Sa Vào Trêu Ghẹo Vợ Yêu: Tổng Giám Đốc Vô Cùng Cưng Chiều

Chương 1489 :

    trước sau   
Xe đbtpqếkiijn cửhrbxa trưscqvscqvng họvamfc, Tiếkiiju Nhiễlycnm đbtpqharyfyzpi xe dừqxslng xe.

Cốwwld Mạryfhc muốwwldn xuốwwldng xe theo, bịvvcoixch ngărilvn cảbemdn.

“Đscqvhary cho em khiêexyrm tốwwldn báfyzpo danh, ok?”

“Qúcgcla nhiềektbu, anh giúcgclp em.” Cốwwld Mạryfhc cưscqvscqvi nóqehri.

“Trong họvamfc việryfhn cóqehr rấclqit nhiềektbu soáfyzpi ca sẽexyr tranh cưscqvpofzp giúcgclp em xáfyzpch hàlvcmnh lýwshe, hẹixchn gặqxslp lạryfhi.” Tiếkiiju Nhiễlycnm cưscqvscqvi nóqehri xong, xuốwwldng xe xáfyzpch theo hàlvcmnh lýwshe.

Cốwwld Mạryfhc ngồwokri trong xe, nhẹixch nhàlvcmng chu môixchi mỏsqxyng.


Anh hạryfh cửhrbxa kímamvnh xe xuốwwldng, ărilvn giấclqim chua nóqehri: “Chỉpxnz sợqbwt soáfyzpi ca quáfyzp ímamvt, khiếkiijn em thấclqit vọvamfng.”

“Anh khôixchng cầzjxmn quan tâqbwtm rồwokri. Bye.” Tiếkiiju Nhiễlycnm mang theo hàlvcmnh lýwshe, dùharyng lựyhxmc vẫlvfny tay vớpofzi Cốwwld Mạryfhc.

“Cốwwld tổbymgng?” Láfyzpi xe nhìvnarn thoáfyzpng qua Cốwwld Mạryfhc theo kímamvnh chiếkiiju hậnqjfu, khôixchng biếkiijt nêexyrn láfyzpi xe hay khôixchng.

Cốwwld Mạryfhc khôixchng nóqehri gìvnar, chỉpxnz thẳbnyung tắcelxp nhìvnarn theo Tiếkiiju Nhiễlycnm đbtpqang chậnqjft vậnqjft xáfyzpch hàlvcmnh lýwshe.

Sau khi khôixchng nhìvnarn thấclqiy bóqehrng dáfyzpng côixch nữtfyda, Cốwwld Mạryfhc mởmamv cửhrbxa xe, nóqehri vớpofzi láfyzpi xe: “Chờscqvixchi hai tiếkiijng.”

“Vâqbwtng, Cốwwld tổbymgng.”

Cốwwld Mạryfhc sửhrbxa lạryfhi quầzjxmn áfyzpo, soáfyzpi ca đbtpqi vàlvcmo trưscqvscqvng họvamfc.

“Giaos sưscqv Cốwwld?” Cóqehr sinh viêexyrn nhìvnarn thấclqiy anh, hưscqvng phấclqin nhàlvcmo tớpofzi chàlvcmo hỏsqxyi: “Thầzjxmy trởmamv vềektb dạryfhy họvamfc sao?”

“Tôixchi đbtpqi theo vợqbwtfyzpo danh.” Cốwwld Mạryfhc nhàlvcmn nhạryfht cưscqvscqvi nóqehri.

“Vơtrrt thầzjxmy.”

“Uhm, sinh viêexyrn mớpofzi.” Cốwwld Mạryfhc nhẹixch nhàlvcmng gậnqjft đbtpqzjxmu.

“Chímamvnh làlvcmcwgsfyzpi PPT đbtpqóqehr?” Ngưscqvscqvi sinh viêexyrn nhớpofz tớpofzi Cốwwld Mạryfhc khôixchng cẩkiijn thậnqjfn mởmamv ra ảbemdnh chụppcmp trêexyrn PPT đbtpqóqehr, cưscqvscqvi hỏsqxyi.

“Trímamv nhớpofz khôixchng cầzjxmn quáfyzp tốwwldt. vợqbwtixchi muốwwldn khiêexyrm tốwwldn.” Cốwwld Mạryfhc cưscqvscqvi nóqehri: “Lạryfhi vẫlvfnn cầzjxmn cáfyzpc em chiếkiiju cốwwld nhiềektbu.


“Chắcelxc chắcelxn rồwokri, vợqbwt củibxya giáfyzpo sưscqv thôixchi.”

“Cảbemdm ơtrrtn.” Cốwwld Mạryfhc cảbemdm kímamvch gậnqjft đbtpqzjxmu, đbtpqi vềektb khu hàlvcmnh chímamvnh.

Sau khi anh đbtpqi, mấclqiy ngưscqvscqvi sinh viêexyrn tụppcm nhau lạryfhi, xìvnarlvcmo bàlvcmn táfyzpn.

Khôixchng quáfyzp bao lâqbwtu, tin tứuhkvc vợqbwt củibxya giáfyzpo sưscqv Cốwwld nhậnqjfp họvamfc đbtpqãuhkv truyềektbn khắcelxp tấclqit cảbemd trưscqvscqvng y.

Cốwwld Mạryfhc đbtpqi vàlvcmo vărilvn phòinucng việryfhn trưscqvmamvng, cưscqvscqvi bắcelxt tay vớpofzi đbtpqwwldi phưscqvơtrrtng.

“Đscqvưscqva vợqbwt đbtpqi báfyzpo danh?” Việryfhn trưscqvmamvng cưscqvscqvi hỏsqxyi.

“Vâqbwtng, tin tứuhkvc củibxya thầzjxmy nhanh nhưscqv thếkiij.”

“Làlvcm thầzjxmy tựyhxmvnarnh đbtpqi đbtpqiểharym danh.” Việryfhn trưscqvmamvng cưscqvscqvi nóqehri: “Bạryfhn họvamfc Tiếkiiju Nhiễlycnm cũwokrng khôixchng cóqehrfyzpo danh đbtpqryfhi họvamfc Q.”

Cốwwld Mạryfhc bấclqit đbtpqcelxc dĩnqjfqehri: “Hóqehra ra làlvcm thầzjxmy đbtpqoạryfht đbtpqi vợqbwt củibxya em.”

“Thầzjxmy đbtpqâqbwty làlvcmmamvch tàlvcmi!” Việryfhn trưscqvmamvng cưscqvscqvi đbtpqcelxc ýwshe: “Thếkiijlvcmo, nêexyrn suy xécwgst tiếkiijp tụppcmc đbtpqi dạryfhy thôixchi.”

“Em cóqehr thểhary khôixchng đbtpqwokrng ýwshe sao?” Cốwwld Mạryfhc hơtrrti hấclqit màlvcmy.

Việryfhn trưscqvmamvng vừqxsla lòinucng dùharyng lựyhxmc vỗyvgt vai anh: “Em làlvcmixchn sinh thầzjxmy đbtpqcelxc ýwshe nhấclqit, sao cóqehr thểhary đbtpqhary cho em đbtpqếkiijn dạryfhy đbtpqryfhi họvamfc F?”

“Em thiếkiiju âqbwtn tìvnarnh củibxya việryfhn trưscqvmamvng đbtpqryfhi họvamfc F.” Cốwwld mạryfhc bấclqit đbtpqcelxc dĩnqjfqehri.


“Ai bảbemdo ôixchng ta cưscqvpofzp đbtpqoạryfht em củibxya thầzjxmy.”

“Vẫlvfnn làlvcm thầzjxmy túcgclc trímamv đbtpqa mưscqvu.” Cốwwld Mạryfhc cưscqvscqvi khen tặqxslng đbtpqwwldi phưscqvơtrrtng: “Việryfhn trưscqvmamvng Phưscqvơtrrtng, chuyệryfhn em đbtpqwokrng ýwshe vớpofzi thầzjxmy thầzjxmy cứuhkv giữtfydmamv mậnqjft giúcgclp em, đbtpqqxslng cho côixchclqiy biếkiijt.”

“Nghĩnqjf muốwwldn cho côixchclqiy bấclqit ngờscqv.”

“Làlvcmixchclqiy muốwwldn khiêexyrm tốwwldn, em chỉpxnzqehr thểhary phốwwldi hợqbwtp.” Cốwwld Mạryfhc bấclqit đbtpqcelxc dĩnqjf nhúcgcln vai.

Tiếkiiju Nhiễlycnm đbtpqi ởmamv trong sâqbwtn trưscqvscqvng, cảbemdm giáfyzpc cóqehr ngưscqvscqvi nhìvnarn mìvnarnh.

ixchcgcli đbtpqzjxmu nhìvnarn thoáfyzpng qua cáfyzpch ărilvn mặqxslc củibxya mìvnarnh.

Khôixchng cóqehrvnar kháfyzpc thưscqvscqvng.

Logo trêexyrn quầzjxmn áfyzpo đbtpqektbu đbtpqưscqvqbwtc côixch hủibxyy đbtpqi, nêexyrn làlvcm khôixchng nhìvnarn ra váfyzpy hàlvcmng hiệryfhu đbtpqi?

Đscqvcelxt nhiêexyrn, cóqehr mộcelxt ngưscqvscqvi nữtfyd sinh lẻektbn đbtpqếkiijn trưscqvpofzc mặqxslt côixch, trêexyrn dưscqvpofzi đbtpqáfyzpnh giáfyzpixch, khôixchng thiệryfhn cảbemdm hỏsqxyi han: “Côixchlvcm Tiếkiiju Nhiễlycnm?”

“Vâqbwtng.” Tiếkiiju Nhiễlycnm lậnqjfp tứuhkvc đbtpquhkvng thẳbnyung, thậnqjft sựyhxm trảbemd lờscqvi.

“Dáfyzpng vẻektbwokrng khôixchng ra sao.” Nữtfyd sinh hừqxsl mộcelxt tiếkiijng, bỏsqxy lạryfhi Tiếkiiju Nhiễlycnm chạryfhy đbtpqi.

Tiếkiiju Nhiễlycnm bồwokrn chồwokrn gãuhkvi gáfyzpy, khôixchng rõhfxcvnar sao đbtpqwwldi phưscqvơtrrtng lạryfhi hỏsqxyi thếkiij.

ixchlvcm sinh viêexyrn nărilvm nhấclqit tưscqvơtrrti mớpofzi, khôixchng nổbymgi tiếkiijng đbtpqếkiijn nỗyvgti bịvvco ngưscqvscqvi kháfyzpc nhậnqjfn ra chứuhkv?

cgclc báfyzpo danh, đbtpqwwldi phưscqvơtrrtng tiếkiijp nhậnqjfn thưscqv củibxya côixch, sau khi xem qua têexyrn côixch, cũwokrng dùharyng áfyzpnh mắcelxt quáfyzpi dịvvco đbtpqáfyzpnh giáfyzpixch.

Tiếkiiju Nhiễlycnm khôixchng khỏsqxyi sởmamvn gai ốwwldc.

Chúc các bạn đọc truyện vui vẻ.