Người Chồng Máu Lạnh

Chương 136 :

    trước sau   
“Lúcjjtc ấiuyey em điywxãowkp nghĩzslj, nếpiwku lúcjjtc điywxómtrw em chếpiwkt điywxi thìikgd thậwnjft tốijurt, nhưanngng anh biếpiwkt khôvignng, em rấiuyet yêjskqu tímjwknh mạuxfxng củaktoa mìikgdnh, cho dùuawg cuộiuyec sốijurng cómtrw vấiuyet vảddym thếpiwkndfmo, em điywxjnntu mong cómtrw thểaqwz sốijurng sómtrwt, bởaqwzi vìikgd, em còuqqxn chưannga tìikgdm điywxưanngbkjyc gia điywxìikgdnh củaktoa mìikgdnh.” Trándfmi tim Duệjskqcjjtc nhưanng bịuqqx mộiuyet vậwnjft nhọhfzhn điywxâceiwm vàndfmo, cảddymm giándfmc điywxau điywxowkpn khôvignng thểaqwz diễgeemn tảddym điywxưanngbkjyc, hắrogwn điywxtdrft mộiuyet nụhcjzvignn lêjskqn trándfmn côvign, ándfmnh mắrogwt mờvgqq mịuqqxt, ẩaqwzn chứcluda sựoqzx điywxau thưanngơlybqng cùuawgng ándfmy nándfmy, rấiuyet ímjwkt khi hắrogwn phảddymi hốijuri hậwnjfn, nhưanngng lúcjjtc nàndfmy điywxâceiwy, dưanngvgqqng nhưanng hắrogwn điywxãowkp biếpiwkt cảddymm giándfmc hốijuri hậwnjfn làndfm nhưanng thếpiwkndfmo. “Lêjskq Duệjskqcjjtc, cómtrw phảddymi em rấiuyet bẩaqwzn khôvignng?” Côvignuawgng sứcludc nắrogwm chặtdrft lòuqqxng bàndfmn tay, côvign cảddymm thấiuyey mìikgdnh thậwnjft bẩaqwzn, nghĩzslj lạuxfxi khi bịuqqxndfmn tay điywxómtrw chạuxfxm vàndfmo ngưanngvgqqi, côvign khôvignng muốijurn bịuqqxmtrw ándfmm ảddymnh cảddym điywxvgqqi. “Khôvignng, em vẫajwxn làndfmvign Tửuawg Lạuxfxc trưanngowkpc điywxiuyey, khôvignng bẩaqwzn, khôvignng hềjnnt bẩaqwzn,” tay hắrogwn nhẹltoy nhàndfmng vỗuqqx vềjnntuqqxndfm vẫajwxn còuqqxn lộiuye ra sựoqzxowkpnh lẽrvrqo củaktoa côvign, giọhfzhng nómtrwi bìikgdnh ổwbken khôvignng ngừcrxqng truyềjnntn tớowkpi, hàndfmng lôvignng mi dàndfmi khẽrvrq điywxiuyeng giọhfzht nưanngowkpc mắrogwt từcrxq từcrxq chảddymy xuốijurng, nếpiwku nhưanng tốijuri nay khôvignng cómtrw hắrogwn, cómtrw thểaqwzvign Lạuxfxc côvign điywxãowkp phảddymi xuốijurng điywxuqqxa ngụhcjzc. “Tửuawg Lạuxfxc, bàndfmowkp…” Lêjskq Duệjskqcjjtc nhìikgdn chằvtuom chằvtuom giọhfzht nưanngowkpc ởaqwz khómtrwe mắrogwt côvign, trándfmi tim hắrogwn nhưanng bịuqqxmtrwp nghẹltoyn, cảddym ngưanngvgqqi cúcjjti xuốijurng, điywxtdrft điywxôvigni môvigni mìikgdnh lêjskqn điywxôvigni môvigni lãowkpnh lẽrvrqo củaktoa côvign, mộiuyet nụhcjzvignn dịuqqxu dàndfmng nhấiuyet củaktoa hắrogwn giàndfmnh cho côvign, khôvignng biếpiwkt làndfmvign điywxándfmng thưanngơlybqng, hay hắrogwn cảddymm thấiuyey hốijuri hậwnjfn, lúcjjtc nàndfmy điywxâceiwy, nụhcjzvignn củaktoa hắrogwn khôvignng cómtrw bấiuyet kìikgd sựoqzxceiwm lưanngbkjyc nàndfmo. Hắrogwn nhưanng điywxang an ủaktoi cảddymm xúcjjtc củaktoa côvign, dùuawgng thâceiwn thểaqwz, dùuawgng điywxôvigni mìikgdnh, dùuawgng cảddym điywxôvigni tay củaktoa chímjwknh mìikgdnh. “Anh sẽrvrqmtrwi cho em biếpiwkt, em khôvignng hềjnnt bẩaqwzn,” Ởuawg trong mắrogwt Lêjskq Duệjskqcjjtc, côvignzsljnh viễgeemn làndfm mộiuyet Tôvign Tửuawg Lạuxfxc trong sạuxfxch nhấiuyet. “Ômtrwng xãowkp…” Tôvign Lạuxfxc ngẩaqwzng điywxtswwu, mờvgqq mịuqqxt, chỉbkjyndfm mộiuyet từcrxqanngng hôvign lạuxfxi ẩaqwzn chứcluda nhiềjnntu tìikgdnh cảddymm nhưanng vậwnjfy, côvign gắrogwt gao ôvignm cổwbke hắrogwn, nưanngowkpc mắrogwt khôvignng ngừcrxqng rơlybqi xuốijurng, rấiuyet nhanh liềjnntn bịuqqx nụhcjzvignn củaktoa hắrogwn làndfmm cho biếpiwkn mấiuyet. “Ừxiur, anh ởaqwz điywxâceiwy, bàndfmowkp…” Lêjskq Duệjskqcjjtc điywxtdrft côvign nằvtuom lạuxfxi trêjskqn giưanngvgqqng, cảddym ngưanngvgqqi hắrogwn điywxèaerbjskqn thâceiwn thểaqwzvign, ngưanngvgqqi côvign thậwnjft nhỏtsww, dưanngvgqqng nhưanng mộiuyet bàndfmn tay củaktoa hắrogwn cũinuhng cómtrw thểaqwzmtrwp nándfmt côvign. Môvigni củaktoa hắrogwn khôvignng rờvgqqi khỏtswwi điywxôvigni môvigni côvignndfm tay côvigninuhng khôvignng rờvgqqi khỏtswwi cổwbke hắrogwn… “Ômtrwng xãowkp… ” Tôvign Lạuxfxc cảddymm nhậwnjfn điywxưanngbkjyc sựoqzx vuốijurt ve củaktoa hắrogwn, cảddymm nhậwnjfn điywxưanngbkjyc thâceiwn thểaqwzmtrwng bỏtswwng củaktoa hắrogwn, côvign lạuxfxi khôvignng cảddymm thấiuyey ghêjskq tởaqwzm, chỉbkjymtrw cảddymm giándfmc lo lắrogwng, thâceiwn thểaqwz lạuxfxnh lẽrvrqo củaktoa côvigninuhng bắrogwt điywxtswwu nómtrwng lêjskqn. Lêjskq Duệjskqcjjtc ôvignm thậwnjft chặtdrft côvignndfmi trong lòuqqxng, cómtrw mộiuyet sốijur cảddymm giándfmc tưanngaqwzng chừcrxqng điywxãowkp mấiuyet từcrxqceiwu nay lạuxfxi xuấiuyet hiệjskqn. Đltoyêjskqm nay, giữxeyma họhfzh sẽrvrq phándfmt sinh chuyệjskqn gìikgd. Khi thâceiwn thểaqwz hai ngưanngvgqqi khôvignng cómtrwikgd ngăikgdn cándfmch dímjwknh sándfmt vàndfmo nhau, quầtswwn ándfmo củaktoa hắrogwn vưanngơlybqng vãowkpi trêjskqn mặtdrft điywxiuyet, còuqqxn cảddym bộiuye quầtswwn ándfmo điywxãowkp bịuqqxgvsvndfmch khôvignng nhìikgdn ra hìikgdnh thùuawg. Cảddym ngưanngvgqqi Tôvign Lạuxfxc khẽrvrq run rẩaqwzy, hơlybqi nưanngowkpc trong mắrogwt càndfmng dàndfmy, giốijurng nhưanng muốijurn thoándfmt khỏtswwi, Lêjskq Duệjskqcjjtc tiếpiwkp tụhcjzc hôvignn môvigni côvign, nụhcjzvignn nồngxang chándfmy khiếpiwkn điywxôvigni môvigni côvignanngng điywxtsww, côvign cốijur gắrogwng hímjwkt thởaqwz, khôvignng ngăikgdn cảddymn màndfmvigninuhng khôvignng muốijurn ngăikgdn hắrogwn lạuxfxi. “Em nguyệjskqn ýewjf sao?” Trándfmn hắrogwn điywxtdrft trêjskqn trándfmn côvign, cơlybq thểaqwzikgdng lêjskqn nhưanng mộiuyet câceiwy cung, nếpiwku nhưanngndfmvignndfmi khándfmc, hắrogwn điywxãowkp điywxándfmnh nhanh thắrogwng nhanh, trựoqzxc tiếpiwkp tiếpiwkn côvignng sau điywxómtrw rờvgqqi điywxi, hắrogwn chưannga bao giờvgqq điywxtdrft tìikgdnh cảddymm trêjskqn ngưanngvgqqi phụhcjz nữxeym, côvignndfm ngưanngvgqqi điywxtswwu tiêjskqn. “Vâceiwng…” Tôvign Lạuxfxc nhẹltoy nhàndfmng gậwnjft điywxtswwu, từcrxq từcrxq nhắrogwm mắrogwt lạuxfxi. Phímjwka dưanngowkpi củaktoa Duệjskqcjjtc nómtrwng nhưanng mộiuyet ngọhfzhn lửuawga điywxijurt chándfmy cảddymndfmnh điywxngxang, khiếpiwkn Tôvign Lạuxfxc khôvignng chịuqqxu điywxưanngbkjyc run rẩaqwzy sợbkjyowkpi, cho tớowkpi khi côvign cảddymm giándfmc điywxưanngbkjyc hai châceiwn mìikgdnh bịuqqxndfmch ra, sựoqzxmjwkch thímjwkch điywxiuyet ngộiuyet nàndfmy khiếpiwkn cho thâceiwn thểaqwzvign khôvignng khỏtswwi văikgdn vẹltoyo, toàndfmn thâceiwn côvign điywxãowkp bịuqqxlybqi thởaqwz nam tímjwknh bao quanh, điywxôvigni măikgdt Duệjskqcjjtc dầtswwn dầtswwn bịuqqx dụhcjzc vọhfzhng che lấiuyep, khôvignng còuqqxn sựoqzx lạuxfxnh giándfm âceiwm u nhưanngikgdng nữxeyma màndfm lạuxfxi nhưanng điywxang ởaqwz giữxeyma nhữxeymng điywxijurm lửuawga, trong điywxêjskqm điywxen, ándfmnh mắrogwt hắrogwn hấiuyep dẫajwxn khiếpiwkn ngưanngvgqqi khándfmc mêjskq muộiuyei, thiêjskqu điywxijurt tấiuyet cảddym điywxam mêjskq chándfmy bỏtswwng. “Đltoyau…” Khi thâceiwn thểaqwz hắrogwn chìikgdm xuốijurng, Tôvign Lạuxfxc cảddymm thấiuyey cảddym ngưanngvgqqi nhưanng bịuqqxgvsvndfmch, côvign cắrogwn chặtdrft môvigni dưanngowkpi, thậwnjft sựoqzxndfm rấiuyet điywxau. “Xin lỗuqqxi, anh sẽrvrq cẩaqwzn thậwnjfn hơlybqn…” Lêjskq Duệjskqcjjtc cómtrw thểaqwz cảddymm nhậwnjfn rõvtuoikgdnh điywxãowkp phándfm tan mộiuyet lớowkpp màndfmng mỏtswwng manh, trong lòuqqxng hắrogwn cómtrw sựoqzx vui sưanngowkpng, thâceiwn thểaqwz củaktoa côvign chưannga bịuqqx bấiuyet kìikgd kẻnjfqndfmo điywxiuyeng vàndfmo, ngay cảddyminuh Nhiêjskqn cũinuhng chưannga từcrxqng, hắrogwn cũinuhng khôvignng phảddymi điywxaqwz ýewjfvignmtrw phảddymi xửuawg nữxeym hay khôvignng, nhưanngng khi biếpiwkt côvign chỉbkjy thuộiuyec mộiuyet mìikgdnh hắrogwn, sựoqzx thỏtswwa mãowkpn nàndfmy khiếpiwkn hắrogwn còuqqxn hưanngng phấiuyen hơlybqn cảddym khi kímjwk hợbkjyp điywxngxang vớowkpi hàndfmng triệjskqu doanh nghiệjskqp, điywxãowkpceiwu lắrogwm rồngxai hắrogwn chưannga cómtrw điywxưanngbkjyc cảddymm giándfmc nhưanng thếpiwk. Bêjskqn ngoàndfmi mặtdrft nưanngowkpc trong bểaqwzlybqi vẫajwxn rung điywxiuyeng theo làndfmn giómtrw, ándfmnh điywxèaerbn soi xuốijurng lấiuyep lándfmnh nhưanng nhữxeymng ngôvigni sao trêjskqn bầtswwu trờvgqqi… Xuyêjskqn qua bứcludc rèaerbm giữxeyma điywxêjskqm điywxen, mơlybq hồngxamtrw thểaqwz nghe điywxưanngbkjyc tiếpiwkng thởaqwz dốijurc nặtdrfng nềjnnt củaktoa ngưanngvgqqi điywxàndfmn ôvignng, còuqqxn cómtrw tiếpiwkng nỉbkjy non khe khẽrvrq củaktoa ngưanngvgqqi phụhcjz nữxeym… Trong điywxêjskqm điywxen… Sựoqzx thâceiwn mậwnjft trởaqwzjskqn xinh điywxltoyp vôvignuawgng. Thờvgqqi gian qua điywxi, mọhfzhi thứclud dầtswwn dầtswwn an tĩzsljnh. Giómtrw từcrxqjskqn ngoàndfmi thổwbkei bay mộiuyet gómtrwc rèaerbm, ándfmnh nắrogwng dịuqqxu dàndfmng chạuxfxy vàndfmo phòuqqxng. Bêjskqn trêjskqn chiếpiwkc giưanngvgqqng gỗuqqx lớowkpn xa hoa, mộiuyet điywxôvigni nam nữxeym điywxang ôvignm nhau ngủakto… Ágmnvnh mặtdrft trờvgqqi dừcrxqng lạuxfxi trêjskqn gưanngơlybqng mặtdrft trắrogwng nõvtuon củaktoa côvign, Tôvign Lạuxfxc điywxưannga tay che điywxôvigni mắrogwt, điywxâceiwy làndfm mộiuyet thómtrwi quen chung, côvign từcrxq từcrxq mởaqwz mắrogwt ra, cảddymm thấiuyey cảddym ngưanngvgqqi điywxjnntu rấiuyet mệjskqt, nhấiuyet làndfm giữxeyma hai châceiwn củaktoa côvign, cảddymm giándfmc điywxau điywxowkpn yếpiwkt ớowkpt, côvign ngẩaqwzng điywxjnntu lêjskqn, nhìikgdn thấiuyey ngưanngvgqqi điywxàndfmn ôvignng điywxãowkp ôvignm côvign ngủakto cảddym mộiuyet điywxêjskqm, trêjskqn mặtdrft xuấiuyet hiệjskqn hai điywxándfmm mấiuyey hồngxang. Côvign khôvignng quêjskqn điywxêjskqm qua giữxeyma hai ngưanngvgqqi điywxãowkp xảddymy ra chuyệjskqn gìikgd, cho tớowkpi bâceiwy giờvgqqvigninuhng khôvignng nghĩzslj tớowkpi sẽrvrqndfmm chuyệjskqn thâceiwn mậwnjft giữxeyma nam nữxeym nhưanng thếpiwk, nhưanngng côvign khôvignng hốijuri hậwnjfn, mộiuyet chúcjjtt cũinuhng khôvignng hốijuri hậwnjfn vìikgd điywxãowkp giao thâceiwn thểaqwz củaktoa mìikgdnh cho hắrogwn. Mắrogwt Duệjskqcjjtc vẫajwxn nhắrogwm nghiềjnntn, sựoqzx sứcludc bégvsvn ngàndfmy thưanngvgqqng điywxãowkp khôvignng còuqqxn, điywxvtuong sau sựoqzx lạuxfxnh khốijurc hàndfmng ngàndfmy làndfm mộiuyet ngưanngvgqqi cómtrw trándfmi tim dịuqqxu dàndfmng. “Ômtrwng xãowkp…” Môvigni củaktoa côvign khẽrvrq mởaqwz, cảddymm giándfmc sựoqzx rung điywxiuyeng củaktoa trándfmi tim thậwnjft rõvtuondfmng, bởaqwzi vìikgdjskqn gọhfzhi nàndfmy, cũinuhng bởaqwzi vìikgd ngưanngvgqqi điywxàndfmn ôvignng nàndfmy. Côvign cẩaqwzn thậwnjfn kégvsvo chiếpiwkc chăikgdn ra khỏtswwi ngưanngvgqqi, trêjskqn ngưanngvgqqi côvign điywxãowkp điywxưanngbkjyc mặtdrfc mộiuyet bộiuye quầtswwn ándfmo sạuxfxch sẽrvrq, trong mơlybq hồngxa, côvign nhớowkp chímjwknh mìikgdnh khôvignng chịuqqxu nổwbkei sựoqzx nhiệjskqt tìikgdnh củaktoa hắrogwn cứclud thếpiwkjskq man trảddymi qua, nhữxeymng chuyệjskqn vềjnnt sau, côvign khôvignng thểaqwz nhớowkpvtuo. Côvign biếpiwkt, bộiuye quầtswwn ándfmo nàndfmy làndfm hắrogwn thay cho côvign, nhưanng vậwnjfy thựoqzxc sựoqzx điywxakto rồngxai, quándfm điywxakto rồngxai. Côvign cẩaqwzn thậwnjfn điywxcludng lêjskqn, châceiwn vừcrxqa chạuxfxm điywxiuyet, toàndfmn thâceiwn nhưanng muốijurn rờvgqqi ra từcrxqng mảddymnh, côvigncjjti điywxtswwu, kégvsvo chăikgdn điywxándfmp lạuxfxi cho Duệjskqcjjtc, sau điywxómtrw mớowkpi điywxi ra ngoàndfmi… Khi cándfmnh cửuawga điywxómtrwng lạuxfxi, ngưanngvgqqi điywxàndfmn ôvignng năikgdm trêjskqn giưanngvgqqng khẽrvrq nhímjwku màndfmy, nửuawga điywxêjskqm hắrogwn mớowkpi ngủakto, điywxưanngơlybqng nhiêjskqn làndfm rấiuyet mệjskqt mỏtswwi. Lêjskq Duệjskqcjjtc nhímjwku chặtdrft màndfmy, hắrogwn điywxưannga tay sờvgqq soạuxfxng bêjskqn cạuxfxnh, nhưanngng chỉbkjy chạuxfxm vàndfmo điywxjskqm vàndfm khôvignng khímjwk. Đltoyiuyet nhiêjskqn hai mắrogwt mởaqwz lớowkpn, hắrogwn nhìikgdn thấiuyey bêjskqn cạuxfxnh điywxãowkp khôvignng cómtrw ai, chiếpiwkc chăikgdn điywxưanngbkjyc điywxrogwp cẩaqwzn thậwnjfn trêjskqn ngưanngvgqqi hắrogwn. Côvignndfmi nàndfmy, Lêjskq Duệjskqcjjtc khôvignng vui ngồngxai dậwnjfy, ăikgdn hắrogwn sạuxfxch sẽrvrq rồngxai liềjnntn điywxi luôvignn. Hắrogwn điywxcludng lêjskqn, khôvignng thèaerbm điywxaqwz ýewjf bảddymn thâceiwn khôvignng cómtrw mảddymnh vảddymi che, hắrogwn điywxi vàndfmo trong phòuqqxng tắrogwm, chuẩaqwzn bịuqqx điywxi tắrogwm mộiuyet chúcjjtt cho thoảddymi mándfmi, chờvgqq khi hắrogwn điywxi ra lạuxfxi trởaqwz vềjnntndfm con ngưanngvgqqi thơlybq ơlybq lạuxfxnh lùuawgng khiếpiwkn ngưanngvgqqi khándfmc khôvignng dándfmm lạuxfxi gầtswwn.

Chúc các bạn đọc truyện vui vẻ.