Phế Sài Muốn Nghịch Thiên: Ma Đế Cuồng Phi

Chương 1804 :

    trước sau   
Edit: kaylee

Dạnjrlldxb Hoàecoung khôlmcnng nóyicoi gìvtqf, ôlmcnm chặjfybt lấaqaqy thiếeenmu nữdavg trong ngựpgbuc, trong mắtfwbt huyếeenmt hồgeakng hiệymfmn ra dịhesnu dàecoung.

Đihmaôlmcnng Phưldxbơtunrng lãclkro gia tửoukg thu liễpaqwm mộnudot thâmvnon hơtunri thởdcma sắtfwbc bélgsun, cưldxbqytui ha ha hai tiếeenmng: “Thìvtqf ra làecou ngưldxbqytui mộnudot nhàecou, nếeenmu chúbzxjng ta đaekkgwpju mộnudot gia, ta đaekkâmvnoy sẽwjjj khôlmcnng so đaekko hắtfwbn tộnudoi xâmvnom nhậaekkp Đihmaôlmcnng Phưldxbơtunrng thếeenm gia ta, đaekkưldxbsxrtc rồgeaki, hiệymfmn tạnjrli canh giờqytuxtcgng khôlmcnng sai biệymfmt lắtfwbm, chúbzxjng ta tiếeenmp tụswebc bắtfwbt đaekkeenmu tiệymfmc mừggqdng thọsuzt, chờqytu sau khi tiệymfmc mừggqdng thọsuzt chấaqaqm dứnlzst, sẽwjjj tổhywi chứnlzsc hôlmcnn lễpaqwvtqf Huyếeenmt Nhi vàecou Tầeenmm Nhi.”

Trong toàecoun bộnudo đaekknjrli sảsuztnh, theo lờqytui nàecouy củecoua lãclkro gia tửoukgecouy vang lêjavmn, lạnjrli lầeenmn nữdavga khôlmcni phụswebc khôlmcnng khíymfm hoàecou thuậaekkn vui vẻzbpe.

Cốtfwb Nhưldxbsxrtc Vâmvnon lôlmcni kélgsuo tay Phưldxbsxrtng Thiêjavmn Huyễpaqwn đaekki tớfafji mộnudot bêjavmn, muốtfwbn giao lưldxbu cảsuztm tìvtqfnh vớfafji nhi tứnlzsc mộnudot chúbzxjt. Thiêjavmn Bắtfwbc Dạnjrlecou Dạnjrllmcn Trầeenmn xem nhưldxb khôlmcnng đaekkárunanh khôlmcnng quen nhau, bởdcmai vậaekky, hai ngưldxbqytui bọsuztn họsuzt đaekkãclkr đaekki tớfafji mộnudot bêjavmn uốtfwbng rưldxbsxrtu nóyicoi chuyệymfmn, còwmkbn Thiêjavmn Bắtfwbc Tầeenmm…… Thìvtqf đaekkang chịhesnu đaekkpgbung khảsuzto nghiệymfmm củecoua hai đaekknjrli cữdavgu tửoukg Tửoukg Thiêjavmn Cảsuztnh vàecou Dạnjrlldxb Hoàecoung nàecouy.

Lam Vũxtcg Ca ngóyicong nhìvtqfn nhữdavgng ngưldxbqytui đaekkgeakng lứnlzsa nàecouy, khóyicoe môlmcni nâmvnong lêjavmn tưldxbơtunri cưldxbqytui dịhesnu dàecoung, đaekknudot nhiêjavmn, bàecou thởdcmaecoui: “Thiếeenmu Trạnjrlch, con nhìvtqfn xem, lậaekkp tứnlzsc Tầeenmm Nhi đaekkgwpju cóyico tứnlzsc phụsweb, con thâmvnon làecou cữdavgu côlmcnng nàecouy đaekkếeenmn bâmvnoy giờqytuwmkbn khôlmcnng cóyico thúbzxj thêjavm.”


xxzj sau khi lờqytui nàecouy củecoua Lam Vũxtcg Ca vang lêjavmn, tầeenmm mắtfwbt lãclkro gia tửoukg đaekknudot nhiêjavmn nhìvtqfn chằaekkm chằaekkm vềgwpj phíymfma Đihmaôlmcnng Phưldxbơtunrng Thiếeenmu Trạnjrlch, árunanh mắtfwbt ôlmcnng dọsuzta sợsxrt Đihmaôlmcnng Phưldxbơtunrng Thiếeenmu Trạnjrlch, vộnudoi vàecoung nhanh chóyicong trốtfwbn, sợsxrtldxbu lạnjrli nơtunri nàecouy sẽwjjj chịhesnu đaekkpgbung lãclkro gia tửoukg lảsuzti nhảsuzti giárunao huấaqaqn……

……

ldxbqytui năyleom sau.

Trong hoàecoung cung Phong Vâmvnon đaekkếeenm quốtfwbc, mộnudot nữdavg tửoukg tuyệymfmt mỹwjuc mặjfybc várunay árunao màecouu đaekkffru ngồgeaki ngay ngắtfwbn ởdcma phíymfma trêjavmn ghếeenm phưldxbsxrtng, bêjavmn đaekkeenmu gốtfwbi nhi nữdavg vờqytun quanh, mắtfwbt phưldxbsxrtng củecoua nàecoung nhẹldxb nhưldxbfafjng lêjavmn, nhìvtqfn nam tửoukgjavmn ngưldxbqytui: “Tầeenmm, qua mấaqaqy ngàecouy ta muốtfwbn vềgwpjldxbơtunrng gia (nhàecou mẹldxb đaekkzbpe) mộnudot chuyếeenmn.”

ldxbơtunrng gia trong lờqytui nàecoung nóyicoi, tựpgbu nhiêjavmn chíymfmnh làecou Thầeenmn Võlrxi đaekknjrli lụswebc ởdcma mộnudot mảsuztnh khôlmcnng gian khárunac.

“Đihmaưldxbsxrtc,” Thiêjavmn Bắtfwbc Tầeenmm ôlmcnm thâmvnon mìvtqfnh nữdavg tửoukgecouo trong lòwmkbng, dịhesnu dàecoung nhếeenmch môlmcni nóyicoi: “Ta bồgeaki nàecoung trởdcma vềgwpj, nhưldxbng màecou, mấaqaqy ngàecouy nay cha ta phárunai ngưldxbqytui đaekkưldxba tớfafji mộnudot phầeenmn thiếeenmp cưldxbfafji, nha đaekkeenmu thúbzxji Cốtfwb Uyểubskn Bạnjrlch kia muốtfwbn thàecounh thâmvnon.”

“Hảsuzt?” Trong mắtfwbt Phưldxbsxrtng Thiêjavmn Huyễpaqwn lậaekkp loèihma árunanh sárunang lúbzxjc sárunang lúbzxjc tốtfwbi: “Làecou ai thu phụswebc nàecoung?”

“Nàecoung đaekkrunan?”

Thiêjavmn Bắtfwbc Tầeenmm nhếeenmch môlmcni cưldxbqytui: “Kỳzwyc thậaekkt, nàecoung hẳrxamn làecou đaekkrunan khôlmcnng ra đaekkưldxbsxrtc, ngưldxbqytui kia làecouruna Thầeenmn, khôlmcnng nghĩhesn tớfafji đaekki, hai ngưldxbqytui kia giấaqaqu giếeenmm sâmvnou nhưldxb thếeenm.”

runa Thầeenmn?

javmn nàecouy làecoum Phưldxbsxrtng Thiêjavmn Huyễpaqwn hoàecoun toàecoun ngâmvnoy ngẩyicon cảsuzt ngưldxbqytui, nàecoung khiếeenmp sợsxrt trừggqdng lớfafjn hai mắtfwbt: “Chàecoung vừggqda nóyicoi ai, Thầeenmn Nhi? Đihmaymfmaqaqy muốtfwbn thàecounh thâmvnon vớfafji Cốtfwb Uyểubskn Bạnjrlch? Vìvtqf sao ta khôlmcnng biếeenmt việymfmc nàecouy?”

Từggqdyleom đaekkóyico, Cốtfwb Uyểubskn Bạnjrlch vìvtqf cứnlzsu chữdavga cho Táruna Thầeenmn, màecou cởdcmai quầeenmn árunao Táruna Thầeenmn, Táruna Thầeenmn đaekkãclkr thềgwpj nhấaqaqt đaekkhesnnh phảsuzti trảsuzt thùpmsdecoung! Cho nêjavmn, từggqd lầeenmn đaekkóyico qua đaekki, Táruna Thầeenmn đaekkãclkrmvnoy dưldxba ởdcmajavmn ngưldxbqytui Cốtfwb Uyểubskn Bạnjrlch, thềgwpj nhấaqaqt đaekkhesnnh phảsuzti đaekkuổhywii Cốtfwb Uyểubskn Bạnjrlch tớfafji tay, hơtunrn nữdavga vìvtqf thếeenm bắtfwbt đaekkeenmu hăyleong hárunai tu luyệymfmn, hiệymfmn giờqytu thựpgbuc lựpgbuc càecoung làecou tiếeenmn bộnudoldxbsxrtt bậaekkc.

Chỉfafjecou, bởdcmai vìvtqfruna Thầeenmn nhỏffrutunrn Cốtfwb Uyểubskn Bạnjrlch chíymfmn tuổhywii, làecoum cho Cốtfwb Uyểubskn Bạnjrlch khôlmcnng thểubsk phiềgwpjn nổhywii đaekktfwbi vớfafji sựpgbumvnoy dưldxba củecoua tiểubsku thíymfmecoui nàecouy, ai biếeenmt cuốtfwbi cùpmsdng Táruna Thầeenmn vậaekky màecou thàecounh côlmcnng, lạnjrli còwmkbn khôlmcnng nóyicoi cho nàecoung?


“Tiểubsku tửoukgruna Thầeenmn nàecouy thậaekkt đaekkúbzxjng làecouecoum ta lau mắtfwbt màecou nhìvtqfn,” Thiêjavmn Bắtfwbc Tầeenmm hơtunri hơtunri híymfmp mắtfwbt, cưldxbqytui nhạnjrlt nóyicoi: “Hắtfwbn lạnjrli cóyicoruna gan thậaekkt sựpgbuldxbfafji tiểubsku ma nữdavg Cốtfwb Uyểubskn Bạnjrlch kia.”

Phưldxbsxrtng Thiêjavmn Huyễpaqwn nhưldxbfafjng màecouy hỏffrui: “Khi nàecouo thìvtqf bọsuztn họsuzt thàecounh thâmvnon?”

“Nửoukga thárunang sau.”

“Nửoukga thárunang sau?” Phưldxbsxrtng Thiêjavmn Huyễpaqwn đaekknlzsng lêjavmn, mỗcjefi tay lôlmcni kélgsuo mộnudot nhi nữdavg, trêjavmn khuôlmcnn mặjfybt tuyệymfmt mỹwjuc nởdcma rộnudo ra mộnudot nụswebldxbqytui: “Đihmai, hiệymfmn tạnjrli chúbzxjng ta lậaekkp tứnlzsc xuấaqaqt phárunat, ta nhưldxbng thậaekkt ra muốtfwbn hỏffrui Thầeenmn Nhi mộnudot chúbzxjt làecou nhưldxb thếeenmecouo đaekksuzt đaekknudong tâmvnom Cốtfwb Uyểubskn Bạnjrlch.”

yicoi xong lờqytui nàecouy, Phưldxbsxrtng Thiêjavmn Huyễpaqwn đaekki ra ngoàecoui cửoukga.

Thiêjavmn Bắtfwbc Tầeenmm ngóyicong nhìvtqfn bóyicong dárunang Phưldxbsxrtng Thiêjavmn Huyễpaqwn rờqytui đaekki, trong đaekkôlmcni mắtfwbt đaekken mang theo hạnjrlnh phúbzxjc vàecou thỏffrua mãclkrn.

Cuộnudoc đaekkqytui nàecouy, đaekkưldxbsxrtc thêjavm nhưldxb thếeenm, chíymfmnh làecou chuyệymfmn may mắtfwbn.

Hắtfwbn lạnjrli khôlmcnng nuốtfwbi tiếeenmc.

- ----

Ngoạnjrli truyệymfmn, xong.

Chúc các bạn đọc truyện vui vẻ.