Độc Quyền Chiếm Hữu

Chương 89 : Ngoại truyện 2 - Sở thích

    trước sau   
Sau khi sinh con gáokwzi đucyspkddu lòojuhng khôkzdlng lâwawju, Hoa Dao thưbqiykmdxng xoay đucysi xoay lạhcvwi trưbqiyykrbc gưbqiyơucysng, côkzdl luôkzdln cảzbhpm thấuhsmy thâwawjn hìucysnh củdpwqa mìucysnh hơucysi đucystgpty đucysàoogr. Mỗjdwii lầpkddn Hoa Dao ngắncoxm nghíeqkra trưbqiyykrbc gưbqiyơucysng làoogr khoảzbhpng thờkmdxi gian vui vẻnfou nhấuhsmt củdpwqa Mụciqsc Huyềfyfsn. Anh ngồndzdi trêhinrn ghếtgpt sofa, nhìucysn vợwawjhinru hếtgptt cởwodfi đucysndzd lạhcvwi mặokwzc đucysndzd, mặokwzc lạhcvwi cởwodfi, thâwawjn hìucysnh trắncoxng nõoybun mềfyfsm mạhcvwi lộftow ra trưbqiyykrbc mắncoxt anh, khiếtgptn anh nóuhling ran cảzbhp ngưbqiykmdxi.

Hoa Dao khôkzdlng hềfyfs chúftow ýfyfs đucysếtgptn gưbqiyơucysng mặokwzt ửxfcsng đucysquueoogr khóuhlie miệquueng tràoogrn đucyspkddy ýfyfsbqiykmdxi củdpwqa Mụciqsc Huyềfyfsn, côkzdl tiếtgptp tụciqsc cởwodfi ra mặokwzc vàoogro. Nhìucysn đucysszlrng quầpkddn áokwzo khôkzdlng gọganoi làoogr nhiềfyfsu bàoogry trêhinrn giưbqiykmdxng, Hoa Dao bấuhsmt giáokwzc nhớykrb đucysếtgptn thờkmdxi Mụciqsc Huyềfyfsn mua rấuhsmt nhiềfyfsu quầpkddn áokwzo tặokwzng côkzdl. Côkzdl quay sang Mụciqsc Huyềfyfsn: “Anh tặokwzng em thêhinrm mấuhsmy bộftow đucysndzd nữupxga đucysi.”

Mụciqsc Huyềfyfsn khôkzdlng hềfyfs do dựlnwo: “Đvltyưbqiywawjc.”

Từzszx trưbqiyykrbc đucysếtgptn nay, Mụciqsc Huyềfyfsn làoogrm bấuhsmt cứjsjy việquuec gìucys đucysfyfsu rấuhsmt nghiêhinrm túftowc. Ngay buổswgpi tốszlri hôkzdlm đucysóuhli, anh mộftowt mìucysnh ngồndzdi trưbqiyykrbc máokwzy vi tíeqkrnh, tìucysm mụciqsc lụciqsc thờkmdxi trang xem kỹhinrbqiyfyfsng. Cuốszlri cùpyppng, áokwznh mắncoxt anh dừzszxng lạhcvwi ởwodf phầpkddn ‘thờkmdxi trang đucysftowng vậjdwit’. Nhớykrb đucysếtgptn cảzbhpnh cùpyppng Hoa Dao áokwzi âwawjn trong hìucysnh dạhcvwng thúftow, gưbqiyơucysng mặokwzt tuấuhsmn túftow củdpwqa Mụciqsc Huyềfyfsn càoogrng đucysquue bừzszxng.

okwzng hôkzdlm sau, quầpkddn áokwzo đucysokwzt may đucysưbqiywawjc gửxfcsi tớykrbi nhàoogr Mụciqsc Huyềfyfsn.

Hoa Dao vui mừzszxng mởwodf hộftowp quầpkddn áokwzo. Côkzdl lậjdwip tứjsjyc sữupxgng sờkmdx trong giâwawjy láokwzt.


Bởwodfi vìucys quầpkddn áokwzo toàoogrn làoogroogru sắncoxc sặokwzc sỡfyfs nhưbqiyoogrng nhạhcvwt, xanh lụciqsc, đucysquue rựlnwoc...

“Sao giốszlrng quầpkddn áokwzo củdpwqa trẻnfou con thếtgpt?” Hoa Dao làoogru bàoogru.

“Em thửxfcs mặokwzc xem nàoogro.” Mụciqsc Huyềfyfsn ngồndzdi trêhinrn ghếtgpt sofa, tay lắncoxc lắncoxc ly rưbqiywawju, mắncoxt dáokwzn vàoogro đucysưbqiykmdxng cong trêhinrn cơucys thểweulkzdl.

Hoa Dao tùpyppy tiệquuen lấuhsmy mộftowt bộftow mặokwzc vàoogro ngưbqiykmdxi, côkzdl lậjdwip tứjsjyc cảzbhpm thấuhsmy bấuhsmt bìucysnh thưbqiykmdxng. Bởwodfi vìucys đucysâwawjy làoogr bộftow đucysndzd chui đucyspkddu, bêhinrn trêhinrn cóuhli hai tai thỏquue, dưbqiyykrbi môkzdlng... máokwzt rưbqiywawji.

Mụciqsc Huyềfyfsn ngắncoxm ngưbqiykmdxi phụciqs nữupxg trưbqiyykrbc mặokwzt. Côkzdl mặokwzc áokwzo sợwawji len trắncoxng muốszlrt, càoogrng tôkzdln gưbqiyơucysng mặokwzt nhỏquue nhắncoxn vàoogroogrn tay trắncoxng nõoybun nhưbqiy ngọganoc. Đvltyôkzdli tai thỏquue cong cong khiếtgptn đucysôkzdli mắncoxt long lanh củdpwqa côkzdloogrng nổswgpi bậjdwit. Còojuhn nữupxga, đucysomfpng sau cáokwzi lỗjdwiwodf cặokwzp môkzdlng, ẩxqojn hiệquuen da thịuhsmt trắncoxng hồndzdng.

Anh chỉoxgo cảzbhpm thấuhsmy cổswgp họganong khôkzdlokwzt, toàoogrn thâwawjn bứjsjyt rứjsjyt.

“Quầpkddn vớykrbi áokwzo kiểweulu gìucys thếtgpt?” Hoa Dao vừzszxa quẫtgptn báokwzch vừzszxa bựlnwoc dọganoc, giơucys tay muốszlrn cởwodfi đucysndzd. Nhưbqiyng Mụciqsc Huyềfyfsn đucysãgano lặokwzng lẽomfp đucysi tớykrbi, ôkzdlm chặokwzt eo côkzdl, đucysèhnqlkzdl nằomfpm sấuhsmp xuốszlrng giưbqiykmdxng. Anh cấuhsmt giọganong trầpkddm khàoogrn: “Khôkzdlng tồndzdi.”

Hoa Dao đucyskmdx ngưbqiykmdxi. Chỉoxgo mộftowt giâwawjy sau, côkzdl liềfyfsn cảzbhpm thấuhsmy đucyspkddu lưbqiyfyfsi ấuhsmm nóuhling củdpwqa Mụciqsc Huyềfyfsn, từzszxokwzi lỗjdwi đucysóuhli thòojuhoogro bêhinrn trong. Anh liếtgptm láokwzp cặokwzp môkzdlng tròojuhn trịuhsma củdpwqa côkzdl, nhanh chóuhling trưbqiywawjt vàoogro khe thịuhsmt, tớykrbi khu vưbqiykmdxn nhạhcvwy cảzbhpm.

Bộftow đucysndzdoogry bêhinrn trêhinrn kíeqkrn míeqkrt, duy nhấuhsmt cóuhliokwzi lỗjdwioogr áokwzc đucysóuhli... Cảzbhpm giáokwzc cấuhsmm dụciqsc vàoogrhinr hoặokwzc càoogrng mãganonh liệquuet, Hoa Dao chỉoxgo cảzbhpm thấuhsmy huyếtgptt mạhcvwch trêhinrn toàoogrn thâwawjn côkzdl cuộftown tràoogro sôkzdli sụciqsc.

“Anh... sao anh lạhcvwi bàoogry ra tròojuhoogry?” Hoa Dao lớykrbn tiếtgptng kháokwzng nghịuhsm.

ftowc nàoogry, Mụciqsc Huyềfyfsn đucysãgano khôkzdlng thỏquuea mãganon vớykrbi đucyspkddu lưbqiyfyfsi. Vậjdwit cứjsjyng củdpwqa anh xuyêhinrn qua cáokwzi lỗjdwi, nhẹjouu nhàoogrng cắncoxm vàoogro cửxfcsa đucysftowng đucysãgano ưbqiyykrbt áokwzt.

“Rấuhsmt đucysáokwzng yêhinru...” Tiếtgptng rêhinrn khàoogrn khàoogrn nhưbqiyuhli nhưbqiy khôkzdlng pháokwzt ra từzszx cổswgp họganong Mụciqsc Huyềfyfsn. Anh nhanh chóuhling biếtgptn thàoogrnh thúftow, phủdpwqhinrn ngưbqiykmdxi Hoa Dao, thâwawjn dưbqiyykrbi đucyshinrn cuồndzdng ra vàoogro.

Hoa Dao ngẩxqojng đucyspkddu, vôkzdlucysnh bắncoxt gặokwzp hìucysnh ảzbhpnh kíeqkrch tìucysnh trong gưbqiyơucysng. Ngưbqiykmdxi phụciqs nữupxg mặokwzc bộftow đucysndzd thỏquue trắncoxng, hai máokwzxfcsng đucysquue, áokwznh mắncoxt mêhinr man. Môkzdlng côkzdl nhấuhsmc lêhinrn rấuhsmt cao, đucysomfpng sau làoogrgano thúftow đucysen sìucys khôkzdlng ngừzszxng luậjdwit đucysftowng.


“Biếtgptn tháokwzi!” Hoa Dao quởwodf tráokwzch.

Đvltyáokwzp lạhcvwi lờkmdxi côkzdloogr tiếtgptng xéuhsmokwzch quầpkddn áokwzo. Vừzszxa rồndzdi, bộftow đucysndzd thỏquue trêhinrn ngưbqiykmdxi Hoa Dao khiếtgptn Mụciqsc Huyềfyfsn mêhinr mẩxqojn. Bâwawjy giờkmdx, anh lạhcvwi chêhinruhlibqiyykrbng víeqkru, lậjdwip tứjsjyc xéuhsm thàoogrnh mảzbhpnh vụciqsn. Sau đucysóuhli, anh gầpkddm mộftowt tiếtgptng, ôkzdlm chặokwzt lấuhsmy thâwawjn thểweul trắncoxng nõoybun củdpwqa côkzdl.

***

Sau cuộftowc áokwzi âwawjn, Hoa Dao cấuhsmt giọganong kháokwzng nghịuhsm: “Sau nàoogry em khôkzdlng mặokwzc nữupxga.”

“Tạhcvwi sao?” Mụciqsc Huyềfyfsn chau màoogry.

Hoa Dao phẫtgptn nộftow đucysxqojy ngưbqiykmdxi anh: “Cóuhli phảzbhpi anh thíeqkrch thúftowokwzi, hay làoogr thíeqkrch thỏquue mẹjouuhinrn mớykrbi bắncoxt em mặokwzc đucysndzdoogry?”

Mụciqsc Huyềfyfsn bìucysnh thảzbhpn trảzbhp lờkmdxi: “Anh chỉoxgo thíeqkrch em.”

Hoa Dao ngẩxqojn ngưbqiykmdxi, nỗjdwii bựlnwoc bộftowi giảzbhpm đucysi mộftowt nửxfcsa.

“Đvltyưbqiywawjc rồndzdi... Nhưbqiyng nhưbqiy vậjdwiy quáokwz biếtgptn tháokwzi, quáokwzoogr áokwzc.” Hoa Dao lầpkddm bầpkddm.

“Chúftowng ta đucysswgpi cáokwzch kháokwzc?” Mụciqsc Huyềfyfsn nóuhlii dịuhsmu dàoogrng.

“Cáokwzch gìucys?” Hoa Dao nghi hoặokwzc.

yaewm phúftowt sau, Hoa Dao bịuhsm éuhsmp mặokwzc bộftow đucysndzd con mèhnqlo nhỏquue, đucysquue mặokwzt tíeqkra tai kháokwzng nghịuhsm: “Mụciqsc Huyềfyfsn, dùpypp anh biếtgptn thàoogrnh con ngưbqiykmdxi, em cũuhsmng khôkzdlng muốszlrn lêhinrn giưbqiykmdxng cùpyppng anh trong bộftow dạhcvwng nàoogry.”

Ngắncoxm ngưbqiykmdxi phụciqs nữupxg mặokwzc bộftow đucysndzd con mèhnqlo nhỏquueoogru vàoogrng, áokwznh mắncoxt Mụciqsc Huyềfyfsn tốszlri thẫtgptm, tràoogrn đucyspkddy dụciqsc vọganong. Bấuhsmt chấuhsmp sựlnwo cựlnwo tuyệquuet củdpwqa côkzdl, anh ôkzdlm chặokwzt côkzdloogro lòojuhng, vậjdwit đucysàoogrn ôkzdlng ra vàoogro kịuhsmch liệquuet...

Sau đucysóuhli...

“Em cóuhli thểweul khôkzdlng cầpkddn mặokwzc bộftow đucysndzd quáokwzi quỷdeltoogry trong lúftowc nấuhsmu cơucysm?” Hoa Dao chỉoxgo tay vàoogro bộftow hổswgpokwzi trêhinrn ngưbqiykmdxi. Côkzdl thởwodfoogri, miệquueng lẩxqojm bẩxqojm: “Chỉoxgo tạhcvwi em chơucysi cờkmdxwawjy thua anh. Sớykrbm biếtgptt anh cóuhlihinru cầpkddu biếtgptn tháokwzi nhưbqiy vậjdwiy, em đucysãgano chẳuonyng thèhnqlm đucysáokwznh cưbqiywawjc.”

“Khôkzdlng đucysưbqiywawjc.” Mụciqsc Huyềfyfsn từzszx tốszlrn trảzbhp lờkmdxi. Anh thoảzbhpi máokwzi tựlnwoa vàoogro thàoogrnh ghếtgpt sofa, khóuhlie miệquueng cưbqiykmdxi cưbqiykmdxi, đucysôkzdli mắncoxt khôkzdlng rờkmdxi khỏquuei bộftow ngựlnwoc căyaewng tròojuhn vàoogr cặokwzp môkzdlng đucysweul lộftow ra ngoàoogri củdpwqa côkzdl.

“Nhưbqiyng con gáokwzi sẽomfp nhìucysn thấuhsmy, khôkzdlng hay mộftowt chúftowt nàoogro.” Hoa Dao chỉoxgo tay vềfyfsuhsmokwzi đucysang nằomfpm trong nôkzdli.

“Con còojuhn béuhsm, khôkzdlng hiểweulu.” Mụciqsc Huyềfyfsn lậjdwip tứjsjyc gạhcvwt bỏquuefyfs luậjdwin củdpwqa côkzdl: “Em đucysi nấuhsmu cơucysm đucysi, anh đucysóuhlii rồndzdi.”

Sau đucysóuhli...

Cuốszlri cùpyppng, Hoa Dao cũuhsmng quen mặokwzc nhữupxgng bộftow đucysndzd đucysftowng vậjdwit đucysi đucysi lạhcvwi lạhcvwi trong nhàoogr, quen vớykrbi áokwznh mắncoxt nóuhling bỏquueng củdpwqa Mụciqsc Huyềfyfsn khóuhlia chặokwzt trêhinrn ngưbqiykmdxi côkzdl. Côkzdlojuhn quen lúftowc đucysang đucysganoc sáokwzch say mêhinr, thâwawjn thểweul đucysftowt nhiêhinrn cứjsjyng đucyskmdx, bàoogrn tay Mụciqsc Huyềfyfsn đucysãgano thòojuhoogro bêhinrn trong. Anh vẫtgptn đucysang xem sáokwzch, trong khi bàoogrn tay linh hoạhcvwt vuốszlrt ve thâwawjn thểweulkzdl, nhưbqiy thểweulhinru khôkzdlng dứjsjyt ra đucysưbqiywawjc...

Ngoàoogri ra, Hoa Dao còojuhn quen vớykrbi chuyệquuen đucysang làoogrm dởwodfkzdlng việquuec, bịuhsm Mụciqsc Huyềfyfsn ôkzdlm ngang ngưbqiykmdxi bếtgpthinrn giưbqiykmdxng, anh vừzszxa ngon ngọganot dỗjdwioogrnh, vừzszxa liếtgptm múftowt cho đucysếtgptn khi côkzdl ýfyfs loạhcvwn tìucysnh mêhinr, cùpyppng anh trầpkddm luâwawjn trêhinrn đucysoxgonh hoan áokwzi.

ganoi đucysếtgptn mấuhsmy tháokwzng sau, khi con gáokwzi củdpwqa Hoa Dao vàoogr Mụciqsc Huyềfyfsn đucysãgano bắncoxt đucyspkddu biếtgptt chau màoogry nhìucysn hai ngưbqiykmdxi, sởwodf thíeqkrch nàoogry củdpwqa Mụciqsc Huyềfyfsn mớykrbi buộftowc phảzbhpi chấuhsmm dứjsjyt.

Chúc các bạn đọc truyện vui vẻ.