Em Về Cùng Ngày Nắng

Chương 8 : Rớt ngụy trang rồi

    trước sau   
Cảwdie đralaájwwnm ăaebkn uốjwwnng xong késltwo nhau sang quájwwnn karaoke gầknytn đralaóstyf ca hájwwnt.

wiszskhmm nay làzjjt sinh nhậqyfst củwisza Quýtvuf Phỉqyfsotcpn mọospdi ngưpirmywzvi reo hòstyf bảwdieo côskhm ta trìwisznh diễvqjen mộcckxt bàzjjti mởnkjfzjjtn. Quýtvuf Phỉqyfs liếanboc nhìwiszn Lụjeqlc Chấjsiup, anh hờywzv hữhgbpng ngồyakui tựgqtia ngưpirmywzvi vàzjjto sofa chơdmwzi game trêotcpn đralaiệidfyn thoạhgbpi.

Quýtvuf Phỉqyfs đralarnwong dậqyfsy chọospdn ca khúrccwc, sau mộcckxt thoájwwnng ngậqyfsp ngừewslng bấjsium ‘May mắarmnn bésltw nhỏyyyt’.

(*‘May mắarmnn bésltw nhỏyyyt’ củwisza Đewsliềskhmn Phứrnwoc Châyvcmhttps://www.youtube.com/watch?v=n8ORKuh10MI)

 Cầknytm lấjsiuy micro, côskhm ta bắarmnt đralaknytu cấjsiut giọospdng…

“… vìwisz sao em khôskhmng nhậqyfsn ra, gặgqtip đralaưpirmkrhvc anh


zjjt đralaiềskhmu tốjwwnt đralaqyfsp nhấjsiut trong cuộcckxc đralaywzvi nàzjjty

hay do lúrccwc đralaóstyf em chỉqyfs biếanbot cưpirmywzvi ngôskhm nghêotcp rồyakui bậqyfst khóstyfc

mảwdiei đralauổwiszi theo nhữhgbpng ngôskhmi sao băaebkng trêotcpn bầknytu trờywzvi

rồyakui cứrnwo thếanbo quêotcpn đralai mấjsiut

ngưpirmywzvi bấjsiut chấjsiup gióstyfpirma âyvcmm thầknytm bảwdieo vệidfy em khắarmnp mọospdi nẻnfiyo đralaưpirmywzvng…”

Trầknytn Đewslôskhmng Thụjeql ‘hơdmwz’ mộcckxt tiếanbong: “Chẹqyfsp chẹqyfsp, sao tớkwwe cảwdiem thấjsiuy bàzjjti hájwwnt nàzjjty cóstyf thâyvcmm ýtvufwisz đralajsiuy nhỉqyfs?” Hắarmnn nhájwwny mắarmnt ra hiệidfyu vớkwwei Lụjeqlc Chấjsiup, vẻnfiy mặgqtit Lụjeqlc Chấjsiup khôskhmng mảwdiey may thay đralawiszi, ájwwnnh đralaèrrctn xoay đralaa sắarmnc chạhgbpy cảwdiem ứrnwong theo nhạhgbpc quésltwt chớkwwep tắarmnt loang lổwisz bốjwwnn phíknyta rọospdi lêotcpn đralaưpirmywzvng nésltwt góstyfc cạhgbpnh anh tuấjsiun trêotcpn gưpirmơdmwzng mặgqtit anh, májwwni tóstyfc đralaen rơdmwzi lòstyfa xòstyfa trưpirmkwwec trájwwnn.

Trầknytn Đewslôskhmng Thụjeql tựgqtiwiszm mấjsiut mặgqtit, nhưpirmng cájwwni miệidfyng nhiềskhmu chuyệidfyn khôskhmng nhịlqitn đralaưpirmkrhvc tiếanbop tụjeqlc xíknytzjjto nhậqyfsn xésltwt: “Giọospdng hájwwnt củwisza Quýtvuf Phỉqyfsifkyng khájwwn dễvqje nghe, vừewsla mềskhmm mạhgbpi ngọospdt ngàzjjto lạhgbpi yêotcpu kiềskhmu, nghe thấjsiuy xưpirmơdmwzng cũifkyng muốjwwnn nhũifkyn, khôskhmng tin cậqyfsu nhìwiszn Xuyêotcpn Tửiikv xem, cóstyf phảwdiei nghe đralaếanbon mứrnwoc mặgqtit nghệidfyt ra ngu còstyfn hơdmwzn kẻnfiy ngớkwwe ngẩrkdhn.”

Hắarmnn tựgqtistyfi tựgqti ‘phốjwwnc’ cưpirmywzvi ha hảwdie, Lâyvcmm Tửiikv Xuyêotcpn ngồyakui bêotcpn cạhgbpnh ngoájwwni đralaknytu lạhgbpi: “Đewslqyfsu xanh Trầknytn Đewslôskhmng Thụjeql, khôskhmng phun lảwdiem nhảwdiem khôskhmng chịlqitu đralaưpirmkrhvc, muốjwwnn chếanbot hảwdie!”

Lụjeqlc Chấjsiup phìwiszpirmywzvi mộcckxt tiếanbong.

Trêotcpn thựgqtic tếanbo, Lụjeqlc Chấjsiup khôskhmng hềskhm cảwdiem thấjsiuy giọospdng nóstyfi củwisza Quýtvuf Phỉqyfsstyf chỗjsiuzjjto dễvqje nghe.

Vừewsla mềskhmm mạhgbpi ngọospdt ngàzjjto lạhgbpi yêotcpu kiềskhmu… Anh khôskhmng kìwiszm đralaưpirmkrhvc bấjsiut giájwwnc nghĩwotp tớkwwei mộcckxt ngưpirmywzvi khájwwnc, ngoan ngoãrrctn hệidfyt nhưpirm họospdc sinh tiểchxdu họospdc. Tiếanboc làzjjt từewslrccwc gặgqtip gỡrxbz đralaếanbon giờywzvskhm bịlqit cảwdiem suốjwwnt, giọospdng tắarmnc nghẹqyfsn khàzjjtn khàzjjtn, nếanbou khôskhmng bịlqitjwwnm, giọospdng nóstyfi…

jwwni hầknytu kếanbot nơdmwzi cổwisz họospdng vôskhm thứrnwoc trưpirmkrhvt lêotcpn trưpirmkrhvt xuốjwwnng, anh bưpirmng ly bia trêotcpn bàzjjtn lêotcpn uốjwwnng mấjsiuy ngụjeqlm.

rccwc nàzjjty Quýtvuf Phỉqyfs đralaãrrctjwwnt xong, mọospdi ngưpirmywzvi vỗjsiu tay cổwiszifkyknytm ĩwotp. Quýtvuf Phỉqyfs đralayyyt mặgqtit, ájwwnnh mắarmnt len lésltwn quésltwt vềskhm phíknyta Lụjeqlc Chấjsiup, anh mâyvcmn mêotcp lon bia trêotcpn tay, khôskhmng biếanbot đralaang nghĩwotpwisz.


Lạhgbpi cóstyf ngưpirmywzvi tiếanbop tụjeqlc hájwwnt thêotcpm mấjsiuy bàzjjti.

Trầknytn Đewslôskhmng Thụjeqlifkyng hàzjjto hứrnwong xôskhmng ra chiếanbon trưpirmywzvng, hắarmnn gầknytm rúrccwrccwsltwt, chấjsiut giọospdng lớkwwen đralaếanbon mứrnwoc đralajwwnn chừewslng mấjsiuy phòstyfng bêotcpn cạhgbpnh cũifkyng bịlqit tiếanbong bòstyf rốjwwnng xuyêotcpn vájwwnch nàzjjty chọospdc thủwiszng tai.

Chếanbot ngưpirmywzvi ởnkjf chỗjsiu vẻnfiy mặgqtit cậqyfsu chàzjjtng lâyvcmng lâyvcmng ngâyvcmy ngấjsiut, hai mắarmnt nhắarmnm nghiềskhmn, bao nhiêotcpu thâyvcmm tìwisznh trôskhmi tuộcckxt hếanbot ra ngoàzjjti. Hájwwnt đralaếanbon cao hứrnwong, hưpirmkwweng vềskhm phíknyta mọospdi ngưpirmywzvi vẫtkjpy vẫtkjpy tay: “Cájwwnc bạhgbpn, hájwwnt cùkcvwng tớkwwezjjto!”

yvcmu Tửiikv Xuyêotcpn cưpirmywzvi run rẩrkdhy bảwdie vai: “Ha ha ha đralaknytn đralacckxn.”

Đewslyakung Giai ăaebkn mấjsiuy quảwdie nho trêotcpn bàzjjtn, cưpirmywzvi đralaếanbon quai hàzjjtm cũifkyng đralaau nhứrnwoc, késltwo côskhm bạhgbpn bêotcpn cạhgbpnh nóstyfi chuyệidfyn: “Ha ha ha, cájwwni tay Trầknytn Đewslôskhmng Thụjeqlzjjty sao buồyakun cưpirmywzvi vậqyfsy chứrnwo.”

Trầknytn Đewslôskhmng Thụjeqljwwnt xong: “Tiếanbong vỗjsiu tay củwisza cájwwnc bạhgbpn đralaâyvcmu nàzjjto! Nhiệidfyt tìwisznh củwisza cájwwnc bạhgbpn đralaâyvcmu nàzjjto!”

Hắarmnn chìwisza tay ra, chạhgbpy mộcckxt vòstyfng high five vớkwwei từewslng ngưpirmywzvi. Bầknytu khôskhmng khíknytifkyng đralaưpirmkrhvc hắarmnn đralarkdhy lêotcpn cao, hầknytu hếanbot mọospdi ngưpirmywzvi trong lớkwwep B2 đralaskhmu khôskhmng ngậqyfsm đralaưpirmkrhvc miệidfyng cưpirmywzvi rũifkypirmkrhvi phốjwwni hợkrhvp vớkwwei hắarmnn.

Khôskhmng biếanbot ai đralaóstyf trong đralaájwwnm đralaôskhmng bậqyfst ra mộcckxt câyvcmu: “Trưpirmkwwec giờywzv chưpirma từewslng nghe Lụjeqlc Chấjsiup hájwwnt, cóstyf thểchxdjwwnt mộcckxt bàzjjti khôskhmng.”

Lụjeqlc Chấjsiup đralaang vắarmnt chésltwo châyvcmn ngồyakui dựgqtia vàzjjto sofa, nghe vậqyfsy nhưpirmkwwen míknyt mắarmnt: “Khôskhmng hájwwnt.”

Bầknytu khôskhmng khíknyt lậqyfsp tứrnwoc lặgqting phắarmnt, vẻnfiy mặgqtit Quýtvuf Phỉqyfsifkyng hếanbot sứrnwoc khóstyf coi.

Lụjeqlc Chấjsiup từewsl chốjwwni thẳxwhgng thừewslng nhưpirm thếanbo, chíknytnh làzjjt quésltwt sạhgbpch mặgqtit mũifkyi côskhm ta.

yvcmm Tửiikv Xuyêotcpn hòstyfa giảwdiei: “Hájwwnt cũifkyng khôskhmng khájwwnc bao nhiêotcpu, đralaếanbon chơdmwzi tròstyf chơdmwzi đralai.”

“Chơdmwzi cájwwni gìwisz?”


“‘Nóstyfi thậqyfst vàzjjt mạhgbpo hiểchxdm’* dájwwnm chơdmwzi khôskhmng? Trựgqtic tiếanbop xoay chai bia, miệidfyng chai hưpirmkwweng vềskhm phíknyta ngưpirmywzvi nàzjjto, ngưpirmywzvi đralaóstyf sẽkcvw uốjwwnng mộcckxt ly bia, chọospdn mộcckxt trong hai hìwisznh phạhgbpt?”

(*‘Lờywzvi thậqyfst lòstyfng, đralahgbpi mạhgbpo hiểchxdm’: Đewslâyvcmy làzjjt mộcckxt tròstyf chơdmwzi, nếanbou ngưpirmywzvi thua chọospdn lờywzvi thậqyfst lòstyfng thìwisz ngưpirmywzvi thắarmnng sẽkcvw hỏyyyti ngưpirmywzvi thua bấjsiut kỳchxdyvcmu nàzjjto, vàzjjt ngưpirmywzvi thua sẽkcvw phảwdiei thàzjjtnh thậqyfst trảwdie lờywzvi. Nếanbou ngưpirmywzvi thua chọospdn đralahgbpi mạhgbpo hiểchxdm thìwisz ngưpirmywzvi thắarmnng sẽkcvwotcpu cầknytu ngưpirmywzvi thua làzjjtm bấjsiut kỳchxdzjjtnh đralacckxng nàzjjto.)

“Đewslájwwnng sợkrhv nhưpirm thếanbo…”

Trong phòstyfng phầknytn lớkwwen làzjjt nữhgbp sinh, Quýtvuf Phỉqyfs cấjsiut giọospdng nhẹqyfs nhàzjjtng: “Sẽkcvw khôskhmng cóstyfwisz quájwwn giớkwwei hạhgbpn đralaâyvcmu.”

Nghe côskhm ta nóstyfi vậqyfsy, rấjsiut nhiềskhmu nữhgbp sinh đralayakung loạhgbpt thởnkjf phàzjjto nhẹqyfs nhõlqitm. Cóstyf ngưpirmywzvi trêotcpn mặgqtit còstyfn lộcckx ra nésltwt hưpirmng phấjsiun.

Trầknytn Đewslôskhmng Thụjeqlpirmywzvi hềskhm hềskhm mộcckxt tiếanbong đralagqtic trưpirmng dêotcprccwt chuồyakung: “Đewslewslng sợkrhvzjjtjwwnc em gájwwni, cùkcvwng lắarmnm làzjjtotcpu cầknytu cájwwnc em hôskhmn môskhmi thôskhmi chứrnwostyfwisz đralaâyvcmu.”

Tiếanbong cưpirmywzvi đralaùkcvwa chửiikvi mắarmnng chụjeqlp xuốjwwnng đralaknytu hắarmnn.

Tròstyf chơdmwzi bắarmnt đralaknytu, ngưpirmywzvi xui xẻnfiyo nhấjsiut lạhgbpi làzjjt Đewslyakung Giai, miệidfyng chai ba lầknytn hưpirmkwweng vềskhm phíknyta côskhmzjjtng. Côskhmzjjtng câyvcmm níknytn nhìwiszn trâyvcmn trốjwwni: “Sao tớkwwe lạhgbpi nấjsium mốjwwnc thếanbozjjty?”

skhm bạhgbpn nhỏyyyt chọospdn mộcckxt lầknytn đralahgbpi mạhgbpo hiểchxdm vàzjjt hai lầknytn lờywzvi thậqyfst lòstyfng.

“Thếanbozjjty vậqyfsy, khôskhmng làzjjtm khóstyf cậqyfsu, trong sốjwwn nam sinh ởnkjf đralaâyvcmy cậqyfsu tùkcvwy ýtvuf chọospdn đralahgbpi ngưpirmywzvi nàzjjto đralaóstyf rồyakui ôskhmm mộcckxt cájwwni đralaưpirmkrhvc khôskhmng?”

Bọospdn họospd đralaang hưpirmng phấjsiun, chỉqyfs cầknytn ôskhmm mộcckxt cájwwni xem nhưpirm buôskhmng tha cho đralajwwni phưpirmơdmwzng.

Đewslyakung Giai quésltwt mắarmnt qua mộcckxt loạhgbpt nam sinh đralaang cóstyf mặgqtit, xong đralaywzvi, hoặgqtic làzjjt đralaãrrctstyf bạhgbpn gájwwni, hoặgqtic làzjjtrrcto đralahgbpi côskhmjsiuy chọospdc khôskhmng nổwiszi.

Trầknytn Đewslôskhmng Thụjeql đralaájwwnskhmng nheo: “Đewslếanbon đralaâyvcmy, anh trai cứrnwou vớkwwet em.”


Đewslyakung Giai tựgqti nhiêotcpn thoảwdiei májwwni ôskhmm hắarmnn mộcckxt cájwwni, mọospdi ngưpirmywzvi cũifkyng khôskhmng ai đralaùkcvwa bỡrxbzn trêotcpu chọospdc gìwisz. Hai lầknytn lờywzvi thậqyfst lòstyfng cứrnwo vậqyfsy màzjjt qua.

Chuyệidfyn rầknyty ràzjjt nhấjsiut chíknytnh làzjjt ba ly bia, tửiikvu lưpirmkrhvng củwisza Đewslyakung Giai khôskhmng tốjwwnt, lầknytn nàzjjto uốjwwnng bia cũifkyng choájwwnng vájwwnng. Đewslyakung Giai khôskhmng muốjwwnn làzjjtm mọospdi ngưpirmywzvi cụjeqlt hứrnwong, vẻnfiy mặgqtit đralaau khổwisz trúrccwt ba ly bia vôskhm bụjeqlng, trong lòstyfng thởnkjf thưpirmkrhvt mộcckxt tiếanbong ‘thôskhmi coi nhưpirm tiêotcpu đralaywzvi’.

Thừewsla dịlqitp mọospdi ngưpirmywzvi tiếanbop tụjeqlc xoay vòstyfng vớkwwei chai bia, côskhm bạhgbpn nhỏyyyt lặgqting lẽkcvw nhắarmnn tin cho Ninh Trăaebkn: ‘Trăaebkn Trăaebkn, nếanbou mưpirmywzvi giờywzv tớkwwe khôskhmng gọospdi đralaiệidfyn cho cậqyfsu, cậqyfsu nhớkwwe chạhgbpy tớkwwei KTV SW cứrnwou tớkwwe nha, bọospdn tớkwwenkjf phòstyfng A305, ba mẹqyfs tớkwwe đralai côskhmng tájwwnc rồyakui. Năaebkn nỉqyfs đralaóstyf ~ muah chụjeqlt chụjeqlt.’

Tròstyf chơdmwzi vẫtkjpn tiếanbop tụjeqlc.

Lầknytn nàzjjty đralaếanbon phiêotcpn Lâyvcmm Tửiikv Xuyêotcpn, Trầknytn Đewslôskhmng Thụjeql cao hứrnwong vậqyfst vãrrct: “Xuyêotcpn Tửiikv, chọospdn mau chọospdn mau.”

Áewslnh mắarmnt Lâyvcmm Tửiikv Xuyêotcpn xẹqyfst qua Quýtvuf Phỉqyfs: “Đewslhgbpi mạhgbpo hiểchxdm.” Hắarmnn khôskhmng thểchxd chọospdn ‘lờywzvi thậqyfst lòstyfng’.

“Xuyêotcpn Tửiikv lầknyty lộcckxi, sao cậqyfsu khôskhmng trầknytn truồyakung chạhgbpy mộcckxt vòstyfng khu nàzjjty rồyakui quay lạhgbpi nhỉqyfs?”

Áewslnh mắarmnt Lâyvcmm Tửiikv Xuyêotcpn biếanbon thàzjjtnh lưpirmrxbzi dao băaebkng, hậqyfsn khôskhmng thểchxd phóstyfng ra ghim chếanbot cájwwni têotcpn Trầknytn Đewslôskhmng Thụjeql bạhgbpi hoạhgbpi bỉqyfswiszi nàzjjty.

“Đewslewslng vưpirmkrhvt quájwwn giớkwwei hạhgbpn màzjjt.” Quýtvuf Phỉqyfs mỉqyfsm cưpirmywzvi cấjsiut giọospdng thỏyyyt thẻnfiy.

“Đewslưpirmkrhvc rồyakui, chủwisz nhâyvcmn bữhgbpa tiệidfyc đralaãrrctotcpn tiếanbong, nêotcpn tớkwwe tha cho cậqyfsu mộcckxt mạhgbpng, Xuyêotcpn Tửiikv gọospdi đralaiệidfyn thoạhgbpi cho Lýtvuf đralaknytu trọospdc nóstyfi cậqyfsu thầknytm mếanbon thầknyty ấjsiuy đralai.”

Lầknytn nàzjjty khôskhmng ai phảwdien đralajwwni, vừewsla kíknytch thíknytch lạhgbpi hạhgbpi chếanbot ngưpirmywzvi.

yvcmm Tửiikv Xuyêotcpn mắarmnng thầknytm mộcckxt tiếanbong, lấjsiuy đralaiệidfyn thoạhgbpi ra gọospdi cho giájwwno viêotcpn môskhmn hóstyfa: “… Dạhgbp, em làzjjtyvcmm Tửiikv Xuyêotcpn. Thầknyty Lýtvuf, em thíknytch thầknyty.”

“Phốjwwnc ha ha ha ha ha, trâyvcmu bòstyf trâyvcmu bòstyf, thứrnwo hai nàzjjty chuẩrkdhn bịlqit sẵjwwnn tinh thầknytn nghêotcpnh đralaóstyfn trậqyfsn lôskhmi đralaìwisznh củwisza Lýtvuf trọospdc đralaknytu đralai.”


“Bạhgbpn họospdc Tửiikv Xuyêotcpn àzjjt ~ thầknyty cũifkyng rấjsiut thíknytch em đralaóstyf, đralaếanbon đralaâyvcmy ‘chụjeqlt’ mộcckxt cájwwni nàzjjto ~”

“Xuyêotcpn àzjjt, tôskhmi xem em nhưpirm họospdc tròstyf, em lạhgbpi muốjwwnn ngủwisz vớkwwei tôskhmi sao? Come on, đralaếanbon đralaâyvcmy baby, cho em tấjsiut, em muốjwwnn gìwiszifkyng cho em ~”

Đewslájwwnm nam sinh ầknytm ĩwotp bỡrxbzn cợkrhvt mộcckxt trậqyfsn, lạhgbpi qua mộcckxt vòstyfng.

ifkyng khôskhmng biếanbot cóstyf phảwdiei do vậqyfsn may củwisza Lụjeqlc Chấjsiup tốjwwnt hay khôskhmng, từewsl đralaknytu đralaếanbon cuốjwwni khôskhmng tớkwwei lưpirmkrhvt anh.

Anh nghiệidfyn thuốjwwnc lájwwn nặgqting, miệidfyng ngậqyfsm đralaiếanbou thuốjwwnc, vẻnfiy mặgqtit thờywzv ơdmwzrrctnh đralahgbpm.

Miệidfyng chai chầknytm chậqyfsm dừewslng lạhgbpi trưpirmkwwec mặgqtit anh.

Cảwdie đralaájwwnm loájwwnng cájwwni im phắarmnt, niềskhmm hưpirmng phấjsiun len lésltwn dâyvcmng lêotcpn trong mắarmnt hưpirmkwweng vềskhm phíknyta Lụjeqlc Chấjsiup. Mặgqtic dùkcvw khôskhmng chơdmwzi cùkcvwng nhóstyfm vớkwwei Lụjeqlc Chấjsiup nhưpirmng đralaskhmu biếanbot rõlqit Lụjeqlc Chấjsiup thuộcckxc dạhgbpng ngưpirmywzvi nóstyfi làzjjtzjjtm, bởnkjfi vìwisz… Dưpirm San San cũifkyng nhờywzv tròstyf chơdmwzi nàzjjty màzjjt đralaưpirmkrhvc làzjjtm bạhgbpn gájwwni củwisza anh.

Khi đralaóstyf Lụjeqlc Chấjsiup chọospdn ‘đralahgbpi mạhgbpo hiểchxdm’, ájwwnnh mắarmnt Dưpirm San San thưpirmkwwet tha quyếanbon rũifky nhưpirmdmwz: “Vậqyfsy thìwisznkjfkcvwng mộcckxt chỗjsiu vớkwwei em, cóstyfjwwnm khôskhmng?”

Trájwwni tim củwisza mọospdi ngưpirmywzvi đralaskhmu thóstyft lạhgbpi vìwisz sựgqtijwwno bạhgbpo củwisza Dưpirm San San.

yvcmy giờywzv chuyệidfyn xưpirma tájwwni diễvqjen, hai gòstyfjwwn Quýtvuf Phỉqyfsiikvng hồyakung, trájwwni tim sắarmnp nhảwdiey vọospdt ra khỏyyyti cổwisz họospdng.

Lụjeqlc Chấjsiup dậqyfsp tắarmnt đralaiếanbou thuốjwwnc, giọospdng khàzjjtn khàzjjtn: “Lờywzvi thậqyfst lòstyfng.”

Lầknytn đralaknytu tiêotcpn anh chọospdn ‘lờywzvi thậqyfst lòstyfng’.

Quýtvuf Phỉqyfs lộcckx ra vẻnfiy thấjsiut vọospdng, xốjwwnc lạhgbpi tinh thầknytn miễvqjen cưpirmrxbzng hỏyyyti: “Anh cóstyf ngưpirmywzvi mìwisznh thíknytch khôskhmng?”

“Cóstyf.” Anh nóstyfi.

Đewslájwwnm đralaôskhmng bùkcvwng nổwisz. Trầknytn Đewslôskhmng Thụjeql lậqyfsp tứrnwoc vọospdt đralaếanbon bêotcpn cạhgbpnh: “Chấjsiup ca, Chấjsiup ca, nhìwiszn tớkwwerrct, cậqyfsu thíknytch vịlqit tỷrrct tỷrrct nhỏyyyt đralaóstyf hảwdie?”

Lụjeqlc Chấjsiup gạhgbpt hắarmnn sang mộcckxt bêotcpn: “Cúrccwt xa mộcckxt chúrccwt.”

Tấjsiut cảwdie mọospdi ngưpirmywzvi đralayakung loạhgbpt giưpirmơdmwzng mắarmnt nhìwiszn anh thắarmnm thiếanbot, nỗjsiui hiếanbou kỳchxd muốjwwnn tràzjjtn lan ra ngoàzjjti! Lụjeqlc Chấjsiup ‘cóstyf’ xong mộcckxt tiếanbong rồyakui im thin, trêotcpn mặgqtit đralaskhm mấjsiuy chữhgbp ‘Cájwwnc ngưpirmywzvi chỉqyfsstyfdmwz hộcckxi hỏyyyti ôskhmng đralaâyvcmy mộcckxt vấjsiun đralaskhmzjjt thôskhmi’.

Chai bia lạhgbpi xoay tròstyfn, mặgqtit mũifkyi Trầknytn Đewslôskhmng Thụjeql đralaknyty ấjsium ứrnwoc khóstyf chịlqitu: “Chấjsiup ca, cóstyfstyfn làzjjt huynh đralaidfy nữhgbpa khôskhmng, cậqyfsu giấjsiuu cájwwni gìwisz chứrnwo, bộcckxstyfi ra cájwwni têotcpn chếanbot hảwdie?”

“Biếanbon.”

“…” Đewslcm…abzxyc!

Đewslyakung Giai cảwdiem thấjsiuy trong ngưpirmywzvi khôskhmng thoảwdiei májwwni, khuôskhmn mặgqtit đralayyyt bừewslng, côskhm bạhgbpn nhỏyyyt đralaưpirma tay xoa xoa huyệidfyt thájwwni dưpirmơdmwzng, loájwwnng choájwwnng nóstyfi vớkwwei bọospdn họospd: “Ngạhgbpi quájwwn, tớkwwe đralai phòstyfng vệidfy sinh mộcckxt lájwwnt.”

Chíknytn giờywzv bốjwwnn mưpirmơdmwzi tájwwnm phúrccwt.

Đewsliệidfyn thoạhgbpi Đewslyakung Giai đralagqtit trêotcpn bàzjjtn tràzjjt reo lêotcpn mộcckxt tiếanbong.

Lụjeqlc Chấjsiup lơdmwz đralaãrrctng nhìwiszn lưpirmkwwet qua, đralarnwong dậqyfsy cầknytm lấjsiuy cájwwni đralaiệidfyn thoạhgbpi màzjjtu hồyakung phấjsiun kia. Mọospdi ngưpirmywzvi vẫtkjpn còstyfn đralaang hàzjjto hứrnwong hòstyfskhm vớkwwei cájwwni chai, chỉqyfsstyf Quýtvuf Phỉqyfs chúrccw ýtvuf tớkwwei hàzjjtnh đralacckxng củwisza anh, màzjjty nhíknytu lạhgbpi.

Anh nhésltwt chiếanboc đralaiệidfyn thoạhgbpi vừewsla thu đralaưpirmkrhvc vàzjjto túrccwi quầknytn.

“Tớkwwe ra ngoàzjjti híknytt thởnkjf khôskhmng khíknyt.”

yvcmm Tửiikv Xuyêotcpn hỏyyyti: “Cóstyf cầknytn ngưpirmywzvi đralai cùkcvwng cậqyfsu khôskhmng?”

“Khôskhmng cầknytn.” Anh đralaájwwnp mộcckxt tiếanbong, đralarkdhy cửiikva đralai ra. Đewslêotcpm mùkcvwa hèrrct trong khôskhmng khíknyt vẫtkjpn còstyfn sóstyft lạhgbpi cájwwni hanh nóstyfng củwisza ban ngàzjjty, cóstyfdmwzn gióstyf nhẹqyfs nhàzjjtng thổwiszi qua mang theo hơdmwzi májwwnt thoang thoảwdieng dễvqje chịlqitu.   

Lụjeqlc Chấjsiup lấjsiuy cájwwni đralaiệidfyn thoạhgbpi màzjjtu hồyakung phấjsiun kia ra, bấjsium sốjwwn.

rccwt túrccwt mấjsiuy tiếanbong…

Anh níknytn thởnkjf im lặgqting chờywzv đralakrhvi.

~

Ninh Trăaebkn đralaang sấjsiuy tóstyfc thìwisz nghe thấjsiuy chuôskhmng đralaiệidfyn thoạhgbpi đralachxd trêotcpn bàzjjtn vang lêotcpn.

skhm tắarmnt májwwny sấjsiuy, màzjjtn hìwisznh lóstyfe sájwwnng ‘Đewslyakung Giai’ gọospdi tớkwwei.

skhm bắarmnt májwwny: “A lôskhm.”

Lụjeqlc Chấjsiup cong khóstyfe môskhmi, niềskhmm vui dâyvcmng lêotcpn trong mắarmnt.

“Giai Giai? Cậqyfsu sao rồyakui, bâyvcmy giờywzv tớkwwe đralaếanbon đralaóstyfn cậqyfsu nha?”

Đewslknytu lưpirmrxbzi anh tìwiszzjjto răaebkng, cơdmwz thểchxdkcvwng nổwisz. Đewslcckxt nhiêotcpn nhớkwwe tớkwwei ‘mềskhmm mạhgbpi ngọospdt ngàzjjto lạhgbpi yêotcpu kiềskhmu’ —— Trầknytn Đewslôskhmng Thụjeql đralaãrrctstyfi trưpirmkwwec đralaóstyf.

Anh khôskhmng nóstyfi gìwisz, bêotcpn kia cũifkyng cảwdiem thấjsiuy kỳchxd lạhgbp, Ninh Trăaebkn nhíknytu màzjjty: “A lôskhm, Đewslyakung Giai phảwdiei cậqyfsu đralaóstyf khôskhmng?”

“Khôskhmng phảwdiei.” Anh cưpirmywzvi thàzjjtnh tiếanbong: “Em nóstyfi tôskhmi làzjjt ai, hửiikvm?”

“…”

Ninh Trăaebkn siếanbot chặgqtit đralaiệidfyn thoạhgbpi, trong lòstyfng chỉqyfsstyf duy nhấjsiut mộcckxt ýtvuf nghĩwotp —— thôskhmi xong, tiêotcpu đralaywzvi rồyakui, giọospdng củwisza côskhm, côskhmstyfi giọospdng bìwisznh thưpirmywzvng, rớkwwet ngụjeqly trang rồyakui a a a! Côskhm bắarmnt cájwwni đralaknytu đralaang lùkcvwng bùkcvwng củwisza mìwisznh phảwdiei bìwisznh tĩwotpnh lạhgbpi, giọospdng nóstyfi trong đralaiệidfyn thoạhgbpi vàzjjtotcpn ngoàzjjti khôskhmng giốjwwnng nhau, nóstyfi khôskhmng chừewslng anh anh anh… khôskhmng nghe rõlqit.

Ninh Trăaebkn hạhgbp thấjsiup giọospdng, đralaknytu óstyfc xoay chuyểchxdn: “Dạhgbp, Đewslyakung Giai đralaâyvcmu rồyakui chúrccw, bạhgbpn ấjsiuy thếanbozjjto rồyakui ạhgbp.”

“… Chậqyfsc, thậqyfst sựgqti khôskhmng biếanbot tôskhmi làzjjt ai hay em giảwdie ngốjwwnc thếanbo?” Anh bấjsiut mãrrctn đralaájwwnp lạhgbpi.

otcpn kia im thíknytt khôskhmng nóstyfi khôskhmng rằqyfsng, chỉqyfsstyf tiếanbong híknytt thởnkjf khe khẽkcvw.

“Ninh Trăaebkn.” Anh lêotcpn tiếanbong, cảwdie trờywzvi sao chi chíknytt đralaêotcpm mùkcvwa hạhgbpdmwzi hếanbot vàzjjto đralaôskhmi đralayakung tửiikv mắarmnt anh: “Em nhớkwwe cho rõlqit, tôskhmi làzjjt Lụjeqlc Chấjsiup.”

Chúc các bạn đọc truyện vui vẻ.