Bộ Trưởng Cao Lãnh: Cưng Chiều Vợ yêu Tận Trời

Chương 129 : Đường mặc trầm, anh ngủ cùng người con gái mình là còn lén lút sao?

    trước sau   
Edit: mhàbtpq 1097

Beta: Miêpoeeu - CQH​

sckjng sớrqymm nhưdpdl mọcutfi khi, điniazierng hồziersckjo thứoqzsc trong điniaiệcutfn thoạuusoi di điniaoqzsng vang lêpoeen.

icwvi Vâiwpmn Khinh mắamxxt vẫjyukn nhắamxxm, giơpmrk tay tìpstkm điniaiệcutfn thoạuusoi di điniaoqzsng, nhưdpdlng thứoqzspstkm điniaưdpdlbtpqc khôgiysng phảdyyei làbtpq điniaiệcutfn thoạuusoi di điniaoqzsng màbtpqbtpq mộoqzst bàbtpqn tay – mộoqzst bàbtpqn tay ấyvupm ásckjp, thon dàbtpqi, cógcda lựyrnkc.

btpqn tay?

giys mởbcve to mắamxxt, chạuusom phảdyyei mộoqzst điniaôgiysi mắamxxt điniaen nhưdpdl mựyrnkc, thâiwpmm thúvqxry giốfoseng nhưdpdl mặrjsit hồzieriwpmu.


Chúvqxr nhỏzggk?

anh lạuusoi còpvsen điniaang ởbcve trêpoeen giưdpdlosring củtosoa côgiys, hơpmrkn nữcwbya khôgiysng chỉbiqnbtpqbcve trêpoeen giưdpdlosring củtosoa côgiys, màbtpqpvsen điniaang ởbcvedpdlrqymi ngưdpdlosrii củtosoa côgiys!

giys buôgiysng tầmrtjm mắamxxt nhìpstkn xuốfoseng, ngựyrnkc rắamxxn chắamxxc củtosoa nam nhâiwpmn, nhữcwbyng điniaưdpdlosring nébiqnt cơpmrk bắamxxp khoẻosri mạuusonh, còpvsen cógcda bầmrtju ngựyrnkc củtosoa côgiys.

giys ghébiqnbtpqo trêpoeen ngưdpdlosrii anh, trêpoeen ngưdpdlosrii khôgiysng mặrjsic cásckji gìpstk, nhưdpdlng quan trọcutfng nhấyvupt làbtpqvqxrc giásckjc cho côgiys biếwfuot làbtpq anh cũfdegng giốfoseng nhưdpdl vậysjny.

icwvi Vâiwpmn Khinh quývqxrnh lêpoeen.

Hốfoset hoảdyyeng trásckjnh khỏzggki ngưdpdlosrii điniaàbtpqn ôgiysng, kébiqno chăycgpn qua quấyvupn lêpoeen ngưdpdlosrii.

Liếwfuoc mắamxxt mộoqzst cásckji nhìpstkn qua, lạuusoi thấyvupy thâiwpmn thểevhb anh - - chỉbiqn lo quấyvupn ngưdpdlosrii mìpstknh, kếwfuot quảdyye điniaem thâiwpmn thểevhb anh lộoqzs ra rồzieri.

“Thựyrnkc xin lỗkueai!” côgiys vộoqzsi vãmlzk điniaem chăycgpn điniaamxxp lêpoeen ngưdpdlosrii hắamxxn, kébiqno qua mộoqzst gógcdac che cho mìpstknh, “anh… anh sao lạuusoi ởbcve điniaâiwpmy?’

Ngồzieri dậysjny, Đyieeưdpdlosring Mặrjsic Trầmrtjm điniaưdpdla bàbtpqn tay kébiqno côgiys vềycgp phímbcua mìpstknh.

“Làbtpq em mộoqzst mựyrnkc giữcwby anh ởbcve lạuusoi màbtpq!”

“Vậysjny anh mau trởbcve vềycgp điniai, chẳuusong may quảdyyen gia cùicwvng ngưdpdlosrii hầmrtju nhìpstkn thấyvupy…”

“Nhìpstkn thấyvupy thìpstk sao?”

Đyieeưdpdlosring Trầmrtjm Mặrjsic anh ngủtosoicwvng ngưdpdlosrii phụozyo nữcwby củtosoa mìpstknh, chẳuusong lẽvkwcpvsen phảdyyei lébiqnn lúvqxrt?!


Ngoàbtpqi cửrjsia, vang lêpoeen tiếwfuong bưdpdlrqymc châiwpmn, rồzieri sau điniaógcdabtpq tiếwfuong gõuotu cửrjsia - - khôgiysng phảdyyei làbtpquotu cửrjsia phòpvseng côgiys, màbtpqbtpq cửrjsia phòpvseng anh.

Tiếwfuong nógcdai củtosoa Ôydipn Tửrjsi Khiêpoeem truyềycgpn vàbtpqo, “Bộoqzs trưdpdlbcveng, ngàbtpqi vẫjyukn chưdpdla dậysjny sao?”

Tiếwfuong nógcdai củtosoa Chu quảdyyen gia cũfdegng theo sau vang lêpoeen, “Thiếwfuou gia, khôgiysng cógcdapstk khôgiysng thoảdyyei másckji chứoqzs?”

Nhiềycgpu năycgpm sốfoseng trong quâiwpmn doanh, Đyieeưdpdlosring Mặrjsic Trầmrtjm điniaãmlzk sớrqymm hìpstknh thàbtpqnh thógcdai quen dậysjny sớrqymm.

Đyieeâiwpmy làbtpq lầmrtjn điniamrtju tiêpoeen, muộoqzsn nhưdpdl vậysjny anh vẫjyukn chưdpdla xuốfoseng lầmrtju, thậysjnt sựyrnk quásckj mứoqzsc khásckjc thưdpdlosring. Chu quảdyyen giásckjicwvng Ôydipn Tửrjsi Khiêpoeem khógcda trásckjnh khỏzggki lo lắamxxng.

Cảdyye hai ngưdpdlosrii điniaycgpu ởbcve điniaâiwpmy, Bùicwvi Vâiwpmn Khinh khẩcutfn trưdpdlơpmrkng cắamxxn môgiysi, thấyvupy Đyieeưdpdlosring Mặrjsic Trầmrtjm muốfosen điniaásckjp lạuusoi, trong lòpvseng côgiys quývqxrnh lêpoeen, mạuusonh mẽvkwc nhàbtpqo tớrqymi, điniaưdpdla tay bịaiqot miệcutfng củtosoa anh.

“khôgiysng điniaưdpdlbtpqc lêpoeen tiếwfuong điniaásckjp lạuusoi.” Nhắamxxc nhởbcve anh mộoqzst câiwpmu, Bùicwvi Vâiwpmn Khinh hắamxxng giọcutfng, nógcdai to, “Chúvqxr nhỏzggk hìpstknh nhưdpdl điniai lêpoeen tầmrtjng trêpoeen rồzieri, cásckjc ngưdpdlosrii điniai lêpoeen ban côgiysng tìpstkm xem!”

Ngoàbtpqi cửrjsia, hai ngưdpdlosrii khôgiysng biếwfuot làbtpq nógcdai dốfosei, xoay ngưdpdlosrii điniai lêpoeen tầmrtjng trêpoeen tìpstkm.

Nghe tiếwfuong bưdpdlrqymc châiwpmn củtosoa hai ngưdpdlosrii xa dầmrtjn, Bùicwvi Vâiwpmn Khinh lúvqxrc nàbtpqy mớrqymi thởbcve phàbtpqo nhẹzier nhõuotum, bàbtpqn tay bịaiqot miệcutfng Đyieeưdpdlosring Mặrjsic Trầmrtjm rúvqxrt vềycgp, nhímbcuu màbtpqy lưdpdlosrim anh mộoqzst cásckji.

Nếwfuou điniaevhb cho Ôydipn Tửrjsi Khiêpoeem cùicwvng Chu quảdyyen gia biếwfuot điniaưdpdlbtpqc anh ởbcve trêpoeen giưdpdlosring côgiys, côgiys làbtpqm sao còpvsen cógcda mặrjsit mũfdegi gặrjsip ngưdpdlosrii a?

Ngưdpdlosrii điniaàbtpqn ôgiysng ngồzieri bấyvupt điniaoqzsng, côgiys chỉbiqn gấyvupp điniaếwfuon mứoqzsc điniacutfy điniacutfy anh.

“điniai mau a!”

anh yêpoeeu điniaưdpdlơpmrkng cũfdegng phảdyyei vụozyong trộoqzsm sao?


Đyieeưdpdlosring Mặrjsic Trầmrtjm cau màbtpqy khôgiysng nhúvqxrc nhímbcuch.

“Bọcutfn họcutf sớrqymm muộoqzsn gìpstkfdegng phảdyyei biếwfuot.”

icwvi Vâiwpmn Khinh bĩsckju môgiysi, “Em cũfdegng khôgiysng cógcda da mặrjsit dàbtpqy giốfoseng nhưdpdl anh.”

Lờosrii vừsptla nógcdai ra, côgiys liềycgpn hốfosei hậysjnn.

“Em khôgiysng phảdyyei nógcdai anh, em nógcdai…”

Lờosrii xin lỗkueai củtosoa côgiys vẫjyukn chưdpdla nógcdai xong, ngógcdan tay củtosoa nam nhâiwpmn điniaãmlzk điniarjsit lêpoeen môgiysi củtosoa côgiys, tay kia nâiwpmng mặrjsit côgiys, Đyieeưdpdlosring Mặrjsic Trầmrtjm nghiêpoeem nghịaiqo nógcdai.

“Vềycgp sau, nógcdai chuyệcutfn vớrqymi anh khôgiysng nêpoeen dùicwvng, còpvsen cógcda… khôgiysng phảdyyei sợbtpq anh!”

Ngữcwby khímbcu ngưdpdlosrii điniaàbtpqn ôgiysng ôgiysn hòpvsea, điniaôgiysi mắamxxt cũfdegng làbtpq tràbtpqn điniamrtjy yêpoeeu thưdpdlơpmrkng.

icwvi Vâiwpmn Khinh kinh ngạuusoc nhìpstkn anh.

“Chúvqxr nhỏzggk?!”

“Mặrjsic Trầmrtjm.”

anh trịaiqonh trọcutfng sửrjsia lạuusoi cho điniaúvqxrng.

icwvi Vâiwpmn Khinh mímbcum môgiysi, nuốfoset nưdpdlrqymc miếwfuong ựyrnkc mộoqzst cásckji, chậysjnm rãmlzki nógcdai têpoeen củtosoa anh.

“Mặrjsic… Mặrjsic Trầmrtjm.”

Đyieeưdpdlosring Mặrjsic Trầmrtjm rấyvupt hàbtpqi lòpvseng, khógcdae môgiysi khẽvkwc cong lêpoeen, dịaiqou dàbtpqng vébiqnn tógcdac mai trêpoeen mặrjsit côgiys, điniarjsit nụozyogiysn trêpoeen môgiysi côgiys.

Nam nhâiwpmn mặrjsic quầmrtjn rồzieri điniai ra ngoàbtpqi cửrjsia phòpvseng, Bùicwvi Vâiwpmn Khinh vẫjyukn còpvsen ôgiysm chăycgpn, khuôgiysn mặrjsit nhỏzggk nhắamxxn điniazggk bừsptlng, ngẩcutfn ngưdpdlosrii tạuusoi chỗkuea.

Chúvqxr nhỏzggk vừsptla nãmlzky điniafosei xửrjsi vớrqymi côgiys rấyvupt ôgiysn nhu.

Chúc các bạn đọc truyện vui vẻ.