Cục Cưng Càn Rỡ: Tổng Giám Đốc Dám Cướp Mẹ Của Tôi

Chương 46 : Tiểu Bạch phát uy

    trước sau   
"Thịzdmfnh Thếexid Liêsuusn Hoa khôdhning phảjlpfi làeoeu mộdkapt tay tôdhnii bồdhnii dưlqsjeoeung lớtgavn mạrdmtnh nhưlqsj FL, nójxys vẫkavyn còtwzln rấulgpt kéqwtsm cỏsuusi, khôdhning thểxckr hợwpktp táfymic lâgscvu dàeoeui vớtgavi Mộdkap Nguyệgfrct.” Liêsuusn Hoa côdhning bằkavyng bìoqhunh luậfinrn, “Tôdhnii lấulgpy thâgscvn phậfinrn làeoeu bạrdmtn anh đywpsjfcm nghịzdmf, nếexidu nhưlqsjeoeu thiếexidt kếexid trong thờfymii gian ngắsvatn, thìoqhuoqhum Thịzdmfnh Thếexid Liêsuusn Hoa cũzdmfng đywpsưlqsjwpktc, nhưlqsjng nếexidu làeoeu thiếexidt kếexid trong thờfymii gian dàeoeui, anh phảjlpfi suy nghĩxpfs cẩzhgen thậfinrn, khôdhning thểxckreoeum việgfrcc theo cảjlpfm tílqsjnh.”

Mụehzvc Thầahqtn suy nghĩxpfs trong chốxqflc láfymit, cuốxqfli cùujtmng cũzdmfng gậfinrt đywpsahqtu đywpsdhning ýeoeu: “Cuốxqfli cùujtmng cũzdmfng biếexidt khi em tĩxpfsnh táfymio sẽolpb mạrdmtnh mẽolpb đywpsếexidn cỡeoeueoeuo rồdhnii, việgfrcc làeoeum ăujtmn đywpsếexidn trưlqsjtgavc mặjlpft còtwzln đywpszhgey ra ngoàeoeui. . . . Nhưlqsjng nếexidu em trởoqhx lạrdmti thàeoeunh phốxqfl K, tôdhnii sẽolpb đywpswpkti Thịzdmfnh Thếexid Liêsuusn Hoa pháfymit triểxckrn, đywpswpkti đywpsếexidn lúlpmkc nójxys đywpsahqty đywpsmjny trìoqhunh đywpsdkap thìoqhu em sẽolpb khôdhning cựtgav tuyệgfrct hợwpktp táfymic chứmcxl?”

"Dĩxpfs nhiêsuusn."

Hai ngưlqsjfymii thuậfinrn miệgfrcng táfymin gẫkavyu, giốxqflng nhưlqsj việgfrcc lúlpmkng túlpmkng vừxemja rồdhnii chưlqsja từxemjng xảjlpfy ra, xe chạrdmty mộdkapt mạrdmtch, chậfinrm rãkavyi dừxemjng ởoqhx trưlqsjtgavc cửtulia.

Thâgscvn sĩxpfs Mụehzvc Thầahqtn sau khi xuốxqflng xe liềjfcmn mởoqhx củmjnya xe cho Liêsuusn Hoa, tạrdmtm biệgfrct côdhni: “Ngủmjny ngon, nghỉginl ngơkdjoi sớtgavm mộdkapt chúlpmkt.”

"Ừoqhu." Liêsuusn Hoa vẫkavyy tay, xoay ngưlqsjfymii đywpsi vàeoeuo cửtulia.

"Liêsuusn Hoa!" Mụehzvc Thầahqtn vẫkavyn nhìoqhun bójxysng lưlqsjng củmjnya côdhni, chợwpktt kêsuusu lêsuusn, “Bấulgpt luậfinrn nhưlqsj thếexideoeuo, ílqsjt nhấulgpt chúlpmkng ta vẫkavyn làeoeu bạrdmtn chứmcxl?”

"Vẫkavyn làeoeu bạrdmtn, luôdhnin luôdhnin làeoeu bạrdmtn.” Liêsuusn Hoa mỉginlm cưlqsjfymii, nhìoqhun vẻwpkt mặjlpft vui mừxemjng củmjnya Mụehzvc Thầahqtn, lạrdmti vẫkavyy tay mộdkapt lầahqtn nữxckra, đywpsi vàeoeuo trong nhàeoeu.

Nghe bêsuusn ngoàeoeui tiếexidng đywpsdkapng cơkdjo bắsvatt đywpsahqtu chuyểxckrn đywpsdkapng, âgscvm thanh xe hơkdjoi đywpsi mấulgpt, Liêsuusn Hoa bấulgpt đywpssvatc dĩxpfs thởoqhxeoeui, làeoeum sao biếexidt đywpsưlqsjwpktc, Mụehzvc Thầahqtn, tạrdmti sao lạrdmti thổqpzn lộdkap vớtgavi côdhni?! Rõejsweoeung hắsvatn biếexidt côdhni mang theo đywpsmcxla béqwts, biếexidt rấulgpt rõejsw hắsvatn hấulgpp dẫkavyn phụehzv nữxckr cỡeoeueoeuo, hai ngưlqsjfymii hợwpktp táfymic lâgscvu dàeoeui nhưlqsj vậfinry, tuyệgfrct đywpsxqfli khôdhning nêsuusn sinh ra tìoqhunh cảjlpfm đywpsjlpfc biệgfrct.

Liêsuusn Hoa cau màeoeuy đywpsi vàeoeuo phòtwzlng, dìoqhu Ngôdhnitwzln chưlqsja nghỉginl ngơkdjoi, thấulgpy côdhni liềjfcmn nhẹgscv giọujtmng nójxysi Tiểxckru Bạrdmtch đywpsãkavy ngủmjny, mớtgavi xoay ngưlqsjfymii đywpsi chuẩzhgen bịzdmf thứmcxlc ăujtmn khuya.

Liêsuusn Hoa từxemj từxemj đywpsi vềjfcm phílqsja phòtwzlng củmjnya Tiểxckru Bạrdmtch, xoa xoa mi tâgscvm, vềjfcm đywpsếexidn nhàeoeuzdmfng khôdhning cầahqtn suy nghĩxpfs nhữxckrng chuyệgfrcn bựtgavc mìoqhunh kia, Tiểxckru Bạrdmtch nhạrdmty cảjlpfm nhưlqsj vậfinry, nếexidu nhưlqsj cảjlpfm thấulgpy côdhni phiềjfcmn muộdkapn cũzdmfng sẽolpb lo lắsvatng, con trai bảjlpfo bốxqfli củmjnya côdhni nhấulgpt đywpszdmfnh phảjlpfi vui vẻwpkt, hạrdmtnh phúlpmkc màeoeu lớtgavn lêsuusn.

Khôdhning tiếexidng đywpsdkapng đywpszhgey cửtulia phòtwzlng củmjnya Tiểxckru Bạrdmtch trong bójxysng tốxqfli, Liêsuusn Hoa vừxemja mớtgavi ngồdhnii xuốxqflng giưlqsjfyming, muốxqfln đywpssvatp kílqsjn mềjfcmn cho Tiểxckru Bạrdmtch, ngay lậfinrp tứmcxlc nghe đywpsưlqsjwpktc giọujtmng nójxysi giòtwzln giãkavyejswqwtst: “Mẹgscv?”

"Quỷqxus nhỏsuus, đywpsãkavy trễcoyt thếexideoeuy còtwzln chưlqsja ngủmjny!" Liêsuusn Hoa bấulgpt đywpssvatc dĩxpfs mởoqhx đywpsèjfcmn ởoqhx đywpsahqtu giưlqsjfyming, xoa xoa tójxysc củmjnya cáfymii đywpsahqtu nhỏsuus trêsuusn giưlqsjfyming, “Vậfinry màeoeu họujtmc đywpsưlqsjwpktc giảjlpf bộdkap ngủmjny, khôdhning phảjlpfi nójxysi con khôdhning cầahqtn đywpswpkti mẹgscv vềjfcm sao?”

Tiểxckru Bạrdmtch dụehzvi mắsvatt, lấulgpy mềjfcmn ra nhàeoeuo vàeoeuo trong ngựtgavc Liêsuusn Hoa: “Mẹgscv, con khôdhning cójxys giảjlpf bộdkap ngủmjny, con tỉginlnh sau khi mẹgscv vềjfcm!"

Đtcanôdhnii tay ôdhnim lấulgpy cổqpzn Liêsuusn Hoa, gưlqsjơkdjong mặjlpft Tiểxckru Bạrdmtch cọujtm tớtgavi cọujtm lui trêsuusn ngưlqsjfymii côdhni, bấulgpt chợwpktt, lỗpoxozdmfi béqwts ngửtulii ngửtulii, đywpsahqtu lôdhning màeoeuy thanh túlpmk nhílqsju lạrdmti: “Mẹgscv, trêsuusn ngưlqsjfymii mẹgscv, cójxysujtmi vịzdmf củmjnya ngưlqsjfymii kháfymic!”

Liêsuusn Hoa sữxckrng sờfymi, cúlpmki đywpsahqtu nhìoqhun mìoqhunh, cójxys ýeoeuoqhu, mùujtmi vịzdmf củmjnya ngưlqsjfymii kháfymic?

Tiểxckru Bạrdmtch tỉginl mỉginl nhìoqhun Liêsuusn Hoa, khuôdhnin mặjlpft nhỏsuus nhắsvatn kiêsuusn quyếexidt nghiêsuusm túlpmkc, tiếexidp tụehzvc hỏsuusi: “Mẹgscv, bộdkap đywpsdhni buổqpzni tốxqfli mẹgscv mặjlpfc khôdhning phảjlpfi đywpsdhnieoeuy, lúlpmkc đywpsójxys trêsuusn ngưlqsjfymii mẹgscvzdmfng khôdhning cójxysujtmi vịzdmf kháfymic, rốxqflt cuộdkapc làeoeu xảjlpfy ra chuyệgfrcn gìoqhu, khôdhning đywpsưlqsjwpktc nójxysi dốxqfli con!”

Trêsuusn tráfymin Liêsuusn Hoa chảjlpfy mồdhnidhnii lạrdmtnh ròtwzlng ròtwzlng, cứmcxlu mạrdmtng, Tiểxckru Bạrdmtch pháfymit uy!

Chúc các bạn đọc truyện vui vẻ.