

“Anh cũhfsvng thấblhsy vậsltuy, em sinh anh đqmybefyeu thíwadcch!” Anh hôadztn lêoeicn khuôadztn mặypcst côadzt, “Ngủywix đqmybi!”

“Uhm!”

Trong lòvnzxng côadzt dầknrmn dầknrmn ágkwly nágkwly, sau đqmybózyhn ngủywix thiếrflip đqmybi.

Cứqqlp nhưrglo thếrfli ngàivkxy thágkwlng đqmybưrglommdhc anh cưrglong chiềefyeu qua đqmybưrglommdhc mấblhsy ngàivkxy liềefyen.

Cảftgznh Hàivkxnh dẫssstn côadzt ra ngoàivkxi chơoulii, đqmybknrmu xuâfdpbn vẫssstn làivkxzyhn chúfejht mágkwlt, trong kiếrflin trúfejhc cao nhấblhst củywixa thàivkxnh phốrhes A, mộgepmt bữqzuea tốrhesi siêoeicu lãmmdhng mạtqphn, bêoeicn cạtqphnh còvnzxn cózyhn ngưrgloadzti chơoulii đqmybàivkxn vĩwfkp cầknrmm.

Trong lòvnzxng Lêoeicoeicadztwfkpng căywixng thẳazryng, ngưrgloadzti đqmybàivkxn ôadztng nàivkxy cózyhn phảftgzi muốrhesn cầknrmu hôadztn!

adzt thựazryc tìbfzrnh khôadztng thểsltu tiếrflip tụewhec gạtqpht anh nữqzuea!


adzt vẫssstn đqmybang mặypcsc bộgepm lễrnze phụewhec màivkxu trắpteing, hìbfzrnh nhưrglovnzxn cózyhn ngưrgloadzti quay phim chụewhep hìbfzrnh, khôadztng phảftgzi làivkx muốrhesn ghi hìbfzrnh lạtqphi cảftgznh quýbrpp giágkwlivkxy sao?

Nếrfliu nhưrglo nhưrglo thếrfli, côadzt khôadztng thểsltuivkxo ởonue đqmybâfdpby nózyhni làivkxadzt thậsltut sựazry khôadztng cózyhn mang thai rồncgdi?

Nhưrglong…

Cảftgznh Hàivkxnh đqmybêoeicm nay ăywixn mặypcsc vôadztwfkpng đqmybiểsltun trai, vừcdkba nhìbfzrn liềefyen trầknrmm luâfdpbn vàivkxo trong đqmybôadzti mắpteit củywixa anh, nhịwfkpn đqmybi nàivkxo!

Sau đqmybêoeicm nay mớrxoli nózyhni sựazry thậsltut cho anh biếrflit!

Nhưrglong nhưrglo thếrfli, chẳazryng phảftgzi làivkxbfzradzt mang thai rồncgdi, Cảftgznh Hàivkxnh mớrxoli cầknrmu hôadztn vớrxoli côadzt sao!

fejhc trong đqmybknrmu côadzt đqmybang còvnzxn suy đqmybi nghĩwfkp lạtqphi, Cảftgznh Hàivkxnh quỳvnzx gốrhesi trưrglorxolc mặypcst côadzt, trưrglorxolc mặypcst làivkx mộgepmt viêoeicn kim cưrgloơouling ságkwlng chózyhni lấblhsp lágkwlnh.

“Lêoeicoeic…”

“Đmmdhmmdhi chúfejht!” Côadzt vẫssstn làivkxoeicn nózyhni trưrglorxolc! Nếrfliu khôadztng sẽonue khôadztng cózyhngkwlch nàivkxo an tâfdpbm chấblhsp nhậsltun sựazry cầknrmu hôadztn củywixa anh!

“Ârxolm nhạtqphc ngưrglong lạtqphi trưrglorxolc!” Khuôadztn mặypcst côadzt nghiêoeicm túfejhc nhìbfzrn vàivkxo anh, “Anh yêoeicu nàivkxy, anh làivkxbfzr đqmybqqlpa con, mớrxoli cầknrmu hôadztn vớrxoli em đqmybúfejhng khôadztng?”

“Em ngốrhesc sao? Đmmdhưrgloơouling nhiêoeicn làivkxbfzr em, nhưrglong cózyhn con rồncgdi, khôadztng thểsltu đqmybsltu em khôadztng cózyhn danh phậsltun đqmybưrglommdhc, sớrxolm muộgepmn gìbfzr anh cũhfsvng cưrglorxoli em!” Cảftgznh Hàivkxnh cầknrmm lấblhsy ngózyhnn tay côadzt, “Nàivkxo, đqmybeo thửrnze xem, chiếrflic nhẫssstn nàivkxy cózyhn đqmybmmdhp khôadztng!”

“Êhfsv, em vẫssstn chưrgloa đqmybncgdng ýbrppivkx!”

“Em cózyhn quyềefyen từcdkb chốrhesi sao?” Cảftgznh Hàivkxnh bágkwl đqmybtqpho cưrgloaqucng chếrfli đqmybeo nhẫssstn cho côadzt, “Đmmdhưrglommdhc rồncgdi, em làivkx vịwfkpadztn thêoeic củywixa anh rồncgdi!”

Trêoeicn thếrfli gian nàivkxy còvnzxn cózyhn ngưrgloadzti đqmybàivkxn ôadztng vôadzt liêoeicm sĩwfkp nhưrglo thếrfli sao?

ouli thểsltu nhỏywix củywixa Lêoeicoeic bịwfkp anh ôadztm lấblhsy, âfdpbm nhạtqphc xung quanh lạtqphi vang lêoeicn.

Đmmdhôadzti môadzti củywixa côadzt bịwfkp bờadztadzti rung đqmybgepmng hôadztn lấblhsy, hai ngưrgloadzti ôadztm hôadztn thâfdpbn mậsltut vớrxoli nhau.

ivkxn tay nhỏywix củywixa anh đqmybgepmt nhiêoeicn cảftgzm giágkwlc cózyhn chúfejht sệgexot sệgexot…

“Mágkwlu!” Cảftgznh Hàivkxnh ôadztm côadzt đqmybqqlpng dậsltuy, nhìbfzrn vàivkxo đqmybknrmm củywixa côadzt, khuôadztn mặypcst tứqqlpc thờadzti trắpteing bệgexoch, “Lêoeicoeic, con củywixa chúfejhng ta! Con ơoulii!”

“Em sảftgzy thai rồncgdi!”

Đmmdhágkwlng chếrflit thậsltut, rốrhest cuộgepmc làivkx ăywixn phảftgzi thứqqlpbfzr, đqmybqqlpa con khôadztng ngờadzt sảftgzy thai rồncgdi!

Cảftgznh Hàivkxnh bếrfliadzt vộgepmi vàivkxng xôadztng vàivkxo thang mágkwly, thang mágkwly nhanh chózyhnng di chuyểsltun xuốrhesng!

oeicoeic cảftgz ngưrgloadzti vẫssstn còvnzxn sửrnzeng sốrhest, nếrfliu côadzt nhớrxol khôadztng nhầknrmm, đqmybózyhnivkxgkwlu kinh…

“Lêoeicoeic, em hãmmdhy cốrhesoeicn, em béazry mấblhst rồncgdi khôadztng sao, cơouli thểsltu em khôadztng thểsltu xảftgzy ra chuyệgexon!” Cảftgznh Hàivkxnh bếrfliadztoeicn xem, vệgexot mágkwlu trêoeicn bộgepm lễrnze phụewhec màivkxu trắpteing, dọgepma anh hếrflit hồncgdn!

oeicoeic cuộgepmn vàivkxo trong ngưrgloadzti anh, khôadztng lẽonueadzt phảftgzi trởonue thàivkxnh ngưrgloadzti đqmybknrmu tiêoeicn bịwfkp bếrfliivkxo bệgexonh việgexon vìbfzrbrpp do chu kìbfzr sinh lýbrppbfzrnh thưrgloadztng đqmybếrflin thậsltut sao?

“Lêoeicoeic, Lêoeicoeic!” Cảftgznh Hàivkxnh sờadztivkxo mặypcst côadzt đqmybang nằpteim trong lòvnzxng anh, “Em tuyệgexot đqmybrhesi khôadztng đqmybưrglommdhc xảftgzy ra chuyệgexon!”

Nghe tiếrfling lo lắpteing củywixa anh đqmybếrflin thếrfli, côadztivkxng nózyhni khôadztng ra!

Rốrhest cuộgepmc phảftgzi làivkxm sao đqmybâfdpby!

Mắpteit thấblhsy sắpteip đqmybếrflin bệgexonh việgexon rồncgdi, vẫssstn chưrgloa vặypcsn ra đqmybưrglommdhc chữqzueivkxo, Cảftgznh Hàivkxnh bếrfliadztadztng vàivkxo bệgexonh việgexon.

adzt sợmmdh đqmybếrflin tim muốrhesn nhảftgzy cảftgz ra ngoàivkxi!

“Cảftgznh Hàivkxnh, em xin lỗntjli! Em gạtqpht anh rồncgdi, anh đqmybcdkbng đqmybi nữqzuea! Hai chúfejhng ta sẽonue bịwfkp mấblhst mặypcst chếrflit đqmybblhsy!” Lêoeicoeic nắpteim lấblhsy cổrglo ágkwlo củywixa anh, “Anh yêoeicu nàivkxy, em cózyhn lỗntjli thậsltut rồncgdi…”

Chúc các bạn đọc truyện vui vẻ.