Cuộc Tấn Công Ngọt Ngào: Kỹ Thuật Hôn Của Chủ Tịch

Chương 289 :

    trước sau   
Mộkczs Cẩkcdum Đpsveìnpkgnh cưomwlờkgsqi quay đnktlầxjlfu qua: “Ồiuhi, làbwbm nha đnktlầxjlfu em đnktlem àbwbm?”

“Dạdfti, đnktlâomwly làbwbm nhàbwbm em làbwbmm, anh biếdlmrt Giang Nam bọsyoxn em quêlcjs hưomwlơbwbmng cásjuh gạdftio, nhàbwbm nàbwbmo cũapdcng cónwlx rưomwlợyplou nếdlmrp tựglfd ủyxbn, rấltngt ngon đnktlónwlx, bêlcjsn ngoàbwbmi k mua đnktlc đnktlâomwlu!” Tiêlcjsu Nhâomwln hiếdlmrn nhưomwl bảmgemo vậakjut vậakjuy lấltngy ra 1 chai coca trong đnktlốgsgxng rưomwlợyplou, bêlcjsn trong cónwlx dung dịasnqch màbwbmu trắapdcng sữuimna.

“Rưomwlợyplou nếdlmrp quảmgem thậakjut ngon, rấltngt dễpbov bịasnq dụyxbn dỗfktr, mỗfktri lầxjlfn anh đnktli đnktlếdlmrn bêlcjsn bọsyoxn em, đnktlềtpvau uốgsgxng đnktlếdlmrn say mècxazm.” Mộkczs Cẩkcdum Đpsveìnpkgnh phốgsgxi hợyplop đnktlásjuhp.

“Đpsveónwlx làbwbm tửheufu lưomwlợyplong anh k tốgsgxt!”

“Nhưomwlng anh cảmgemm thấltngy tựglfdu lưomwlợyplong anh k tệjdie!”

2 ng nónwlxi rấltngt vui, Hạdfti Băjhxcng Khuynh quay lưomwlng lạdftii vớpbovi anh rểhzek lécxazn bỏzhwv đnktlồbogk vàbwbmo ly, côxiaf lấltngy chai coca lớpbovn từyjzw tay Tiêlcjsu Nhâomwln: “Ai tửheufu lưomwlợyplong tốgsgxt, đnktlợyploi lásjuht uốgsgxng liềtpvan biếdlmrt màbwbm!”


Mộkczs Cẩkcdum Đpsveìnpkgnh gậakjut đnktlầxjlfu đnktlồbogkng ýrakg: “Câomwlu nàbwbmy k sai, nhưomwlng Băjhxcng Khuynh k đnktlc uốgsgxng, đnktlợyploi lásjuht uốgsgxng say mècxazm, chịasnq em lạdftii mắapdcng đnktlónwlx!”

“Em mớpbovi k sợyplo, say thìnpkg sao, làbwbmm chếdlmrt em sao.” Hạdfti Băjhxcng Khuynh phảmgemn básjuhc nónwlxi.

Tiêlcjsu Nhâomwln lấltngy 1 ly lêlcjsn: “Cásjuhi nàbwbmy tớpbov đnktlưomwla cho Tu Tu củyxbna tớpbov!”

Nónwlxi xong, nhanh chónwlxng bay đnktli.

Hạdfti Băjhxcng Khuynh ởnpkg sau trásjuhch 2 câomwlu, nhìnpkgn trêlcjsn bàbwbmn còglfdn lạdftii 3 ly, cónwlx chúczsot khónwlx nónwlxi: “Anh rểhzek, củyxbna anh Nguyệjdiet Bạdftich anh cónwlx thểhzek đnktlem qua k, anh biếdlmrt Mộkczs Nguyệjdiet Sâomwlm anh ấltngy, anh ấltngy”

“Anh rểhzek hiểhzeku!” Mộkczs Cẩkcdum Đpsveìnpkgnh thảmgem nĩxrlha trêlcjsn tay xuốgsgxng, đnktli qua: “Nhiệjdiem vụyxbn nàbwbmy cứnofr giao cho anh.”

Anh thuậakjun tay lấltngy cảmgem 2 ly rồbogki đnktli.

Lấltngy sai rồbogki!

Hạdfti Băjhxcng Khuynh mởnpkg to mắapdct nhanh chónwlxng kécxazo tay anh lạdftii, mởnpkg miệjdieng liềtpvan nónwlxi:”K fai ly nàbwbmy!”

“Uhm? Ly nàbwbmo chảmgem giốgsgxng nhau?” Mộkczs Cẩkcdum Đpsveìnpkgnh tòglfd mòglfd, cũapdcng lộkczs tíjoaw nghi hoặjoirc.

Hạdfti Băjhxcng Khuynh nhanh chónwlxng đnktlộkczsng nãhooqo, côxiaf cúczsoi đnktlầxjlfu, xấltngu hổjoaw nónwlxi: “Cásjuhi nàbwbmy cho Mộkczs Nguyệjdiet Sâomwlm, trêlcjsn mécxazp em --- hôxiafn qua rồbogki!”

Mộkczs Cẩkcdum Đpsveìnpkgnh nghe xong, k nhịasnqn đnktlc cưomwlờkgsqi, trảmgem ly cho côxiaf: “Nha đnktlầxjlfu nhàbwbm em, thậakjut nhiềtpvau tròglfd, anh đnktlúczsong làbwbm giàbwbm rồbogki, còglfdn cónwlx cásjuhch chơbwbmi nàbwbmy s?”

“Anh rểhzek đnktlừyjzwng cưomwlờkgsqi em, đnktlâomwly vốgsgxn làbwbm bíjoaw mậakjut, đnktlềtpvau tạdftii anh, cứnofr hỏzhwvi ra lẽzhwv!” Hạdfti Băjhxcng Khuynh 2 tay ôxiafm mặjoirt, bộkczs dạdfting khónwlx xửheuf muốgsgxn chếdlmrt.


“Đpsvec r, anh k cưomwlờkgsqi em, côxiaf gásjuhi nhưomwl v rấltngt dễpbov thưomwlơbwbmng!”

Hạdfti Băjhxcng Khuynh vôxiaf tưomwl cưomwlờkgsqi vớpbovi anh, lấltngy ly bêlcjsn trásjuhi đnktlưomwla cho anh: “Cásjuhi nàbwbmy anh mang đnktli, còglfdn lạdftii đnktlưomwla cho Mộkczs Nguyệjdiet Sâomwlm vàbwbm chịasnq em, đnktlợyploi chúczsong ta nưomwlớpbovng xong, cũapdcng uốgsgxng 1 ly.”

Mộkczs Cẩkcdum Đpsveìnpkgnh nhậakjun lấltngy, đnktli qua bêlcjsn đnktlónwlx.

Anh đnktli rồbogki, Tiêlcjsu Nhâomwln vừyjzwa vềtpva, xôxiafng đnktlếdlmrn Hạdfti Băjhxcng Khuynh nhếdlmrch màbwbmy, ýrakg nónwlxi thàbwbmnh côxiafng chưomwla!

Hạdfti Băjhxcng Khuynh đnktlásjuhp lạdftii bằzeahng nụyxbn cưomwlờkgsqi thoảmgemi másjuhi.

Bưomwlớpbovc 2, coi nhưomwl thuậakjun lợyploi!

Hạdfti Băjhxcng Khuynh lấltngy 2 ly còglfdn lạdftii cho Mộkczs Nguyệjdiet Sâomwlm vàbwbm chịasnq, Quýrakg Tu đnktlãhooq uốgsgxng, Mộkczs Nguyệjdiet Bạdftich vừyjzwa thảmgem ly xuốgsgxng, nhưomwl đnktlãhooq uốgsgxn rồbogki, nhưomwlng nhìnpkgn rấltngt íjoawt.

Têlcjsn nhàbwbm uốgsgxng rưomwlợyplou sao k dứnofrt khoásjuht gìnpkg cảmgem!

“Rưomwlợyplou nếdlmrp củyxbna quêlcjs hưomwlơbwbmng đnktlúczsong làbwbm ngon, cảmgemm giásjuhc thâomwln quen.” Hạdfti Vâomwln Khuynh uốgsgxng 1 miếdlmrng, cảmgemm tíjoawnh nónwlxi.

“Đpsveềtpvau nónwlxi Giang Nam xuấltngt mỹylbj nhâomwln, quảmgem nhiêlcjsn nhưomwl v!” Mộkczs Nguyệjdiet Bạdftich ởnpkg đnktlốgsgxi diệjdien cưomwlờkgsqi nónwlxi.

Hạdfti Vâomwln Khuynh vui đnktlếdlmrn k ngậakjum mồbogkm lạdftii đnktlc: “Đpsveềtpvau làbwbm miệjdieng em ngọsyoxt, nhưomwlng em nónwlxi 1 chúczsot cũapdcng k sai, nhìnpkgn em gásjuhi củyxbna chịasnq, thậakjut sựglfd làbwbm đnktlẹczsop nhưomwl tiêlcjsn nữuimn, còglfdn đnktlẹczsop hơbwbmn mấltngy ng phẫpdplu thuậakjut thẩkcdum mỹylbj.”

Hạdfti Băjhxcng Khuynh nhịasnqn k đnktlc nhấltngt làbwbm bịasnq khen, côxiaf cựglfdc kỳjhxc ngạdftii: “Chịasnq, chịasnq đnktlừyjzwng lúczsoc nàbwbmo cũapdcng nâomwlng em lêlcjsn cao quásjuh, chịasnq nónwlxi bảmgemn thâomwln mìnpkgnh đnktlẹczsop cũapdcng đnktlẹczsop màbwbm.”

“Chịasnq ngưomwlợyploc lạdftii muốgsgxn đnktlẹczsop nhưomwl em, nhưomwlng chịasnq đnktlâomwlu phảmgemi bịasnq mùrakg.” Hạdfti Vâomwln Khuynh bộkczs dạdfting côxiaf cũapdcng hếdlmrt cásjuhch, sau đnktlónwlx đnktlầxjlfy ýrakg cưomwlờkgsqi nhìnpkgn Quýrakg Tu đnktlang ăjhxcn đnktlồbogk: “Em đnktlểhzek thầxjlfy Quýrakg bìnpkgnh luậakjun, chịasnq vàbwbm em ai đnktlẹczsop?”

Chúc các bạn đọc truyện vui vẻ.