Chọc Vào Hào Môn: Cha Đừng Đụng Vào Mẹ Con

Chương 80 : Đáng chết, cô gái này đến tột cùng là làm sao vậy? !

    trước sau   
alkjơnzsfng theo áddkznh đuzveèqnsfn lờcxea mờcxeajwfqu vàjwfqng cam trêlfrnn bàjwfqn làjwfqm việlfrnc, Anh cónirr thểqersnzsf hồzcib nhìznudn thấgrcgy cáddkzi váddkzy trắwpycng tinh củidjka Dụyxsh Thiêlfrnn Tuyếoadnt đuzveãtsaa sớqeqjm bịjwfq thấgrcgm ưalkjqeqjt máddkzu, giữcmwna hai châdngtn mảrinqnh khảrinqnh củidjka côyiyi đuzveang khôyiying ngừrrilng chảrinqy ra máddkzu tưalkjơnzsfi, trêlfrnn mặqerst sàjwfqn cũagxcng cónirr mộgjcdt vũagxcng máddkzu đuzveyocm.

“Đdmaaáddkzng chếoadnt.....Côyiyi rốldfit cuộgjcdc làjwfqm sao vậhfouy?! Tỉznudnh tỉznudnh!” Nam Cung Kìznudnh Hiêlfrnn nhíeckvu màjwfqy, trong đuzveôyiyii mắwpyct bùlfrnng cháddkzy ngọcmwnn lửjghia vôyiyilfrnng lo lắwpycng, đuzveau lòyhmang ôyiyim côyiyi nhìznudn gưalkjơnzsfng mặqerst trắwpycng bệlfrnch nhưalkj tờcxea giấgrcgy củidjka côyiyi, trong lòyhmang mộgjcdt hồzcibi quặqersn đuzveau!

Dụyxsh Thiêlfrnn Tuyếoadnt bịjwfq lay đuzvegjcdng mạcjylnh nêlfrnn tỉznudnh lạcjyli, hai hàjwfqng mi ưalkjqeqjt nhẹyocmp mồzcibyiyii từrril từrril mởvrwm ra, liếoadnc nhìznudn Nam Cung Kìznudnh Hiêlfrnn, sắwpycc mặqerst lạcjyli càjwfqng trắwpycng hơnzsfn.

Thâdngtn thểqersyiyi khẽvclw run, trong môyiying lung bấgrcgt tỉznudnh vàjwfqnzsfn đuzveau quặqersn ởvrwm bụyxshng giọcmwnng côyiyi run run: “Anh đuzverrilng đuzveyxshng vàjwfqo tôyiyii đuzveưalkjagxcc khôyiying…..Tôyiyii đuzveãtsaa rấgrcgt đuzveau rồzcibi…..Tựyutkyiyii cónirr thểqers đuzvehwdong…...” Côyiyinzsf hồzcibjwfq cầtsaau xin, chỉznudznud nhớqeqj tớqeqji ngưalkjcxeai đuzveàjwfqn ôyiying nàjwfqy mỗmjkwi lầtsaan đuzvemlhpu thôyiyi bạcjylo vàjwfq khôyiying thưalkjơnzsfng tiếoadnc, hiệlfrnn giờcxeayiyi thậhfout sựyutk đuzveau đuzveếoadnn khôyiying chịjwfqu nổzhigi dùlfrn chỉznud mộgjcdt chúvzznt xíeckvu giàjwfqy vòyhma…...

Trong lòyhmang Nam Cung Kìznudnh Hiêlfrnn đuzveau đuzveếoadnn dờcxeai song lấgrcgp biểqersn, ôyiyim chặqerst thâdngtn thểqers mềmlhpm yếoadnu trong ngựyutkc, cúvzzni đuzvetsaau hôyiyin lêlfrnn làjwfqn môyiyii lạcjylnh buốldfit củidjka côyiyi, trong hơnzsfi thởvrwmnirrng hổzhigi mang theo sựyutk lo âdngtu nónirrng ruộgjcdt: “Đdmaarrilng nhúvzznc nhíeckvch! Yêlfrnn tâdngtm, tôyiyii sẽvclw khôyiying làjwfqm thưalkjơnzsfng tổzhign côyiyi!”

Cảrinq tầtsaang lầtsaau to nhưalkj thếoadn, Nam Cung Kìznudnh Hiêlfrnn bồzcibng Dụyxsh Thiêlfrnn Tuyếoadnt lêlfrnn, nhanh chónirrng đuzvei ra ngoàjwfqi.




*****

Trong bệlfrnnh việlfrnn cấgrcgp thàjwfqnh phốldfi gầtsaan đuzveâdngty, mùlfrni thuốldfic sáddkzt trùlfrnng cónirrnzsfi gay mũagxci.

Thờcxeai đuzveiểqersm Dụyxsh Thiêlfrnn Tuyếoadnt mởvrwm mắwpyct đuzveãtsaa nhìznudn thấgrcgy mộgjcdt mảrinqng màjwfqu trắwpycng, côyiyi hoảrinqng hốldfit biếoadnt mìznudnh đuzveang ởvrwm bệlfrnnh việlfrnn, trêlfrnn gưalkjơnzsfng mặqerst xinh táddkzi nhợagxct lộgjcd ra trạcjylng tháddkzi mêlfrn mang, côyiyi đuzveãtsaa từrrilng đuzveau qua vôyiyi sốldfi lầtsaan, đuzveãtsaa từrrilng thưalkjơnzsfng tổzhign quáddkz nhiềmlhpu lầtsaan, dưalkjcxeang nhưalkjjwfq lầtsaan đuzvetsaau tiêlfrnn làjwfqm phiềmlhpn đuzveếoadnn bệlfrnnh việlfrnn.

Giưalkjcxeang bệlfrnnh màjwfqu trắwpycng rấgrcgt thoảrinqi máddkzi, Dụyxsh Thiêlfrnn Tuyếoadnt mệlfrnt mỏyocmi muốldfin chếoadnt, khôyiying cónirr khíeckv lựyutkc đuzvehwdong dậhfouy.

qnsfm bịjwfqpyaso ra, gưalkjơnzsfng mặqerst báddkzc sĩpszu nghiêlfrnm túvzznc xuấgrcgt hiệlfrnn trưalkjqeqjc mặqerst, thầtsaan sắwpycc lạcjylnh lùlfrnng kia khiếoadnn Dụyxsh Thiêlfrnn Tuyếoadnt khẽvclw cuộgjcdn ngưalkjcxeai mộgjcdt chúvzznt, ngay sau đuzveónirr liềmlhpn nghe đuzveếoadnn tiếoadnng chấgrcgt vấgrcgn lạcjylnh nhưalkj tiềmlhpn: “Uốldfing mấgrcgy lầtsaan?”

Dụyxsh Thiêlfrnn Tuyếoadnt ngẩigcen ra, vẻtsaa mặqerst suy yếoadnu, suy nghĩpszu mộgjcdt chúvzznt mớqeqji biếoadnt báddkzc sĩpszu hỏyocmi cáddkzi gìznud.

“Ba lầtsaan.” Miệlfrnng đuzvewpycng lưalkjaotbi khôyiyi, đuzveôyiyii môyiyii khôyiyi nứhwdot lúvzznc mấgrcgp máddkzy cónirrnzsfi khónirr khălysqn.

“Hừrril! Côyiyi lạcjyli còyhman nónirri màjwfq khôyiying biếoadnt ngưalkjagxcng àjwfq!” Báddkzc sĩpszu giậhfoun đuzveếoadnn hừrril lạcjylnh, ‘Xoạcjylt’ mộgjcdt tiếoadnng, rèqnsfm đuzveưalkjagxcc képyaso ra, đuzveqers cho Dụyxsh Thiêlfrnn Tuyếoadnt cónirr thểqers thấgrcgy ngưalkjcxeai đuzveàjwfqn ôyiying cao ngấgrcgt lãtsaanh ngạcjylo đuzveang ngồzcibi trêlfrnn ghếoadnvrwm đuzveldfii diệlfrnn: “Côyiyiddkzi trẻtsaa, côyiyi mớqeqji mấgrcgy tuổzhigi, hảrinq, hảrinq? Khôyiying cónirr thưalkjcxeang thứhwdoc phảrinqi hay khôyiying? Trong vòyhmang hai ngàjwfqy uốldfing 3 lầtsaan loạcjyli thuốldfic nàjwfqy, khôyiying muốldfin sốldfing nữcmwna hay sao? Thểqers chấgrcgt vốldfin yếoadnu képyasm còyhman giàjwfqy vòyhma nhưalkj thếoadn, mớqeqji vừrrila xuấgrcgt huyếoadnt nhiềmlhpu nhưalkj vậhfouy rấgrcgt tổzhign hạcjyli sứhwdoc khỏyocme, cónirr biếoadnt hay khôyiying côyiyi vềmlhp sau cũagxcng cónirr thểqers bịjwfqyiyi sinh?!”

Hai hàjwfqng mi dàjwfqy củidjka Dụyxsh Thiêlfrnn Tuyếoadnt run rẩigcey, câdngtn nhắwpycc hậhfouu quảrinq lờcxeai báddkzc sĩpszunirri, nhưalkjng côyiyi chỉznud nhắwpycm mắwpyct lạcjyli chíeckvnh làjwfq mộgjcdt mảrinqnh hoang vu, mang thai, khoảrinqng cáddkzch ấgrcgy vớqeqji côyiyi sao quáddkz xa xôyiyii, côyiyi đuzvei đuzveâdngtu tìznudm ngưalkjcxeai đuzveàjwfqn ôyiying đuzveáddkzng đuzveqersyiyilfrnu vàjwfq phónirr tháddkzc cuộgjcdc đuzvecxeai, vìznud anh màjwfq sinh con?

yiyi nhàjwfqn nhạcjylt cưalkjcxeai lêlfrnn, khuôyiyin mặqerst táddkzi nhợagxct, nhữcmwnng ngónirrn tay thon dàjwfqi buôyiying thỏyocmng trêlfrnn giưalkjcxeang, an tĩpszunh giốldfing nhưalkj nhữcmwnng cáddkznh hoa.

Trong nụyxshalkjcxeai đuzveónirrnirr bấgrcgt đuzvewpycc dĩpszulfrnng sựyutk giễgacgu cợagxct, nhưalkj kim châdngtm đuzveâdngtm thậhfout sâdngtu khiếoadnn tráddkzi tim củidjka Nam Cung Kìznudnh Hiêlfrnn đuzveau nhónirri.

nirrng dáddkzng anh cao lớqeqjn cưalkjcxeang tráddkzng đuzvei qua, lòyhmang tràjwfqn đuzvetsaay áddkzy náddkzy cúvzzni ngưalkjcxeai nhẹyocm nhàjwfqng ôyiyim lấgrcgy Dụyxsh Thiêlfrnn Tuyếoadnt, khẽvclwyiyin gòyhmaddkzyiyi mộgjcdt cáddkzi, hỏyocmi: “Còyhman đuzveau khôyiying?”

Áahhbnh mắwpyct Dụyxsh Thiêlfrnn Tuyếoadnt mêlfrn mang quépyast qua gưalkjơnzsfng mặqerst tuấgrcgn túvzzn củidjka Nam Cung Kìznudnh Hiêlfrnn, nhìznudn chằwpycm chằwpycm vàjwfqo mắwpyct anh, cưalkjcxeai nhẹyocm, nónirri: “Anh nghe chưalkja? Vềmlhp sau cầtsaau xin anh nhâdngtn từrril mộgjcdt chúvzznt, tôyiyii khôyiying phảrinqi làjwfq khôyiying cónirr ngưalkjcxeai theo đuzveuổzhigi, tôyiyii còyhman muốldfin sinh con cho ngưalkjcxeai đuzveàjwfqn ôyiying tôyiyii yêlfrnu, cho nêlfrnn, sau nàjwfqy anh muốldfin tiếoadnt dụyxshc thìznudtsaay đuzvei tìznudm phụyxsh nữcmwn kháddkzc, đuzveưalkjagxcc khôyiying?”


Nam Cung Kìznudnh Hiêlfrnn chậhfoum rãtsaai chau chặqerst hàjwfqng lôyiying màjwfqy tuấgrcgn dậhfout, sứhwdoc lựyutkc ôyiyim côyiyi dầtsaan dầtsaan mạcjylnh hơnzsfn, lạcjylnh giọcmwnng quáddkzt khẽvclw: “Dụyxsh Thiêlfrnn Tuyếoadnt, mơnzsf đuzvei cưalkjng!”

Chẳmtdlng qua Dụyxsh Thiêlfrnn Tuyếoadnt chỉznudalkjcxeai yếoadnu ớqeqjt, khôyiying nónirri lờcxeai nàjwfqo, đuzveôyiyii mắwpyct trong suốldfit rưalkjng rưalkjng khiếoadnn lòyhmang Nam Cung Kìznudnh Hiêlfrnn đuzveau nhưalkjlfrn liệlfrnt, muốldfin đuzveáddkznh côyiyi, nhưalkjng cảrinqm giáddkzc áddkzy náddkzy nhưalkj thủidjky triềmlhpu cuộgjcdn tràjwfqo mãtsaanh liệlfrnt, anh thốldfing khổzhig nhíeckvu màjwfqy cốldfi gắwpycng thảrinq lỏyocmng lựyutkc đuzvecjylo ôyiyim côyiyi, nhẹyocm nhàjwfqng hôyiyin chónirrp mũagxci củidjka côyiyi, khàjwfqn khàjwfqn nónirri: “Đdmaaưalkjagxcc rồzcibi, lúvzznc nàjwfqy đuzverrilng bưalkjqeqjng bỉznudnh vớqeqji tôyiyii nữcmwna, trởvrwm vềmlhp nghỉznud ngơnzsfi thậhfout tốldfit, tôyiyii sẽvclw khôyiying hạcjyli côyiyi.”

nirr lẽvclwyiyi bịjwfq thưalkjơnzsfng tổzhign sợagxctsaai khôyiying phảrinqi mộgjcdt đuzveôyiyii lờcxeai cónirr thểqersnirri rõyutkjwfqng, trong đuzvetsaau Nam Cung Kìznudnh Hiêlfrnn bịjwfq rốldfii rắwpycm hàjwfqnh hạcjyl đuzveếoadnn muốldfin đuzvelfrnn mấgrcgt rồzcibi, cũagxcng chỉznudnirri ra mộgjcdt câdngtu an ủidjki nhưalkj thếoadn, ôyiyim côyiyi thậhfout chặqerst mộgjcdt cáddkzi nữcmwna rồzcibi buôyiying ra.

Mộgjcdt đuzveưalkjcxeang láddkzi xe thẳmtdlng đuzveếoadnn biệlfrnt thựyutk Nam Cung, Nam Cung Kìznudnh Hiêlfrnn míeckvm đuzveôyiyii môyiyii mỏyocmng khiêlfrnu gợagxci khôyiying nónirri lờcxeai nàjwfqo, sắwpycc mặqerst lạcjylnh đuzveếoadnn đuzveáddkzng sợagxc.

Dụyxsh Thiêlfrnn Tuyếoadnt muốldfin ngălysqn cảrinqn anh, nhưalkjng bởvrwmi vìznudnzsf thểqers quáddkz yếoadnu chỉznudnirr thểqers phụyxshc tùlfrnng, biếoadnt khôyiying cónirr biệlfrnn pháddkzp thay đuzvezhigi quyếoadnt đuzvejwfqnh củidjka anh, côyiyi dứhwdot khoáddkzt bỏyocm qua, lẳmtdlng lặqersng dựyutka vàjwfqo ghếoadnddkzi phụyxsh nhắwpycm hai mắwpyct lạcjyli.

Đdmaaếoadnn biệlfrnt thựyutkyiyi vẫdxexn khôyiying cónirr tỉznudnh, Nam Cung Kìznudnh Hiêlfrnn bồzcibng côyiyi ra ngoàjwfqi, trựyutkc tiếoadnp đuzvei lêlfrnn lầtsaau, Nam Cung Dạcjyl Hi từrril trong phòyhmang đuzvei ra đuzveúvzznng lúvzznc thấgrcgy mộgjcdt màjwfqn nhưalkj vậhfouy, trong lòyhmang kinh hãtsaai, nhanh chónirrng níeckvu lấgrcgy mộgjcdt ngưalkjcxeai giúvzznp việlfrnc: “Nàjwfqy, côyiyi chờcxea mộgjcdt chúvzznt!”

Ngưalkjcxeai giúvzznp việlfrnc vộgjcdi vàjwfqng dừrrilng lạcjyli: “Nam Cung tiểqersu thưalkj.”

“Tạcjyli sao anh tôyiyii lạcjyli mang ngưalkjcxeai phụyxsh nữcmwnqnsfn hạcjyljwfqy vềmlhp nhàjwfq hảrinq! Khôyiying phảrinqi tôyiyii đuzveãtsaanirri vớqeqji cáddkzc ngưalkjcxeai làjwfq hễgacg thấgrcgy côyiyi ta đuzvei vàjwfqo thìznud phảrinqi mau nónirri cho tôyiyii biếoadnt, biệlfrnt thựyutk nhàjwfq Nam Cung khôyiying phảrinqi làjwfqnzsfi đuzveqers loạcjyli phụyxsh nữcmwn khôyiying biếoadnt xấgrcgu hổzhigjwfqy cónirr thểqers ngâdngty ngôyiyi, côyiyi đuzvetsaan đuzvegjcdn àjwfq!” Nam Cung Dạcjyl Hi trừrrilng mắwpyct quáddkzt.

Ngưalkjcxeai giúvzznp việlfrnc cúvzzni đuzvetsaau, sợagxctsaai rụyxsht rèqnsfnirri: “Xin lỗmjkwi Nam Cung tiểqersu thưalkj, thiếoadnu gia trởvrwm vềmlhp rấgrcgt gấgrcgp, cũagxcng khôyiying cónirrnirri trưalkjqeqjc cho chúvzznng tôyiyii biếoadnt làjwfq phảrinqi thu xếoadnp mộgjcdt gian phòyhmang cho kháddkzch, chúvzznng tôyiyii khôyiying biếoadnt.....”

“Cáddkzi gìznud?!” Nam Cung Dạcjyl Hi khẽvclwlfrnu lêlfrnn mộgjcdt tiếoadnng, khuôyiyin mặqerst xinh đuzveyocmp kìznudm népyasn đuzveếoadnn đuzveyocm bừrrilng: “Côyiyi ta còyhman ngủidjk trong phòyhmang củidjka anh trai tôyiyii!!”

Ngưalkjcxeai giúvzznp việlfrnc sợagxc đuzveếoadnn im bặqerst.

Nam Cung Dạcjyl Hi giậhfoun đuzveếoadnn nổzhigi trậhfoun lôyiyii đuzveìznudnh, nếoadnu nhưalkj khôyiying phảrinqi làjwfq đuzveang ưalkjaotbn bụyxshng côyiyi ta liềmlhpn trựyutkc tiếoadnp xôyiying lêlfrnn lầtsaau hỏyocmi rõyutkjwfqng rồzcibi, nhưalkjng sựyutk dạcjyly dỗmjkw lầtsaan trưalkjqeqjc làjwfqm cho côyiyi ta khôyiying dáddkzm hàjwfqnh đuzvegjcdng thiếoadnu suy nghĩpszu, nghĩpszu ngợagxci mộgjcdt chúvzznt, quépyast áddkznh mắwpyct sắwpycc bépyasn áddkzc đuzvegjcdc vềmlhp phíeckva trêlfrnn lầtsaau: “Hừrril, tôyiyii đuzveqers cho côyiyi ngủidjklfrnn đuzveêlfrnm nay, côyiyi chờcxea đuzveónirr!”

nirri xong. Côyiyi ta lạcjylnh lùlfrnng xoay ngưalkjcxeai trởvrwm vềmlhp phòyhmang.

*****

Đdmaaâdngty làjwfq lầtsaan đuzvetsaau tiêlfrnn ởvrwm trong phòyhmang củidjka anh an ổzhign ngủidjk qua đuzveêlfrnm, Dụyxsh Thiêlfrnn Tuyếoadnt thứhwdoc giấgrcgc mấgrcgy lầtsaan khôyiying ngủidjk lạcjyli đuzveưalkjagxcc.

Nam Cung Kìznudnh Hiêlfrnn ôyiyim thậhfout chặqerst côyiyi trong lồzcibng ngựyutkc mìznudnh, bàjwfqn tay vuốldfit ve cáddkzi tráddkzn củidjka côyiyi, nhiệlfrnt đuzvegjcdznudnh thưalkjcxeang, sắwpycc mặqerst táddkzi nhợagxct cũagxcng kháddkznzsfn rấgrcgt nhiềmlhpu, cúvzzni đuzvetsaau hỏyocmi: “Thếoadnjwfqo?”

Dụyxsh Thiêlfrnn Tuyếoadnt ởvrwm trong lồzcibng ngựyutkc anh sắwpycp híeckvt thởvrwm khôyiying thôyiying, chịjwfqu đuzveyutkng khónirr chịjwfqu hỏyocmi: “Anh cónirr thểqers đuzverrilng nhưalkj vầtsaay đuzveưalkjagxcc khôyiying?”

“Cáddkzi gìznud?” Nam Cung Kìznudnh Hiêlfrnn nhíeckvu màjwfqy, đuzveôyiyii mắwpyct thâdngtm thúvzzny cónirr vẻtsaanzsfi bấgrcgt mãtsaan.

Dụyxsh Thiêlfrnn Tuyếoadnt nhẹyocm nhàjwfqng híeckvt mộgjcdt hơnzsfi, tay chốldfing lồzcibng ngựyutkc củidjka anh, đuzveôyiyii mắwpyct trong veo lạcjylnh lùlfrnng đuzverinqo qua mặqerst anh: “Tôyiyii khôyiying cầtsaan anh ôyiyim, tựyutkznudnh cónirr thểqers ngủidjk, víeckv bằwpycng anh lo lắwpycng tôyiyii gâdngty chuyệlfrnn cónirr thểqers cho ngưalkjcxeai đuzveưalkja tôyiyii vềmlhp, tôyiyii cónirr nhàjwfq củidjka mìznudnh, cũagxcng cónirr giưalkjcxeang củidjka mìznudnh.”

Chúc các bạn đọc truyện vui vẻ.