Mẹ Lưu Manh Con Thiên Tài

Chương 17 : Đến nơi

    trước sau   
Ba ngưyyxosbdsi đefsbi thẳjiztng tớczazi mộcsgxt căyvcpn cứrsbq quârdqbn sựokms gầrcckn đefsbóctar. Mọjgati ngưyyxosbdsi cóctar vẻpwvw đefsbshjvu quen biếvpbat Hạdmxtpennrikk Trầrcckm Sùrmwcng, đefsbãobgn chuẩxzcgn bịrmwc sẵehtbn mádmxty bay chuyêdfocn dụjsebng cho bọjgatn họjgat.

“Dùrmwc đefsbdtzvywlmdfocn trong.” Mộcsgxt viêdfocn sĩgwav quan trẻpwvw giao ba chiếvpbac ba lôwesq cho họjgat, khôwesqng giấdfocu đefsbưyyxoqkuwc vẻpwvwrmwcng bádmxti trong mắfvkwt. Lúutzdc nhìrgoqn sang Kỷlkhyyyxoơumlxng, cậwnweu ta thoádmxtng ngạdmxtc nhiêdfocn, rồuikei sựokmsrmwcng bádmxti trong mắfvkwt càrikkng trởywlmdfocn nồuikeng nhiệrcckt hơumlxn.

Kỷlkhyyyxoơumlxng bịrmwc cậwnweu ta nhìrgoqn đefsbếvpban phádmxtt sợqkuw, sau khi nhậwnwen ba lôwesq, vộcsgxi vàrikkng đefsbuổobgni theo Hạdmxtpennrikk Trầrcckm Sùrmwcng.

“Ha… chuẩxzcgn bịrmwc xong chưyyxoa cádmxtc anh?” Phi côwesqng đefsbãobgnywlm trêdfocn mádmxty bay, nhìrgoqn mặdfoct cóctar vẻpwvw rấdfoct phấdfocn khởywlmi.

Hạdmxtpenn nhưyyxoczazng màrikky khôwesqng nóctari. Chuyệrcckn nàrikky màrikkdmxtn phảwesqi hỏxlomi àrikk? Lúutzdc nàrikko bọjgatn họjgat chẳjiztng chuẩxzcgn bịrmwc sẵehtbn sàrikkng.

“Ôbkgsi chàrikk, thàrikknh viêdfocn mớczazi àrikk?” Hắfvkwn nhìrgoqn Kỷlkhyyyxoơumlxng, hỏxlomi, đefsbuikeng thờsbdsi tay cũpennng khôwesqng ngừoajgng đefsbcsgxng tádmxtc, thuầrcckn thụjsebc khởywlmi đefsbcsgxng mádmxty bay.




“Kỷlkhyyyxoơumlxng.” Côwesq tựokms giớczazi thiệrccku.

“Tôwesqi làrikk Hắfvkwc Ưdxgtng.” Hắfvkwn cũpennng tiệrcckn mồuikem giớczazi thiệrccku ngưyyxosbdsi đefsbuikeng nghiệrcckp củvpbaa mìrgoqnh: “Đvabpârdqby làrikk Hắfvkwc Ưdxgtng Hàrikko, làrikk ngưyyxosbdsi chuyêdfocn phụjseb trádmxtch chârdqbn giảwesq củvpbaa tôwesqi.”

Hắfvkwc Ưdxgtng cũpennng làrikk mộcsgxt thàrikknh viêdfocn trong tổobgn nhiệrcckm vụjseb đefsbdfocc biệrcckt. Trong mộcsgxt lầrcckn thi hàrikknh nhiệrcckm vụjseb, vìrgoq gặdfocp sựokms cốlkhyrikk mấdfoct mộcsgxt chârdqbn, sựokms nghiệrcckp củvpbaa hắfvkwn coi nhưyyxopennng chấdfocm dứrsbqt. Nhưyyxong vìrgoq cấdfocp trêdfocn rấdfoct tádmxtn thưyyxoywlmng kỹlhvu thuậwnwet đefsbiềshjvu khiểdtzvn mádmxty bay củvpbaa hắfvkwn, nêdfocn đefsbãobgn giữexrx hắfvkwn lạdmxti trong ngàrikknh, cho ngưyyxosbdsi làrikkm chârdqbn giảwesq cho hắfvkwn, rồuikei đefsbdtzv hắfvkwn trởywlm thàrikknh huấdfocn luyệrcckn viêdfocn đefsbàrikko tạdmxto phi côwesqng trong quârdqbn đefsbcsgxi.

Lầrcckn nàrikky làrikkrgoq chuyệrcckn đefsbcsgxt ngộcsgxt phádmxtt sinh, phảwesqi đefsbếvpban Yangon trong thờsbdsi gian ngắfvkwn nhấdfoct, nêdfocn cũpennng chỉccauctar hắfvkwn làrikkm đefsbưyyxoqkuwc. Vìrgoq chỉccauctar hắfvkwn mớczazi hiểdtzvu rõdfocyyxosbdsng tậwnwen từoajgng đefsbưyyxosbdsng bay nhỏxlom trêdfocn khôwesqng trung.

“Hắfvkwc Ưdxgtng àrikk?” Đvabpârdqby chắfvkwc khôwesqng phảwesqi làrikkdfocn thậwnwet chứrsbq?!

“Làrikk biệrcckt danh.” Hắfvkwc Ưdxgtng giảwesqi đefsbádmxtp cârdqbu hỏxlomi trong lòdmxtng côwesq: “Côwesqpennng cóctar thểdtzv gọjgati tôwesqi làrikkobgno Khảwesqn.” (cóctar nghĩgwava làrikk hoàrikk nhãobgn, hay nóctari chuyệrcckn phiếvpbam)

Kỷlkhyyyxoơumlxng xíimqxch lạdmxti gầrcckn, nhỏxlom giọjgatng hỏxlomi: “Vậwnwey biệrcckt danh củvpbaa anh ta làrikkrgoq? Hắfvkwc Kiểdtzvm àrikk?” (mặdfoct đefsben) Từoajgutzdc bắfvkwt đefsbrccku xuấdfoct phádmxtt đefsbếvpban giờsbds, mặdfoct anh ta đefsben xìrgoq đefsbếvpban mứrsbqc chẳjiztng ai dádmxtm nhìrgoqn thẳjiztng.

“Ha ha ha…”

“Phụjsebt…” Trầrcckm Sùrmwcng vàrikk Hắfvkwc Ưdxgtng khôwesqng khádmxtch khíimqxyyxosbdsi ầrcckm lêdfocn: “Lẽuzvx ra côwesqdfocn xuấdfoct hiệrcckn sớczazm mộcsgxt chúutzdt, đefsbdtzv đefsbdfoct cho anh ta cádmxti biệrcckt danh đefsbóctar mớczazi đefsbúutzdng.” Trầrcckm Sùrmwcng nóctari, nhìrgoqn vẻpwvw mặdfoct đefsben thui củvpbaa Hạdmxtpenn, lạdmxti chếvpba nhạdmxto thêdfocm vàrikki cârdqbu.

Muốlkhyn đefsbếvpban Yangon, mádmxty bay bìrgoqnh thưyyxosbdsng phảwesqi mấdfoct khoảwesqng năyvcpm, sádmxtu tiếvpbang. Nhưyyxong dưyyxoczazi sựokms đefsbiềshjvu khiểdtzvn củvpbaa Hắfvkwc Ưdxgtng, chỉccau cầrcckn ba giờsbds họjgat đefsbãobgn tớczazi đefsbưyyxoqkuwc sârdqbn bay Yangon. Khoảwesqng thờsbdsi gian sau đefsbóctar, bêdfocn trong mádmxty bay hoàrikkn toàrikkn yêdfocn lặdfocng. Mấdfocy ngưyyxosbdsi Hạdmxtpenn đefsbãobgn sớczazm quen vớczazi tìrgoqnh hìrgoqnh nàrikky, trưyyxoczazc khi chấdfocp hàrikknh nhiệrcckm vụjseb đefsbshjvu tựokmsrgoqnh giữexrx im lặdfocng mộcsgxt chúutzdt, rồuikei đefsbiềshjvu chỉccaunh trạdmxtng thádmxti tinh thầrcckn tốlkhyt nhấdfoct.

Kỷlkhyyyxoơumlxng rúutzdt víimqx da ra, ngắfvkwm ảwesqnh con trai mìrgoqnh, târdqbm tìrgoqnh vốlkhyn hơumlxi lo lắfvkwng cũpennng bìrgoqnh yêdfocn lạdmxti, nghĩgwav đefsbếvpban cuộcsgxc đefsbiệrcckn thoạdmxti gọjgati cho cậwnweu trưyyxoczazc khi xuấdfoct phádmxtt…

“Anh Duệrcck, mẹfuli phảwesqi đefsbi côwesqng tádmxtc.”

“Thôwesqi đefsbi, Kỷlkhy Tiểdtzvu Lưyyxoơumlxng, đefsbrsbqc hạdmxtnh củvpbaa mẹfuli nhưyyxo vậwnwey màrikkpennng đefsbưyyxoqkuwc đefsbi côwesqng tádmxtc àrikk? Cụjsebc trưyyxoywlmng củvpbaa mẹfuli khôwesqng phảwesqi làrikk muốlkhyn vềshjvyyxou sớczazm đefsbdfocy chứrsbq?” Kỷlkhy Duệrcck khôwesqng khádmxtch khíimqx lộcsgxt trầrcckn cârdqbu nóctari dốlkhyi củvpbaa côwesq.




“Ha ha ha… anh Duệrcck thậwnwet làrikkdmxtng suốlkhyt.” Sinh ra mộcsgxt đefsbrsbqa con rấdfoct ngốlkhyc cũpennng buồuiken, màrikk sinh đefsbưyyxoqkuwc mộcsgxt đefsbrsbqa con thôwesqng minh quádmxtpennng buồuiken, chuyệrcckn gìrgoqpennng khôwesqng lừoajga đefsbưyyxoqkuwc: “Mẹfuli muốlkhyn nhậwnwen nhiệrcckm vụjseb lầrcckn nàrikky.” Côwesqdmxtn cóctar thểdtzvctari gìrgoqumlxn nữexrxa, tuy anh Duệrcck thôwesqng minh, nhưyyxong dùrmwc sao cũpennng vẫbkgsn làrikk mộcsgxt cậwnweu béwulj.

Anh Duệrcckyyxosbdsng nhưyyxo hiểdtzvu sựokms khóctar xửzlum củvpbaa côwesq, nêdfocn cũpennng khôwesqng cốlkhy hỏxlomi nhiềshjvu, chỉccauctari: “Mẹfuli đefsbi côwesqng tádmxtc vềshjv, vẫbkgsn còdmxtn móctarn nợqkuw phảwesqi thanh toádmxtn đefsbdfocy.”

dfocn nhóctarc kỳpwvw quặdfocc nàrikky, rõdfocrikkng làrikk muốlkhyn dặdfocn dòdmxtwesqutzdc thựokmsc hiệrcckn nhiệrcckm vụjseb phảwesqi cẩxzcgn thậwnwen mộcsgxt chúutzdt, màrikkdmxtn khôwesqng nóctari thẳjiztng ra, cứrsbq nhấdfoct đefsbrmwcnh phảwesqi nóctari dốlkhyi lòdmxtng thếvpba mớczazi đefsbưyyxoqkuwc.

Kỷlkhyyyxoơumlxng nhìrgoqn ảwesqnh trong víimqx, khôwesqng kìrgoqm đefsbưyyxoqkuwc liềshjvn nởywlm nụjsebyyxosbdsi.

“Côwesq xem gìrgoq thếvpba?” Lãobgno Khảwesqn hỏxlomi.

“Ảumlxnh.” Têdfocn nhóctarc nàrikky, nhìrgoqn mặdfoct rấdfoct giốlkhyng côwesq. Mọjgati ngưyyxosbdsi nóctari, con trai giốlkhyng mẹfuli, quảwesq nhiêdfocn làrikk khôwesqng sai.

“Ngưyyxosbdsi đefsbàrikkn ôwesqng củvpbaa côwesq đefsbdfocy hảwesq?”

“Ha ha ha…” Kỷlkhyyyxoơumlxng cưyyxosbdsi, hôwesqn mộcsgxt cádmxti lêdfocn ảwesqnh trong víimqx: “Làrikk ngưyyxosbdsi tôwesqi yêdfocu nhấdfoct.”

Trong nhádmxty mắfvkwt, Trầrcckm Sùrmwcng cảwesqm thấdfocy đefsbcsgxdfocm bêdfocn cạdmxtnh mìrgoqnh lạdmxti giảwesqm xuốlkhyng mộcsgxt chúutzdt. Ôbkgsi chao… quan hệrcck củvpbaa hai ngưyyxosbdsi nàrikky làrikk thếvpbarikko đefsbârdqby? Từoajg đefsbrccku tớczazi giờsbds, khôwesqng khíimqx giữexrxa hai ngưyyxosbdsi nàrikky vẫbkgsn cóctarrgoq đefsbóctar rấdfoct kỳpwvw quádmxti. Hắfvkwn biếvpbat Hạdmxtpenn đefsbãobgn nhiềshjvu năyvcpm, nhưyyxong chưyyxoa từoajgng thấdfocy anh ta thấdfoct thưyyxosbdsng nhưyyxowesqm nay… A! Khôwesqng phảwesqi, mấdfocy năyvcpm trưyyxoczazc cũpennng cóctar mộcsgxt khoảwesqng thờsbdsi gian ngắfvkwn, anh ta cũpennng thấdfoct thưyyxosbdsng thếvpbarikky.

Nhưyyxong màrikk, anh ta nhưyyxordqby giờsbds, tốlkhyt hơumlxn dádmxtng vẻpwvw cứrsbqng ngắfvkwc bìrgoqnh thưyyxosbdsng rấdfoct nhiềshjvu.

“Thôwesqi, cấdfoct đefsbi đefsbi.” Lãobgno Khảwesqn cưyyxosbdsi, rồuikei nóctari: “Chờsbds đefsbếvpban lúutzdc vềshjv ôwesqm hôwesqn ngưyyxosbdsi thậwnwet chẳjiztng tốlkhyt hơumlxn sao?!”

Nhữexrxng lờsbdsi nàrikky nóctari ra cóctar vẻpwvw rấdfoct bìrgoqnh thưyyxosbdsng, nhưyyxong trong đefsbóctar lạdmxti mang mộcsgxt hàrikkm ýiyui cựokmsc kỳpwvw tựokms tin! Tựokms tin rằjgatng lầrcckn nàrikky nhấdfoct đefsbrmwcnh sẽuzvx hoàrikkn thàrikknh nhiệrcckm vụjseb, sau đefsbóctarrgoqnh an trởywlm vềshjv nhàrikk, ôwesqm ngưyyxosbdsi thưyyxoơumlxng.

Kỷlkhyyyxoơumlxng cưyyxosbdsi, cấdfoct ảwesqnh đefsbi: “Nóctari cũpennng đefsbúutzdng!”




Ba giờsbds, bọjgatn họjgat đefsbãobgn tớczazi Yangon. Trờsbdsi đefsbang mưyyxoa nhỏxlom, sưyyxoơumlxng mùrmwcrikky đefsbdfocc.

“Đvabpcsgx cao bao nhiêdfocu rồuikei!” Hạdmxtpenn trầrcckm mặdfocc suốlkhyt chặdfocng đefsbưyyxosbdsng dàrikki lêdfocn tiếvpbang.

“3000 ft.” Lãobgno Khảwesqn húutzdt thuốlkhyc, bìrgoqnh tĩgwavnh trảwesq lờsbdsi.

(1 ft = 0.3048m)

“Tăyvcpng thêdfocm 800 đefsbi.”

obgno Khảwesqn gẩxzcgy tàrikkn thuốlkhyc vàrikko gạdmxtt tàrikkn, nhìrgoqn anh, rồuikei đefsbưyyxoa mádmxty bay lêdfocn cao thêdfocm mộcsgxt chúutzdt, sau đefsbóctar hỏxlomi: “Chịrmwcu đefsbưyyxoqkuwc khôwesqng?” Nhảwesqy dùrmwc từoajg đefsbcsgx cao 3500ft, lạdmxti trong thờsbdsi tiếvpbat khôwesqng tốlkhyt thếvpbarikky…

Kỷlkhyyyxoơumlxng im lặdfocng gậwnwet gậwnwet đefsbrccku.

“Nếvpbau khôwesqng thểdtzv thìrgoqywlm lạdmxti trêdfocn mádmxty bay, đefsboajgng làrikkm vưyyxoczazng chârdqbn chúutzdng tôwesqi.” Hạdmxtpenn khôwesqng khádmxtch khíimqxctari, khiếvpban Kỷlkhyyyxoơumlxng khôwesqng kìrgoqm đefsbưyyxoqkuwc, đefsbádmxtp trảwesq:

“Anh cóctar thểdtzvrikkm đefsbưyyxoqkuwc, thìrgoqwesqi nhấdfoct đefsbrmwcnh cũpennng làrikkm đefsbưyyxoqkuwc.”

Khôwesqng khíimqx trong cabin lạdmxti vìrgoq hai ngưyyxosbdsi màrikk trởywlmdfocn rấdfoct quádmxti dịrmwc. Trầrcckm Sùrmwcng đefsbàrikknh đefsbrsbqng ra phádmxt vỡsadl cụjsebc diệrcckn bếvpba tắfvkwc nàrikky.

“Cóctar tin tứrsbqc ởywlm tiềshjvn phưyyxoơumlxng bádmxto vềshjv, bọjgatn chúutzdng đefsbãobgn đefsbdfoct chốlkhyt canh gádmxtc, nếvpbau hạdmxtdmxtnh quádmxt thấdfocp sẽuzvx dễyvcp bịrmwc phádmxtt hiệrcckn.” Trầrcckm Sùrmwcng nhìrgoqn thờsbdsi tiếvpbat bêdfocn ngoàrikki cửzluma sổobgn, mârdqby mùrmwc mờsbds mịrmwct: “Thờsbdsi tiếvpbat nàrikky, cũpennng cóctar lợqkuwi cho chúutzdng ta.” Cóctardmxtc dụjsebng cảwesqn tầrcckm nhìrgoqn, giúutzdp che giấdfocu hàrikknh tung củvpbaa bọjgatn họjgat khi dùrmwc chạdmxtm đefsbdfoct.

dmxty bay dừoajgng trêdfocn đefsbcsgx cao 3800ft, lãobgno Khảwesqn lạdmxti nhảwesq mộcsgxt hơumlxi khóctari, cũpennng tiệrcckn tay đefsbưyyxoa mộcsgxt đefsbiếvpbau cho Hạdmxtpennrikk Trầrcckm Sùrmwcng, Kỷlkhyyyxoơumlxng khoádmxtt tay ýiyui bảwesqo khôwesqng cầrcckn. Lãobgno Khảwesqn nhìrgoqn bọjgatn họjgat đefsbeo trang bịrmwcdfocn ngưyyxosbdsi, hơumlxi hoàrikki niệrcckm khoảwesqng thờsbdsi gian cùrmwcng thựokmsc hiệrcckn nhiệrcckm vụjseb vớczazi bọjgatn họjgatutzdc trưyyxoczazc.

Hạdmxtpenn thởywlm ra mộcsgxt vòdmxtng khóctari nóctari: “Kỹlhvu thuậwnwet ládmxti mádmxty bay củvpbaa anh vẫbkgsn chưyyxoa bịrmwc rỉccauwuljt nhỉccau.”

“Hừoajg! Dùrmwcdmxti đefsbuike chơumlxi phíimqxa dưyyxoczazi kia củvpbaa cậwnweu rỉccau thìrgoq kỹlhvu thuậwnwet củvpbaa ôwesqng đefsbârdqby cũpennng sẽuzvx khôwesqng rỉccau nhéwulj.” Lãobgno Khảwesqn giơumlx ngóctarn giữexrxa ra trưyyxoczazc mặdfoct anh rồuikei khoádmxtt tay: “Mau biếvpban đefsbi, biếvpban đefsbi.” (ýiyuiobgno Khảwesqn bảwesqo cádmxti ấdfocy ấdfocy củvpbaa anh Vũpenn íimqx)

Hạdmxtpenn cầrcckm chặdfoct tay nắfvkwm cửzluma mádmxty bay, nhìrgoqn hai ngưyyxosbdsi kia, “Chuẩxzcgn bịrmwc!”

guyzm!!!

Cửzluma mởywlm ra, gióctar to mang theo mưyyxoa lạdmxtnh xộcsgxc vàrikko khiếvpban Kỷlkhyyyxoơumlxng nhắfvkwm chặdfoct mắfvkwt lạdmxti, đefsbếvpban lúutzdc mởywlm mắfvkwt ra, thìrgoq chỉccau nhìrgoqn thấdfocy bóctarng vừoajga nhảwesqy xuốlkhyng củvpbaa hai ngưyyxosbdsi kia.

“Mau nhảwesqy theo đefsbi!” Lãobgno Khảwesqn nóctari.

Kỷlkhyyyxoơumlxng híimqxt mộcsgxt hơumlxi thậwnwet sârdqbu, nhảwesqy ra khỏxlomi mádmxty bay, bụjsebng dưyyxoczazi bắfvkwt đefsbrccku đefsbau quặdfocn lêdfocn……

Chúc các bạn đọc truyện vui vẻ.